Ninja Gaiden II

Met het eerste deel van Ninja Gaiden wist Team Ninja, onder leiding van Tomonobu Itagaki, een nieuw standaard te zetten in het actie-genre. Ninja Gaiden was niet alleen een van de moeilijkste games (en daardoor geprezen als door de zogenaamde hardcore gamers), het bevatte tevens een van de meest sublieme vechtsystemen ooit. Nu zijn we inmiddels vier jaar later en kunnen we eindelijk met de opvolger van de klassieker aan de gang. Itagaki prijst zijn eigen game al de hemel in en de verwachtingen liggen dan ook erg hoog.

In Ninja Gaiden II speel je wederom als Ryu Hayabusa, jouw missie is je clan wreken en tegelijkertijd de wereld van haar ondergang redden. De rest van het verhaal is eigenlijk niet belangrijk. Wat wel belangrijk is is dat deze ervoor zorgt dat je te maken krijg met voldoende vijandige ninja’s, demonen en angstaanjagende eindbazen. Dat is fijn want het vechten is waar de Ninja Gaiden-games omdraaien en dit element is dan ook wat deze game zo goed maakt.

De gevechten zijn razendsnel, bloederig en spectaculair. Naarmate je de verschillende combinaties onder de knie krijgt en je meer of betere versies van je wapens verkrijgt wordt dit alleen nog maar sneller, bloederiger en spectaculairder. De belangrijkste verandering ten opzichte van het eerste deel is zonder twijfel de mogelijkheid om de ledematen (armen, benen en het hoofd) van vijanden af te hakken. Hierdoor vliegt het bloed in het rond en geven de gevechten je op een heerlijke sadistische manier nog meer voldoening. Dat vijanden na het verliezen van een arm of een been nog kruipend of hinkend je proberen te doden maakt het allemaal net even iets leuker. Mist een vijand een van het bovenstaande dan kun je door gebruik te maken van de Y-knop een speciale finish move uitvoeren waarbij je de tegenstander in nog veel kleinere stukjes hakt en het er bovendien heel erg stoer uitziet. Bevredigend en tegelijkertijd een uitdaging.

Uitdagend, dat is het woord waarmee je Ninja Gaiden II het best mee kan beschrijven. Frustrerend en verschrikkelijk moeilijk valt mooi onder die term, want eerlijk is eerlijk dat is deze game nou eenmaal. Net als het eerste deel kan dit veel mensen afschrikken, maar voor al deze watjes zit er gelukkig een “makkelijke” optie in, die stiekem nog steeds aardig lastig kan zijn. Ben je geen watje dan speel je natuurlijk op het normale niveau en dan zul je op enkele momenten helemaal gek worden van deze game (David zit ook in een dwangbuis thuis –red). Wanneer je na talloze keren proberen een eindbaas weet te verslaan, eindelijk denkt verder te komen, om vervolgens genadeloos te worden afgeslacht door een nieuwe lading vijanden is op zijn minst frustrerend te noemen. Of wanneer een eindbaas nog even in je gezicht ontploft wanneer je deze ten koste van liters bloed, zweet en tranen hebt weten te verslaan. Probeer ten alle tijde het hoofd koel te houden voordat je toch met die controller gaat gooien!

Op visueel gebied moet gezegd worden dat de game veel lijkt op Ninja Gaiden: Sigma voor de PlayStation 3 en hier eigenlijk helemaal geen vooruitgang heeft weten te boeken. Zonde, maar hier valt nog mee te leven. Het is vervelender dat er op technisch gebied nog wat mis is met de game. De camera heeft er moeite mee, net als in de voorgaande delen, om tijdens de snelle gevechten het overzicht te behouden. Nu is dit iets waar je aan kunt wennen, maar het voelt toch vervelend als je lekker automatisch een combo uitvoert op een vijand die je niet kunt zien. Enkele andere technische minpunten zijn onzichtbare muren, zwevend bloed en laadtijden midden in gevechten. Het ergste is echter dat bij teveel actie en teveel vijanden de framerate naar beneden keldert. De eerste keer verrassend, de tweede keer leuk (in Matrix-stijl alle vijanden afmaken), alle andere keren frustrerend en funest voor een actie-game waar de focus ligt op vechten. Nu gebeurt dit niet om de haverklap, maar toch wel tientallen keren, wat teleurstellend is.

Toch blijft Ninja Gaiden II op magische wijze een verademing om te spelen. De actie is naadloos en gracieus, wat een schitterend schouwspel op het scherm tovert. Op de normale moeilijkheidsgraad zul je ongeveer twaalf uur zoet zijn met de game, daarna kun je het nog proberen op twee moeilijkere niveaus (voor de echte bikkels), je score in de online leaderboards proberen te verbeteren, jouw tofste acties opnemen of in een nieuwe outfit spelen.