Silent Hill Origins

Het is inmiddels bijna een half jaar geleden dat Silent Hill Origins uitkwam op de PlayStation Portable. Door veel fans werd hier reikhalzend naar uitgekeken, want het verhaal zou zich afspelen voor alle andere delen. Hierdoor zou er wat meer van het verhaal bekend worden, of eigenlijk meer van de voorgeschiedenis. De keuze om het spel alleen op de PSP uit te brengen was misschien wat vreemd. Om diegenen die de serie altijd op de console van Sony speelde tevreden te stellen (en om extra geld te verdienen) is het spel nu ook op de PlayStation 2 uitgebracht.

In Silent Hill Origins neem je de rol op je van Travis Grady, een trucker die door een vreemde gebeurtenis in het welbekende Silent Hill terecht komt. Hij gaat daar op zoek naar een meisje die samen met Travis betrokken is bij een ongeluk met zijn vrachtwagen. Nadat hij het meisje gevonden lijkt te hebben valt hij flauw, en hij komt weer bij in Silent Hill.

In de mistige straten van Silent Hill gaat Travis op zoek naar dat meisje. Deze zoektocht brengt hem langs veel gesloten deuren, misvormde vijanden en de nodige gebouwen die verkend moeten worden. De structuur is dus, vergeleken met de vorige delen, precies hetzelfde gebleven. Een ander ding waar de serie bekend om staat zijn de puzzels. Ook deze zijn weer aanwezig, en zijn stuk voor stuk aardig luguber. Wat dacht je van het samenstellen van lichaamsdelen?

Een probleem waar de serie al jaren mee kampt is de besturing. Hoe sfeervol de omgeving en de muziek ook mogen zijn, als de besturing niet in orde is haalt het de kwaliteit van het spel naar beneden, en dat is ook in Origins het geval. Je kunt gelukkig wel genoeg wapens vinden, en bijvoorbeeld de houten planken kunnen echt stukgeslagen worden op je vijand. Het is echter het bewegen, en dus ook het vechten, wat niet helemaal lekker loopt. Travis loopt namelijk nogal houterig, en dat is lastig als je een vijand wil verslaan,. Het rondlopen en vechten wordt er niet leuker op. Ook slaat Travis om onverklaarbare redenen af en toe gewoon helemaal mis, waardoor de vijand een kans krijgt om iets terug te doen.

Als je bekend bent met de serie ken je de wisselingen tussen de gewone wereld en de “hel” wel. Dit zit nog steeds in Origins, maar het gebeurt niet meer vanzelf. Er hangen hier en daar spiegels waarmee je naar eigen keuze kunt wisselen tussen beide werelden. Dat werkt op zich handig, vooral als je je bedenkt dat bepaalde voorwerpen zich in de andere wereld in dezelfde kamer kunnen bevinden waar je op dat moment vlakbij bent. Aan de andere kant is het wel jammer dat die wisselingen niet meer vanzelf komen, want het draagt behoorlijk bij aan de spanning als je niet weet wanneer iets gaat gebeuren.

Silent Hill Origins is in feite exact hetzelfde als de versie die een half jaar geleden uitkwam op de PSP, die er visueel goed uit zag. Als je Origins vergelijkt met een willekeurig ander deel van de Silent Hill-serie op de PlayStation 2 lijken de graphics toch wat minder. Het vervelende van deze nieuwe versie is dat het wel lijkt alsof het spel rechtstreeks is overgezet. De figuren zien er nu ineens ietwat rommelig en hoekig uit, terwijl dat op de PSP redelijk in orde is. Origins komt op de PS2 wel aardig dichtbij de sfeer die de vorige delen hadden, maar dat heeft mede te maken met het feit dat Akira Yamaoka (bekend van andere spellen uit de serie) weer verantwoordelijk is voor het geluid. Konami lijkt de laatste jaren minder tijd te steken in de Silent Hill-franchise, en dat is jammer. Waar Silent Hill 2 nog in menig “Favoriete PS2 spellen” –lijstjes prijkte, zijn de laatste paar delen toch minder goed ontvangen.