Sid Meier's Civilization IV: Colonization

Op het moment dat de stand-alone-game Civlization IV: Colonization werd aangekondigd, wist elke Civ-fan al dat er iets moois aan zat te komen. Het origineel gaf een boeiende twist op Civlization. Colonization liet je de Nieuwe Wereld veroveren. Daarbij kreeg je te maken met Indianen, de vier volken die de Nieuwe Wereld wilde koloniseren (Engeland, Spanje, Frankrijk en Nederland) en de koning van jouw land. Uiteindelijk riep je de onafhankelijkheid uit en begon de enorme strijd tegen het leger van de koning die de onafhankelijkheid uiteraard niks vond.

Civilization IV: Colonization blijft zeer trouw aan de klassieker en dat is uiteindelijk zeer verstandig. Het hele idee om als kolonist naar de wereld te gaan om daar een stad op te bouwen, geld te verdienen en door te groeien werkt verslavend. Iedereen die net als in Civilization er over nadenkt om ‘nog één turn te spelen’, weet wat ik bedoel.

Er komen een heleboel zaken kijken waarbij rekening gehouden moet worden tijdens de groei. Ten eerste is het belangrijk om een goede economie op poten te zetten. Daarbij bouw je één grote havenstad, waar vooral voedsel en eindproducten als kleding, rum en sigaretten worden geproduceerd. De grondstoffen die nodig zijn voor de eindproducten haal je uit kleine dorpjes, die zich specialiseren in een product. Zo heb ik altijd een dorp met alleen maar suiker, een dorp met ijzererts en natuurlijk dorpen met katoen en tabak. Om de grondstoffen van de ene plaats naar de andere te transporteren zijn huifkarren en een goede infrastructuur nodig. Daar zorg je dus ook voor. Verder is het verstandig in een aantal steden geavanceerde gebouwen te plaatsen, zodat jouw productie beter op stoom komt.

En net wanneer je denkt goed op weg te zijn, dan zijn daar de Indianen. Er zijn veel verschillende Indianenstammen te vinden in Colonization en vooral in het begin doe je er verstandig aan om er vriendelijk mee om te gaan. Op die manier voorzien zij jou van schatten en grondstoffen in de vorm van cadeautjes, en is het tevens een mooie manier om jouw eindproducten zonder belasting te verkopen. In de handel met Europa verhoogt de koning om de zoveel tijd de belasting en lopen jouw inkomsten langzaam, maar zeker terug. Hier kun je tegen protesteren door een lading goederen in zee te dumpen, maar dan zul je dat goed nooit meer aan Europa mogen verkopen. Wanneer gespecialiseerd in één eindproduct kun je je daarmee goed in de vingers snijden.

Naast het opbouwen van jouw imperium en het omgaan met de Indianen, andere Europeanen en de koning, is er nog een ander belangrijk en leuk element. Door priesters in een kerk aan te stellen en raadsheren in het stadhuis scoor je bonussen in de vorm van gratis nieuwe kolonisten en de zogenaamde Founding Fathers. Die laatste groep is te vergelijken met de uitvindingen uit de Civilization-serie en leveren fijne bonussen op. Denk daarbij aan hogere productie, een betere relatie met de Indianen en een hogere vaarsnelheid van de schepen. Je zult deze heren hard nodig hebben, want het uiteindelijke doel van de game is het uitroepen van de onafhankelijkheid.

Wanneer je dat doet, dan komt de koning van jouw land met zijn leger op je af om de rebellen te onderdrukken. Wat volgt is een enorme strijd, waar je echt op voorbereid moet zijn. Een leger van vijftig soldaten en een paar schepen is een lachertje in vergelijking met de tweehonderd soldaten, vijftig kanonnen en dertig schepen van de koning. Weet je uiteindelijk de oorlog te winnen, dan mag je als vrij land doorblijven gaan met de verdere ontwikkeling.

Colonization is een vermakelijke en verslavende game, maar kent net als elke andere game enkele minpuntjes. Zo bevat de game een irritant automatisch handelsysteem met de huifkarren, waarbij je soms heel lang moet zoeken om door te geven dat het ene product automatisch naar de andere stad gereden moet worden. Verder loopt op gemiddelde computers het einde van het spel wel erg langzaam, omdat er dan enorm veel eenheden zijn die zich verplaatsen en dat kost rekenkracht. Tot slot is het jammer dat er niet meer verschillende scenario’s zijn om te spelen. De vaste landkaarten zijn op één hand te tellen en de random landkaarten pakken vaak vreemd uit. Denk daarbij aan tropische bossen naast katoenvelden en suikervelden in de buurt van een woestijn.

Ondanks dat is Colonization een game die uren vermaak biedt. De game zit simpelweg uitstekend in elkaar. Datzelfde kunnen we voor het audiovisuele aspect zeggen. De Indiaans-klinkende muziek past zeer goed in de game en omdat de game gebouwd is op de Civilization IV-engine, zit er redelijk veel detail in de wereld, maar blijft het overzicht toch het belangrijkste element.