Pro Evolution Soccer 2008

Ik heb een zwak voor de Pro Evolution Soccer-serie. In huize De Rauw gaat er dan ook geen dag voorbij zonder een potje Pro Evolution Soccer 2008 (PES 2008) op de Xbox 360. Toch kan niemand ontkennen dat de serie (vooral met de laatste twee edities) ter plaatse blijft trappelen. De verwachte vernieuwingen blijven steeds uit, visueel kent het heel wat onvolmaaktheden en de eens zo verslavende online-modus wordt tot op heden nog steeds geplaagd door vervelende problemen. Hierdoor kwam PES 2008 na de lancering vaak in een negatief daglicht te staan, haakten heel wat spelers af en verloren ze tevens het vertrouwen in de serie. Nu het huidige voetbalseizoen op zijn einde loopt, brengt Konami alsnog de Wii-versie op de markt. Voor de verandering eens geen gemakzuchtige port waarin enkele zwiepbewegingen zijn toegevoegd, maar een nieuwe game waarmee Konami in één klap al het verloren vertrouwen terug wint.

Wanneer je het spel voor het eerst opstart, word je getrakteerd op een verplichte tutorial. Het is een zure appel waar je doorheen moet bijten, maar hij is noodzakelijk om de basisbesturing onder de knie te krijgen. Je moet trouwens wel bereid zijn om alles wat je hebt geleerd in de andere, meer traditionele voetbalgames, aan de kant te schuiven en jezelf open te stellen voor een nieuwe ervaring. Pas dan kun je aan het echte werk beginnen! In het kort komt het er op neer dat het vertrouwde systeem, waarin jij de controle neemt over één speler en de kunstmatige intelligentie de rol van de teamgenoten op zich neemt, op de schop is gegooid. Het maakt plaats voor een uniek systeem waarbij je niet één, maar meerdere spelers tegelijk aanstuurt.

Hoe dit in zijn werk gaat, behoeft enige uitleg. Je gebruikt de Wii-mote om een cursor op het scherm te bewegen. Deze cursor is allesbepalend voor de acties die je gaat uitvoeren. Dribbelen? Wijs met de Wii-mote een willekeurige plaats op het veld aan, druk de A-knop in om een looplijn te trekken, en laat vervolgens de knop weer los om de actie uit te voeren. Passen? Wijs de plaats aan waar de bal terecht moet komen (al dan niet in de voeten van een medespeler) en vervolgens gebruik je de B-knop om de bal richting de gewenste plaats te passen. Je medespelers zijn intelligent genoeg om weg te lopen van de mandekking en de vrije ruimte op te zoeken om de bal te ontvangen. Terwijl deze acties worden uitgevoerd, kun je ook de looplijnen van de andere spelers - die niet bij de actie betrokken zijn - bepalen. Het vraagt enige gewenning, maar binnen de kortste keren ben je in staat om geweldig combinatievoetbal (een-tweetjes, slimme dieptepasses, …) af te leveren. De aanvallende mogelijkheden zijn enorm en een goed opgezette aanval geeft nog meer voldoening dan bij de andere versies - wellicht omdat je hier alle touwtjes in handen hebt.

Hoezeer ik ook te spreken ben over de offensieve opties, is het erg jammer dat dezelfde lijn niet wordt doorgetrokken op defensief vlak. De verdedigende mogelijkheden beperken zich namelijk tot het aanwijzen van een speler met de Wii-mote, waarna je met een druk op de A-knop de dichtstbijzijnde speler de opdracht kunt geven om druk te zetten. Dit in combinatie met een ruk aan de Nunchuk zorgt voor een sliding. Dit klinkt erg simplistisch en dat is het ook, maar toch werkt het in de praktijk niet naar behoren. Door de falende kunstmatige intelligentie maak je meer foutjes dan je lief is. Foutjes die door de computer genadeloos worden afgestraft. Persoonlijk koos ik dan ook vaak voor de drastische beslissing om de buitenspelval (die je activeert door de Wii-mote omhoog te bewegen) open te trekken - een risicovolle alles of niets beweging. Defensief bevat het nieuwe besturingssysteem dus nog enkele schoonheidsfoutjes. Al ben je snel geneigd om die te vergeten als je ziet hoe heerlijk deze game wegspeelt wanneer je zelf in balbezit bent.

Je merkt dat Konami werk heeft gemaakt van deze versie. Er is niet gekozen voor een makkelijke port en dat siert ze, want ook qua gamemodi is PES 2008 een goed gevuld pakket geworden. Niet alleen kun je aan de slag in de gebruikelijke competitie- en bekerwedstrijden, maar kent deze game ook een volledige nieuwe modus. De geliefde Master League-modus heeft plaatsgemaakt voor Champions Road. Deze is qua opzet trouwens niet zo verschillend; ook hier start je met een zwak team dat bestaat uit fictieve spelers. In toernooien neem je het op tegen bestaande clubs. Je start onderaan de ladder en naarmate de modus vordert kom je uit tegen de sterrenclubs. Het verslavende zit in het verzamelen van topspelers. Na een gewonnen wedstrijd krijg je niet alleen punten om je huidige team te verbeteren, maar mag je ook een speler selecteren van het verslagen team. Het leuke is dat je dit doet door een kaart te trekken. Je weet dus nooit wie je in huis haalt en dat maakt deze modus onvoorspelbaar en erg leuk om te spelen. Daarnaast is het ook mogelijk om je kwaliteiten te meten in de online-modus. Of het nu tegen een vriend is (via de onvermijdelijke friendcodes) of een willekeurige tegenstander; de spelletjes verlopen vrijwel altijd vlekkeloos. Het is alleen zonde dat er geen straf staat op het vroegtijdig verlaten van een wedstrijd - waardoor cheaters vrij spel krijgen. Al hoef je, door het ontbreken van online leaderboards, daar niet zwaar aan te tillen.

Visueel ziet PES 2008 er gedateerd uit; haast PlayStation 2-kwaliteit. De spelers zijn nog net herkenbaar, maar het publiek is ronduit lelijk, om over het grasveld nog maar te zwijgen. Het commentaar is als vanouds en ook de soundtrack kent weinig verrassingen en klinkt niet meteen als muziek in de oren. De grootste tegenvaller is echter dat de (net als de PSP-versie van enkele maanden geleden) spelersselecties alweer niet actueel zijn. Gelukkig bevat PES 2008 een Edit-functie die je de mogelijkheid geeft om team- en spelersnamen naar wens aan te passen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Davy De Rauw

Wees niet sceptisch, laat je niet afschrikken door de beelden en geef deze game een eerlijke kans. Het duurt even voor je de nieuwe besturing in de vingers hebt maar eens het zover is, is het genieten geblazen. Vooral offensief had je nog nooit eerder zoveel controle over je elftal. Op defensief vlak kent de besturing nog enkele schoonheidsfoutjes, maar die neem je al snel voor lief. Dat geldt ook voor de gedateerde [i]graphics[/i], het belabberde commentaar en het ontbreken van up-to-date spelersselecties. De nieuwe [i]Champions Road[/i]-modus is verfrissend en werkt erg verslavend. Reken daar de goed uitgewerkte online-modus bij en je hebt een totaalpakket waar je jezelf eindeloos mee kunt vermaken.

8

• Innovatieve besturing die vooral offensief goed tot zijn recht komt
• Goed werkende online-modus
• Champions Road-modus

• Spelersselecties niet up-to-date
• Gedateerde graphics