Memberrecensie: Mario Kart Wii

Dit is de memberrecensie van Martijntjuh, nadat hij de memberrecensie van de maand maart had gewonnen. Dat is alweer een tijdje geleden, maar toch wilden we zijn mening jullie niet onthouden.

---

Sinds de eerste Mario Kart-game staat de serie bekend om zijn simpele, maar ontzettend vermakelijke concept: een horde doldwaze Nintendo-personages scheurt over talloze absurde parkoersen, waarbij ze enerzijds geholpen en anderzijds flink tegengewerkt worden door verschillende voorwerpen. De regels zijn simpel: val niet van de baan af en probeer als eerste over de finish te geraken. Geen uitgebreid schademodel, sexy pitspoezen of gestroomlijnde bolides; gewoon ongecompliceerd racen. Niet iedereen kan dit concept waarderen, toch blijft de reeks voor de fans een en al plezier.

Hoewel de Mario Kart-franchise altijd al één van de meest toegankelijke series was van Nintendo, heeft het bedrijf geprobeerd de Wii-versie nóg toegankelijker te maken voor het grote publiek. De meest opvallende verandering is dat je naast de normale besturingsopties, ook kunt kiezen om te racen met het speciaal voor deze game ontworpen Wii Wheel. Zelf heb ik het stuurtje afgewisseld met de Wii-mote/Nunchuk-combinatie en eigenlijk bevallen ze me beide erg goed. Wanneer je zoveel mogelijk plezier uit deze game wilt halen en het je niet uitmaakt om wat onnauwkeuriger te racen, is het Wii Wheel ideaal. Voor iedereen die toch liever de totale controle over zijn voertuig wil houden, is de oude besturing wellicht beter.

Echter is dit zwabberen over de baan in tegenstelling tot vorige Mario Kart-spellen nu niet meer fataal. Het merendeel van de banen is namelijk enorm verruimd, waardoor het racen stukken makkelijker wordt. Nintendo heeft deze verandering niet zonder reden doorgevoerd, want de twaalf personages die op één baan racen hebben iets meer ruimte nodig dan normaal. Doordat er vier extra personages op een baan rijden in vergelijking met de vorige games, heeft Nintendo logischerwijs een heleboel nieuwe (en bekende) personages in de game moeten stoppen. De hoeveelheid baby’s is weliswaar wat overdreven (Baby Daisy? Kom op, Daisy is zelf al ongeïnspireerd!), maar tussen de overige 21 personages zitten een aantal erg leuke racers die zeker passen tussen de vertrouwde keuzes, waardoor het aanbod aan personages zonder twijfel een sterk punt is van Mario Kart Wii.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/11090/116394.jpg

Samen met het invoeren van een hoop nieuwe personage, zijn ook het aantal voertuigen per personage omhoog gegaan. Elke coureur heeft de beschikking over zes verschillende karts en zelfs verschillende motoren. Het verschil tussen de vertrouwde karts en de nieuw geïntroduceerde motoren zit hem vooral in de snelheid en de stabiliteit. Motoren kunnen over het algemeen sneller dan karts, zeker wanneer je op één band gaat rijden (wheelie), maar wanneer ze geraakt worden door een kart staan ze nagenoeg stil. Door deze motoren komt er wat meer diepgang in het kiezen van je coureur en voertuig en ook tijdens het racen, zorgt het voor wat meer afwisseling.

Een gevolg van de vier extra coureurs per race, is dat de mate waarin items voorkomen ook flink verhoogd is. Soms lijkt de baan zelfs één grote fruitmand door de tientallen losliggende bananenschillen. Misschien nog wel erger is de frequentie waarin blauwe schildjes en andere gevreesde voorwerpen voorkomen. Het is niet ongewoon wanneer je vijf meter voor de eindstreep een blauw schildje, een rood schildje, en een power block naar je toe krijgt geslingerd. Dit power block is samen met het donderwolkje en de Mega Mushroom trouwens nieuw in deze editie en zijn nog zo mogelijk irritanter dan de rest. Je snapt het al: de rol van geluk is in deze Mario Kart nog hoger en de rol van techniek is een stuk naar beneden gebracht. Tenminste, in de singleplayer-modus, want in de multiplayer-modus is de frequentie waarin de items voorkomen sterk verlaagd.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/11090/116417.jpg

