Mass Effect

Twee jaar lang keken we uit naar Mass Effect en toen hij november vorig jaar uitkwam werden alle beloften ingelost. Mass Effect bleek een episch ruimte-avontuur te zijn, met een boeiend verhaal, een soundtrack die heel goed op een iPod past en een vechtsysteem dat heerlijk vernieuwend aanvoelde. De game verkocht goed en Bioware was in zijn nopjes. Dat succes probeert de ontwikkelaar nu op de PC te evenaren.

Uiteraard is deze recensie voor de Xbox 360-spelers niet boeiend. Zoals bijna altijd is een port naar een ander spelsysteem geen reden om de game ook daarvoor aan te schaffen. Mass Effect is puur bedoeld voor de gamers die niet over een Xbox 360 beschikken, maar wel kennis willen maken met dit pareltje. Voor hen is het goed om te weten dat de kwaliteit perfect naar de PC is overgebracht.

Ik vind Mass Effect voor PC zelfs beter dan de Xbox 360-versie. Qua graphics merk je dat je met een sterke grafische kaart net wat meer detail op het beeld tovert en dat je minder last hebt van pop-up. Daarbij moet wel gezegd worden dat de game getest is op een sterke PC met alle toeters en bellen van dien. Belangrijker is het verschil op het gebied van de besturing. Op de Xbox 360 werkte Mass Effect naar behoren, maar op het moment dat je het toetsenbord en muis vastpakt, merk je dat Bioware te weinig knoppen op de Xbox 360-controller had. Het wisselen van wapens deed ik in die versie bijna altijd via het actie-menu, waardoor de actie tijdelijk gepauzeerd werd. In de PC-versie kun je met de nummertoetsen heel erg makkelijk tussen de verschillende wapens en vaardigheden wisselen. Ook het richten op de vijanden gaat met de muis net even iets makkelijker.

Voor de rest is de PC-versie identiek aan de Xbox 360-versie. Dat betekent dat je kunt gaan genieten van een prachtig verhaal, waarbij de speler als Commander Shepard centraal staat. Dit personage is aan het begin van het spel volledig naar eigen smaak aan te passen. Je kiest geslacht, ras, uiterlijk en, de belangrijkste keuze is welke klasse jouw Shepard is. De vorige keren dat ik de game speelde koos ik voor een tot de tanden toe bewapende Soldier en een Vanguard (die zowel gebruik maakt van wapens als van speciale ‘magische’ krachten). Deze keer ging ik voor de Engineer-variant en dat geeft weer een compleet andere ervaring. Mass Effect is daardoor een RPG die met gemak meerdere malen gespeeld kan worden.

Daarbij hoef je overigens niet te verwachten dat het verhaal extreem anders is. Mass Effect is een lineaire game. Je begint als groentje en moet uiteindelijk de grote vijand van het universum in de vorm van Saren verslaan. Gelukkig kun je dankzij het conversatiesysteem wel een paar veranderingen veroorzaken. Goed voorbeeld hiervan is de conversatie met teamgenoot Rex, dat ongeveer op de helft van de game gebeurt. Hierbij kom je in een flinke woordenwisseling en als je tijdens het spel niet genoeg punten heb opgebouwd om personages met een kwade of een lieve toon op een andere gedachte te brengen, dan jaag je een kogel door zijn kop. Dat gebeurde mij de eerste keer en dat boeide me niet. Ik had niks met de lompe jongen. In mijn tweede avontuur besloot ik het anders aan te pakken. Ik werd een badass-personage die iedereen afbekte. Hierdoor scoorde ik ‘dark-side’-punten en toen ik in dezelfde scene terecht kwam, kreeg ik een alternatieve conversatiekeuze. Door een enorme bek op te zetten kreeg ik Rex zo ver zijn pistool weg te doen en bleef hij leven.

Dit soort dingen maakte de game uniek op de Xbox 360 en eigenlijk ook op de PC. Nieuwe dingen zijn er niet aan toegevoegd en dat hoeft ook niet. De basis van de game is sterk en het enige wat Bioware moest doen was het juist overzetten van de besturing. En dat is ze gewoon gelukt. Het is wel jammer dat de minpunten niet zijn aangepakt. Het verkennen van planeten die niks met het verhaal te maken hebben, blijft bijvoorbeeld saai, maar dat is tegelijkertijd ook het enige wat we de game kunnen aanrekenen.