Beijing 2008

Ruim een kwarteeuw geleden verscheen Decathlon voor de Atari 2600; even later gevolgd door Konami’s Track & Field. In beide games moest je de joystick als een gek heen en weer rammen om je sporter sneller te laten lopen. Een simpel concept dat heel wat mensen aansprak, maar ik had niet verwacht dat het anno 2008 nog steeds aan de basis zou staan van zoveel frustratie en ellende. Want ook het merendeel van de 38 beschikbare disciplines in Beijing 2008, de officiële game van de Olympische Spelen, leunt erg fel op de verouderde button bash-techniek.

Om wat afwisseling te brengen in deze button bash-evenementen heeft ontwikkelaar Eurocom, hetzelfde bedrijf dat ons vier jaar geleden al opzadelde met het rampzalig slechte Athens 2004, de linker- of rechterschouderknop een extra functie (springen, in de juiste houding over de finish gaan, …) meegegeven. Toch zul je om te winnen het beste van jezelf moeten geven door afwisselend op twee actietoetsen te drukken, of de analoge stick van links naar rechts te bewegen. Dit lijkt kinderspel, al is dat in de praktijk toch net wat anders. Ik overdrijf niet wanneer ik zeg dat sommige disciplines steunen op de meest meedogenloze en onmenselijke button bash-gameplay ooit. Het was zwoegen, zweten en vooral fysieke pijn doorstaan om onder de tien seconden te finishen bij de 100 meter sprint bijvoorbeeld. Na enkele uren intensief spelen, kwam ik dan ook gehavend uit de strijd. De behaalde gouden medaille was niets meer dan een pleister op de wond.

Op technisch vlak scoort Beijing 2008 meer dan voldoende. De (onbekende) atleten zien er overwegend realistisch uit en de animaties zijn vloeiend. De achtergronden en het lelijk uitziende publiek hadden wat meer aandacht mogen krijgen, maar toch slaagt ontwikkelaar Eurocom er met deze game in om dat typische Olympische Spelen-gevoel naar boven te brengen. Al prefereer ik toch het echte werk…

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Davy De Rauw

Het zou me niet verbazen als Beijing 2008 het net als [url=http://www.insidegamer.nl/wii/mariosonicopdeolympischespelen]Mario & Sonic op de Olympische Spelen[/url] erg goed doet aan de kassa. De game slaagt er namelijk in om, met 38 uiteenlopende disciplines en een technisch meer dan degelijke prestatie, de sfeer van de Olympische Spelen overtuigend neer te zetten. Hierdoor leent de game zich uitstekend voor elke sportfanaat die de echte Spelen nauwlettend volgt, en minstens drie vrienden heeft met dezelfde interesse. Speel je deze game echter in je eentje, dan zul je jezelf vooral storen aan de meest meedogenloze en hopeloos verouderde [i]button bash[/i]-gameplay en de ongebalanceerde moeilijkheidsgraad.

6

• uiteenlopende disciplines; van 100 meter sprint tot kajakken
• Brengt je helemaal in de sfeer van de Olympische Spelen
• Ideaal om samen met een paar vrienden te spelen
• Voor het eerst een online modus…

• Button bashen is zo 1983!
• Balans tussen verschillende disciplines is zoek
• Sommige disciplines zijn simplistisch en erg matig uitgewerkt
• maar op moment van testen waren de servers behoorlijk leeg