de Blob

de Blob is echt een game die een (verf)streepje voor heeft bij journalisten. De game heeft een eigenzinnig uiterlijk met een origineel spelconcept en de roots liggen niet bij een gevestigde studio, maar een stel studenten die met de game een underground-hit scoorden. Het project werd later pas opgepikt door ontwikkelstudio THQ. Daarmee is de Blob echt ‘cult’-materiaal, zoals ook een Rez, een ICO en Vib-Ribbon dat zijn, als we sommige recensies mogen geloven. Het is immers heel origineel om met een verfbal hele steden in te kleuren. En daar bovenop is het een waar audiovisueel hoogstandje: wanneer een gebouw ingekleurd wordt, verandert de muziek mee. In mijn ogen gaat deze benadering alleen voorbij aan één groot minpunt van de game: het wordt na een tijdje een beetje eentonig, ondanks de originaliteit en audiovisuele poespas.

Zoals gezegd is het dus de bedoeling om steden te verven. Blob (de hoofdpersoon/bal) blijkt namelijk bij het verzet te zitten van de Raydians, die strijden tegen de Graydians. Deze Graydians hebben namelijk heel Chroma City bezet en aan jou en je maatjes van het verzet is de taak deze overheersers te verjagen. En hoe verjaag je een volkje met de naam Graydians? Juustem, door alles van allerlei bontje kleurtjes te voorzien. Met het verven zijn punten te verdienen, waarmee nieuwe gebieden vrijgespeeld kunnen worden. Met genoeg punten op zak stuiter je dan richting de uitgang van een level, klaar om naar het volgende te gaan.

Tijdens je verftochten door de stad neem je zo nu en dan opdrachtjes aan die weinig verrassend zijn: verf gebouwen in een bepaalde kleur, race door een level of versla een paar vijandjes. Overigens word je min of meer verplicht de ‘vrijwillige’ opdrachtjes uit te voeren, omdat ze namelijk buitenproportioneel veel punten opleveren in vergelijking met het gewone schilderwerk. Elke opdracht wordt uitgelegd door één van de medeverzetsstrijders. Deze behandelen de Blob echter telkens weer alsof je het verschil tussen een gitaar en een gieter niet weet. Dat wordt op den duur wel een beetje irritant, waardoor je de opdrachtjes liever ontloopt. Totdat je erachter komt dat bepaalde delen van levels alleen vrij zijn te spelen door bepaalde opdrachten te voltooien. Eigenlijk is het wel ironisch om op te merken dat een game waarin je de ‘rebel’ uithangt, de Blob steeds opdrachten klakkeloos aanneemt om zo maar genoeg punten te verdienen en verder te komen in de game.

Door de wat hoge puntenlimiet bevind je je met gemak meer dan een half uur in hetzelfde level. Dat is best lang. Vooral als er tussentijds niet even de mogelijkheid is het spel op te slaan en het potje even stop te zetten om het later verder te kunnen spelen. Nee, doorspelen is het devies. Wil je een level uitspelen, dan moet je ongeveer vijftig procent geschilderd hebben van je level. Dit klinkt wellicht niet als een buitensporig hoog percentage, maar het is lastiger dan het lijkt om ongekleurde gebouwen te vinden. Vaak zijn het gebouwen die je net even gemist hebt op je stuiterroute, waardoor je dus weer terug moet zoeken waar dat precies was.

Doordat steeds langer op zoek zijn naar ongekleurde gebouwen, valt een ander aspect van de game ook wat in duigen, namelijk de muziek. Het bijzondere aan de muziek is dat op het moment dat jij een gebouw verft, een instrument over de achtergrondmuziek heen een extra riedeltje speelt. Ben jij geel, dan klinkt er een leuk pianodeuntje, is de Blob blauw, dan is het een saxofoon. In het begin van de levels spring je van ongekleurd gebouw naar ongekleurd gebouw, waardoor een ware kakofonie aan geluiden ontstaat en de verschillende instrumenten naadloos in elkaar overlopen. Je hoort een dynamisch muzieknummer dat superenergiek klinkt. Een heel erg toffe ervaring, ook doordat je op het beeld één-op-één terugziet wat je hoort. Alleen als er dus niet geverfd wordt, wordt de achtergrondmuziek een prominent zeurend riedeltje dat om de tien seconden herhaalt, zonder spannende extra instrumenten.

Begrijp me niet verkeerd, de Blob is best leuk om te spelen en ook zeker om naar te kijken, maar gewoon niet voor lang. Op den duur raak je een beetje uitgeklodderd in de levels. Ze duren te lang en naast het verven van gebouwen is er praktisch niets anders doen.