Deze multiplayer-modus is zonder twijfel het sterkste punt van Mario Kart Wii. Waar je in de singleplayer-modus de Wii-mote van frustratie soms door het raam kunt gooien, laat de multiplayer-modus je zien waar de Mario Kart-serie om bekend is geworden: plezier en hectiek. Het is gewoon zoveel leuker wanneer je tegen menselijke opponenten racet en wanneer de gehele wedstrijd eerlijker verloopt. Geen tegenstanders die constant goede voorwerpen krijgen of de bocht altijd juist nemen, maar tegenstanders van vlees en bloed die net als jij ook wel eens een uitglijder maken en ook vurig hopen op een blauw schildje wanneer ze niet aan kop liggen. Wanneer je de lokale multiplayer speelt is het daarnaast nog altijd geweldig om de gekwelde kreten en vervloekingen te horen van je medespelers. Beide modi zijn ook nog eens erg compleet met zowel de mogelijkheid om normaal, als in de battle-mode te racen.

Deze battle-mode is in Mario Kart Wii trouwens helemaal over een andere boeg gegooid. De verkeerde boeg welteverstaan, want waar deze modus oorspronkelijk erg vermakelijk was, is het nu ongelooflijk saai. De spanning die je eerst voelde om als enige over te blijven is nu grotendeels weg doordat je in teamverband racet. Daarnaast zijn de arena’s veel te groot, waardoor je bijna moet zoeken om iemand van de andere partij te vinden.

Nee, het racen over de doldwaze banen is en blijft het hoogtepunt. Net zoals de DS-versie kent Mario Kart Wii 32 banen, waarvan de helft uit eerdere edities komt en de andere helft nieuw is ontworpen. De nieuwe banen zijn erg afwisselend en leuk om te zien. Of je nu scheurt door een winkelcentrum, over gigantische paddenstoelen, door een onderzeese tunnel of over een langzaam instortende vulkaan; het blijft fantastisch om op de meest absurde parkoersen te racen en de constante hectiek te voelen. Daarnaast zitten deze nieuwe banen vol leuke speciale effecten, zijn de beelden lekker kleurrijk en oogt het geheel verzorgt door een stabiele framerate. Een kleine kanttekening: online zakt deze framerate behoorlijk in, waardoor er van mooie beelden geen sprake meer is.

http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/11090/116451.jpg

Wanneer we echter de overstap maken naar de zestien oude banen, zien we grote verschillen. Niet alleen zien sommige banen er echt vreselijk uit, de keuze is ook erg opmerkelijk. Zo kent deze editie van Mario Kart maarliefst drie verschillende Bowser’s Castle-banen en nog erger: drie Mario Circuits. Daarnaast zijn vooral de SNES- en Nintendo 64-banen een doorn in het oog. Sherbet Land is bijvoorbeeld erg kaal en sfeerloos en Ghost Valley 2 is erg blokkerig en donker. Een kleine make-over was toch wel gewenst, Nintendo! Zelfs de deuntjes uit de originele games zijn zo goed als bewaard gebleven. Nu is de achtergrondmuziek toch niet erg speciaal, want maar weinig nummers blijven langer hangen.

Maar eigenlijk zijn dit details. Mario Kart Wii is niet de perfecte game en waarschijnlijk zal geen enkel Mario Kart-spel deze status ooit halen. Toch staat dit spel zonder moeite zijn mannetje tussen toppers als Super Mario Galaxy en Brawl. Er is namelijk iets dat deze game ruimschoots biedt, en dat is plezier. Het is gewoon ontzettend leuk om andere mensen te verslaan met een lekker potje racen, het is ontzettend verslavend om een steeds betere tijd neer te zetten in de Time Trial en het is ontzettend verslavend om een betere score te halen in de Grand Prix-modus. Mario Kart Wii biedt gewoon pure fun, waardoor je terug blijft komen voor meer.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Hoe je het ook wendt of keert: Mario Kart Wii is niet de perfecte game. Daarvoor speelt de geluksfactor in de singleplayer-modus een te grote rol, zijn de beelden op momenten te lelijk en is de battle-mode te saai. Echter biedt deze game iets waar veel andere games enkel van kunnen dromen: continue plezier en spanning. Het is en blijft leuk om tegenstander (online) in te maken met de raarste personages op de krankzinnigste parkoersen. Mario Kart Wii is niet perfect, maar wel ontzettend leuk en verlavend.

8+

• Doldwaze parkoersen
• Uitgebreide online modus
• Veel personages en voertuigen
• Pure fun
• Erg verslavend

• Niet altijd even mooi
• Geluksfactor singleplayer te groot
• Battle-mode is erg saai
• Achtergrondmuziekjes
• De baby’s zijn ongeïnspireerd