TNA iMPACT!

Tot op heden hadden worstelfanaten weinig keuze wanneer ze zelf eens in de virtuele ring wilde stappen met één of andere vuilbekkende spierbundel met een té hoog machogehalte. Maar met de WWE Smackdown-serie hoeft dat niet. Uitgever THQ brengt namelijk al acht jaar lang ieder jaar een nieuwe game uit waarin de weliswaar dubieuze, maar toch spectaculaire worstelsport tot in de puntjes wordt uitgewerkt. Met een grote verscheidenheid aan wedstrijdtypes, een uitgebreide selectie aan professionele vechtersbazen in strakke broekjes, en een tot in de puntjes geperfectioneerde verhaalmodus, trapt de franchise iedere concurrerende titel moeiteloos uit de ring. Toch werden de laatste edities met enige terughoudendheid ontvangen. Ze vergaten te innoveren, te vernieuwen… wat in principe niets meer is dan het logische gevolg van de jarenlange monopolie. Midway probeert deze alleenheerschappij nu te doorbreken met TNA iMPACT!, een game die volledig draait rond de worstelorganisatie ‘Total Nonstop Action’.

De Smackdown-reeks is door enkele nadrukkelijke aanpassingen door de jaren heen zijn pick up ‘n play-karakter verloren. Iets waar Midway met TNA iMPACT! nu aardig op inspringt. Iedereen die het worstelgenre de laatste jaren van dichtbij volgt, zal meteen merken dat Midway’s titel veel vlotter en sneller speelt. De opzettelijk toegankelijk gehouden besturing heeft daar een groot aandeel in. Er zijn geen ingewikkelde knoppencombinaties of een grijpsysteem dat verstopt zit onder de rechter analoge stick, maar lekker ouderwets drie aanvalsknoppen, een counter-, en een modifier-optie. Laatstgenoemde maakt het verschil tussen een bitchslap in het gezicht en een keiharde slag in het klokkenspel van je opponent, gevolgd door een animatie waarin hij naar zijn kruis grijpt en op een realistische manier in elkaar zakt. Heerlijk!

Toch moet je vooral het counteren onder de knie krijgen om een wedstrijd in jouw voordeel te beslechten. De tijd om te reageren als de tegenstander een aanval inzet en jij kunt reageren om door een knop in te drukken, is erg kort. Het is erg frustrerend weer eens te laat te drukken, vooral bij krachtigere aanvallen. Daarnaast krijg je vaak het idee dat het countersysteem niet naar behoren werkt, want zelfs met een perfect getimede counter weet een tegenstander vaak zijn krachtige aanval door te zetten. Diezelfde tegenstander kan zich daarentegen suf counteren, op die manier heel snel zijn impact-meter vullen en je na het uitvoeren van zijn unieke signature move zonder problemen pinnen - zelfs al heb jij de hele wedstrijd gedomineerd. Het behoeft geen uitleg dat dit erg irritant is en vaak voelt het nog nepper aan dan een gemiddelde worstelwedstrijd uit het echte leven. Ook jammer is het matige aanbod aan bewegingen. Je wordt verplicht om elke aanval tijdens een gevecht meermaals te gebruiken, wat weer ten koste gaat van je stijlpunten, die juist weer gegeven worden op basis van een gevarieerde vechtstijl. Het gevolg van de eenzijdige moves is dat je continu naar dezelfde animaties kijkt en na langdurig spelen wordt dat wel vervelend. Ik betrapte mezelf erop dat ik me figuurlijk door de verhaalmodus aan het ‘worstelen’ was.

Deze verhaalmodus (Story Mode) heeft trouwens niet bijzonder veel om het lijf. Je stapt in het spandex pakje van de fictieve worstelaar ‘Suicide’. Niet meteen de meest originele schuilnaam, maar hij maakt wel furore in het harde worstelwereldje en slaagt erin om het TNA-kampioenschap in de wacht te slepen. Lang kan hij niet genieten van zijn overwinning. De zware jongens van het tag-team LAX geven hem een pak rammel en dumpen hem daarna met een verminkt gezicht en geheugenverlies in Tijuana. Een beetje vergezocht misschien, maar al bij al de perfecte introductie voor het create-a-wrestler-menu.

