Guitar Hero: On Tour

Het is donderdag 24 juli en ik zit op het vliegveld Londen Heathrow. Nadat ik te horen krijg dat mijn vlucht weer eens een keer vertraagd is, bedenk ik me opeens dat Guitar Hero: On Tour in m’n rugzak zit. Een goed moment dus om eens te checken hoeveel impact deze rockgame heeft op een menigte met vliegtuigpassagiers.

Om meteen maar heel eerlijk te zijn: de ‘normale’ Guitar Hero (met de plastic gitaar op de consoles) heb ik weinig gespeeld. Okay, af en toe op een feestje, maar ingemaakt worden door een gast die op 'Expert' bijna 90% van alle noten raakt kan ik niet altijd waarderen. Toch heb ik het stiekem wel altijd gewild, een ‘rockstar’ zijn. Nu lijkt de Nintendo DS op het eerste gezicht niet bepaald het ideale medium om die droom uit te laten komen, maar toch voelde ik me die donderdag op het vliegveld toch een beetje als gitaarheld Slash. Want hoewel tegenwoordig bijna iedereen een Nintendo DS heeft, valt Guitar Hero: On Tour vrijwel meteen op door de meegeleverde Guitar Grip (en het feit dat je natuurlijk als een debiel loopt te jengelen op een DS). Hierdoor verzamelde binnen een mum van tijd een groep toeschouwers zich om mij heen en wist ik dat ik met Guitar Hero: On Tour toch weer iets speciaals in handen had gekregen.

Die genoemde Guitar Grip is niet meer of minder dan een extensie voor je Nintendo DS, waarmee je op vier verschillende knoppen de akkoorden kunt spelen in het spel. De Guitar Grip voelt in het begin een beetje alsof je voor de eerste keer een condoom omdoet. Het zit niet lekker, maar na een beetje passen en meten en in combinatie met excessief gebruik, wen je eraan. Tenzij je enorme, dikke worstenvingers hebt, want dan zal Guitar Hero: On Tour echt een pijnlijke opgave voor je gaan worden. De Guitar Grip is namelijk wel verstelbaar, maar slechts tot een bepaalde omvang. Guitar Hero: On Tour is dus helaas niet voor iedereen weggelegd.

De opzet van het spel Guitar Hero: On Tour zelf is nagenoeg hetzelfde als de eerdere edities, al maak je op de DS ook gebruik van het ingebouwde microfoontje. Door de DS als een boek in je handen te houden, zie je op het bovenste scherm verschillende gekleurde noten naar beneden vallen. Deze vallen richting een lijn aan de onderkant en door goed te timen kun je deze noten op deze lijn omzetten naar zuivere gitaarnoten. Hierbij gebruik je de speciale plectrum-stylus (die ook meegeleverd wordt) en strijk je met ritmische bewegingen op het touchscreen van de DS. Raak je veel noten, dan zullen er sternoten naar beneden komen denderen, die er samen voor zorgen dat er een balkje met Star Power wordt gevuld. Is deze genoeg gevuld, dan kun je deze activeren. Normaal gesproken doe je dit bij de ‘gewone’ Guitar Hero door middel van een motion sensor en je gitaar scheef te houden. Bij de DS-versie gebruik je het ingebouwde microfoontje door te schreeuwen of te blazen. Het activeren van de Star Power werkt verdraaid goed en de gevoeligheid van de microfoon is bovendien ook nog eens instelbaar.

Wil je helemaal goed rocken, dan raad ik je aan om de Nintendo DS eens aan te sluiten op een speakerset of versterker. Hierdoor kun je thuis nog beter uit je bol gaan en het maximale uit Guitar Hero: On Tour halen. Het geluid wat uit de Nintendo DS namelijk zelf komt ligt jammer genoeg niet heel erg lekker in het gehoor en dus is de eerder genoemde speakerset of oordopjesset een absolute meerwaarde bij deze game. Gelukkig is het muziekaanbod van betere kwaliteit, met in totaal 26 nummers waarmee je kunt 'jammen'. De keuze verschilt van 'softere' nummers als 'Maroon 5 - This Love' tot wat zwaarder geschut als 'Nirvana - Breed'.

Toch blijft ook op de DS, in je eentje Guitar Hero spelen nog steeds niet erg lang leuk. Het verbeteren van de 'High Scores' is namelijk een stuk uitdagender wanneer iemand anders deze puntenaantallen ook op de proef stelt. Tegen elkaar 'battlen' kan ook, maar wel op een andere manier dan op de consoles. In de modus 'Guitar Duel' speel je namelijk weliswaar tegen elkaar, maar moet je verschillende minigames spelen. Door items te verdienen en te gebruiken, kun je namelijk je tegenstander behoorlijk lastig vallen. Zo kun je zijn of haar gitaar in de fik steken (die hij of zij dan weer via de microfoon moet uitblazen) of een lastige fan die een handtekening wilt op hem of haar afsturen (die pas weer weggaat nadat je met de stylus een krabbel hebt neergezet), Guitar Duel maakt dus op een leuke manier gebruik van de verschillende functies van de Nintendo DS, al blijft het gitaar spelen zelf nog steeds het leukst.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van JeFFire

Guitar Hero: On Tour lijkt op het eerste gezicht een hele ongemakkelijke manier om het populaire gitarenspel te spelen op een handheld. Na enige gewenning aan de Guitar Grip, het vrijspelen van alle nummers en het vinden van mensen die je records verpulveren, blijkt Guitar Hero: On Tour één van de leukste games te zijn van deze zomer. Het is uitdagend, verslavend en voegt bovendien eindelijk eens iets toe aan het bestaande assortiment voor de Nintendo DS.

8

• Werkt verrassend goed
• Voegt daadwerkelijk iets nieuws toe aan de DS
• High Scores verbeteren werkt verslavend
• Uitdagende moeilijkheidsgraden

• Niet voor mensen met grote handen
• Geluidskwaliteit van de DS