Top Spin 3

Zes jaar geleden begonnen mijn zusje en ik ‘serieus’ te tennissen. Daarvoor trachtte mijn vader meerdere malen mij te interesseren voor de nobele sport, maar enig succes wist hij nooit te boeken. Toen mijn zusje en ik dan ook echte interesse kregen in de sport en in alle ernst gingen trainen, begon dat al snel zijn vruchten af te werpen, vooral voor mijn zusje. Ze is nu al een paar keer Limburgs kampioen geworden en ze staat momenteel in de Nederlandse top vijftig van haar leeftijdscategorie. Voor mij was dat echter niet weggelegd; het enige wat ik ‘gepresteerd’ heb, is vier jaar regeren op TC Swalmen, wat feitelijk meer te danken is aan het niveau daar… Zodra ik uit Swalmen ben, ben ik maar een middelmatige speler. Maar zodra ik een stap zet in tennis-videogame-land, gaan er deuren voor me open. Zo heb ik de afgelopen dagen erg vaak ‘Game-Set-Match Schlicher’ gehoord in de wondere wereld van Top Spin 3 voor de Nintendo DS.

Top Spin 3 is een tennisgame voor de Nintendo DS, en de broekzakversie van de Xbox 360- en PlayStation 3-edities van de game, die hier een erg mooie 9 in de wacht sleepte. Ook de DS-uitgave bevat een carrièremodus waarin je een tennisser aanmaakt, om die vervolgens mee te slepen naar verschillende trainingsessies, evenementen en toernooien om hem of haar zo naar de nummer 1 positie van de wereldranglijst te slaan. Daarnaast is het mogelijk om gewoon wat potjes te tennissen tegen verschillende bekende spelers zoals Roger Federer, David Nalbandian, Maria Sharapova en Tommy Haas. Tevens is er een multiplayermodus om met een vriend of vriendin te spelen. Dit werkt goed en is leuk, alleen mist er iets. Het dubbelspel is werkelijk nergens te bekennen. Nu is dit niet een bijster groot probleem voor een DS-game, maar het was leuk geweest het terug te zien. In ieder geval is er qua gameplay vrijwel niets verloren gegaan voor de DS-versie van de game.

Natuurlijk is er audiovisueel een groot verschil te zien, maar daarentegen zijn de games gelijk in hun prestaties: ze halen het onderste uit de kan van hun platform. Voor een 3D DS-game ziet dit spel er ontzettend goed uit en loopt de framerate verrassend vloeiend. Op het gebied van audio is het spel wel enigszins schaars, het publiek is weinig te horen en de spelers zelf hebben ook maar een paar basiskreuntjes, maar dat valt te verwaarlozen. Qua realisme haalt Top Spin 3 het sowieso niet bij zijn grote broertjes, bijvoorbeeld door de gameplay die erg arcade aanvoelt. Het komt te vaak neer op hard slaan en maar gewoon drie ballen in verschillende richtingen spelen tot de tegenstander de bal niet meer kan halen. Voordeel hiervan is natuurlijk dat de game een erg lage instapdrempel kent. Daarentegen betekent het dat er nauwelijks uitdaging is.

Om de boel ietwat op te leuken, zijn er de zogeheten power- en finesse-shots. Dit zijn erg harde of juist erg raar stuiterende ballen die een zekere timing vereisen om goed uit te voeren. Naarmate je speler meer traint en speelt, worden deze slagen steeds nauwkeuriger en wordt het makkelijker om ze uit te voeren. Dit trainen doe je overigens middels een aantal mini-games zoals het kapotslaan van een auto of het serveren op gekleurde rondjes in het servicevak. Ze zijn best leuk om te doen, maar voegen niet veel toe aan een game, die voor een tennisspel op de DS erg weinig fout doet.