De creatievelingen onder ons zullen overigens erg teleurgesteld zijn in de beperkte mogelijkheden om een uniek personage neer te zetten. Wat niet wil zeggen dat de mogelijkheden niet werken, maar in vergelijking met zowat elke andere sporttitel op de markt - waarin je haast alles en iedereen kunt namaken - is het toch wat povertjes uitgewerkt. Na tientallen pogingen kwam ik steeds uit bij een simpele, stereotiep uitziende worstelaar met één of ander gek hoedje of gekke bril op zijn hoofd. Maar goed, de nieuwe look past wel in het dubieuze verhaaltje, want dankzij je nieuwe uiterlijk kun je jezelf opnieuw naar de top van de TNA werken en ben je onherkenbaar voor de gozers die jouw eerst haatte.

Het probleem van de verhaalmodus is dat het verhaal nog wel wat belooft, maar daarna al snel vervalt in een aaneenschakeling van duffe wedstrijden tegen een hoopje fictieve worstelaars, voordat je het mag opnemen tegen de echte klappers uit de organisatie. En waarom je halverwege gedwongen wordt om een heleboel saaie tag team-wedstrijden af te werken met de suffe Eric Young, is me een raadsel. Niet alleen bestaat dit hoofdstuk uit teveel wedstrijden, ook de kunstmatige intelligentie van je teammaat is niet om over naar huis te spreken. Ofwel reageert hij té laat, ofwel helemaal niet op een pinfall.

Wel leuk zijn de befaamde Ultimate X-wedstrijden. Deze wedstrijden zijn het absolute hoogtepunt van de TNA. Boven de ring hangt een grote X, vastgemaakt met kabels aan vier turnbuckles. Om te winnen moet je helemaal naar boven klimmen om de X te bereiken, en een op timing gebaseerd minispelletje spelen om de X te bemachtigen. Het spreekt voor zich dat de tegenstander er alles aan zal doen om dit te voorkomen, met het nodige spektakel tot gevolg. Een mooie toevoeging, maar het wordt afgeraffeld gebracht en krijgt daardoor niet de verdiende aandacht.

Het is wel jammer dat de Story Mode niet zo boeiend is, want gebrek aan content is sowieso het grootste minpunt van TNA iMPACT!. Naast de Story Mode en een paar losse wedstrijdjes is er in je eentje bitter weinig te beleven en zul je jezelf moeten behelpen met drie vrienden op de bank en/of met een andere tegenspeler in de online modus. Ik hoef niet duidelijk te maken dat het samen met drie vrienden erg genietbaar is om deze game te spelen. Onder het genot van een biertje en wat versnaperingen elkaars tronie in elkaar slaan is en blijft gewoon leuk om te doen.

Ik ben minder te spreken over de online-modus. Het zit nogal krakkemikkig in elkaar. Zo blijft het online-gebeuren beperkt tot maximaal één tegenstander - spektakelvolle en chaotische worstelpartijtjes zijn dus uit den boze - en worden de potjes ook nog geplaagd door verschrikkelijke lag. Tegen een Europese tegenstander was het nog nipt speelbaar, maar met iemand van over de Grote Oceaan was het helemaal niet te pruimen.

De game ziet er, mede dankzij Epic’s Unreal Engine 3, erg goed uit. De worstelaars zijn in niets te onderscheiden van hun tegenhanger van vlees en bloed. Daarnaast resulteert de keuze van Midway om alle bewegingen te motion-capturen, in plaats van simpelweg alle worstelaars in te scannen, in vloeiende en levensechte animaties op het scherm. Toch zorgt dit ook voor een nadeel. Je krijgt vaak het idee naar een reeks voorgeprogrammeerde bewegingen te kijken, dan dat je daadwerkelijk zelf door de ring beweegt en halsbrekende aanvallen uitvoert. Daar bovenop komen een heleboel kleine technische foutjes; zo zul je niet verrast opkijken wanneer je weer eens door het lichaam van je opponent slaat.