Memberrecensie: The Bourne Conspiracy
Recensie | -Dit is de memberrecensie van Dakhaas NL, nadat hij de memberrecensie van de maand mei had gewonnen.
Geheime agenten hebben tegenwoordig een luxe levensstijl. Ze bezoeken de meest exotische locaties, rijden in de duurste auto’s en pappen aan met de mooiste vrouwen, om ze bij de eerste de beste mogelijkheid weer te dumpen. En alsof dat nog niet genoeg is, maken de meesten gebruik van de tofste hightech gadgets. Maar niets van dit alles geldt voor geheim agent Jason Bourne. Vanwege zijn plotse geheugenverlies na een mislukte missie heeft hij de woede van zijn opdrachtgever én de overheid op zijn hals gehaald. Die zijn natuurlijk als de dood om een geheim agent kwijt te raken. Jason heeft echter geen zin om door hen in de doofpot gestopt te worden en slaat op de vlucht, gewapend met enkel zijn vuisten en gezond verstand. Aan jou om Jasons identiteit weer terug te vinden.
En zo begint The Bourne Conspiracy, dat deels de film, deels de boeken van Robert Ludlum volgt. Het beklemmende verhaal is speciaal voor de game aangelengd met flashbacks van Bournes missies uit het verleden, en is dus geen kopie van wat er in de bioscoop viel te zien. En nu we het toch over de Hollywood-productie hebben, Matt Damon heeft zijn gezicht niet verleend aan de ontwikkelaar. Gevolge daarvan is dat we met een vrij standaard, generiek uitziende Jason Bourne moeten spelen. Het motto ‘Become the perfect weapon, become Bourne’ moet je dan ook maar deels achterwege laten, identificeren doe je namelijk niet met de game-Bourne.
Gelukkig is zijn uiterlijk het enige dat anders is, want dodelijk is hij meer dan ooit. Jasons instinct is namelijk nog volop aanwezig en hij wordt dan ook niet voor niets het perfecte wapen genoemd. Hij vecht, schiet en rijdt als de beste en dit zijn dan ook de drie onderdelen waar de gameplay op leunt. Dit zorgt voor aardig wat variatie tijdens het spelen en de hoge snelheid waarmee ze afgewisseld worden zorgt ervoor dat je je niet snel verveeld.
Helaas wordt de actie wat vertraagd door de schietgevechten. Vijanden maken goed en vrij langdurig gebruik van dekking, wat ervoor zorgt dat het soms lastig is om iemand te raken. Ook het gebrek aan een wat dominantere auto-aim zit niet mee. Hierdoor ben je vaak (te) lang kogels aan het uitwisselen met de vijand. Bovendien is het dekkingsysteem niet wat je zou verwachten van een op actie georiënteerd spel. Het werkt niet zo vloeiend en soepel als je zou willen, en dat zorgt voor frustratie. Het feit dat de camera in dekking ook nog eens pal op je neus staat, doet je terug verlangen naar de handgevechten. Deze zijn namelijk veel minder chaotisch en een stuk overzichtelijker.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/11269/109289.jpg
Het vechten werkt dan ook vrij goed, al lijkt het in het begin meer op button-bashen. Je kunt wisselen tussen harde en snelle aanvallen, om zo combo’s te maken. Naarmate je deze effectief gebruikt en rake klappen uitdeelt vult zich een meter in het scherm. Op het moment dat je die deels gevuld hebt, kun je hem gebruiken om een takedown te activeren. Sta je op dat moment bij een object in de omgeving, bijvoorbeeld een stoel, dan gebruikt Jason dat om zijn vijand in één klap uit te schakelen. Dit zorgt ervoor dat de gevechten leuk blijven en vooral lekker grof zijn. Toch mist het wat diepgang; aangezien het grootste gedeelte van het spel uit vechten bestaat had er toch echt meer mee gedaan moeten worden.Een poging tot diepgang zien we terug in de Quick Time Events. Tijdens het spelen kom je scenario’s tegen waarin deze worden gebruikt. Hierbij dien je zo snel mogelijk de juiste knop in te drukken om Jason uit een gevaarlijke positie te redden. Je kunt van tevoren nooit voorspellen op welke momenten ze geactiveerd worden, zodoende zit je constant op het puntje van je stoel. Waar het vooral gebruikt wordt, is tijdens de racesegmenten, waarbij je de autoriteiten op je hielen hebt. Helaas zijn deze racemissies erg pover uitgewerkt, ze voelen ontzettend arcadeachtig aan en dat is niet positief bedoeld. Bovendien wordt hier des te duidelijker dat de game geen visuele hoogstander is; de kleuren zijn erg flets en hierdoor voelt het grotendeels grauw aan. Hoewel het geheel zorgt voor afwisseling en spanning wist het mij simpelweg niet te overtuigen.
Conclusie en beoordeling
The Bourne Conspiracy probeert de intensiteit van het witte doek over te brengen, maar is hierin niet geslaagd. Daarvoor staan de afzonderlijke onderdelen waar de gameplay op steunt op te manke poten. Het feit dat het spel in geen enkel facet echt uitblinkt, zorgt ervoor dat het niet uitstijgt boven de middenmoot. Door deze middelmatigheid is het spektakel van Jason Bourne dan ook al snel ver te zoeken. Desondanks wordt het geheel net genoeg omhoog getild om spectaculaire actie te bieden, het soort actie dat je maar weinig tegenkomt.
7-
- Afwisselende onderdelen
- Snelle actie
- Gevechten zijn tof
- Weet in geen enkel opzicht uit te blinken
- Mist diepgang
- Schieten is sloom

Registreer nu!