BioShock

Vorig jaar heeft BioShock InsideGamer enkele weken in zijn greep gehouden. Met name mijn gewaardeerde collega Kris kon er vanaf begin vorig jaar al niet over ophouden over hoe vet die game ging worden. Uiteindelijk bleek dat hij gelijk had. Critici en publiek waren het er over eens: BioShock was de shít. De game verkocht als een tiet dus dat hij nu ook naar de Playstation 3 komt was te verwachten, hoewel het lang heeft geduurd voordat de game ook daadwerkelijk officieel aangekondigd werd.

BioShock voor de PS3 doet wat de meeste ports doen: dezelfde content bieden met hier en daar een kleine vernieuwing. Is dat erg? Nee, de game is nog steeds een absolute must-play en het gebrek aan extra’s en vernieuwingen doen daar geen afbreuk aan. De toegevoegde waarde van de game zit hem in een nieuwe Survival Mode en de speciale Challenge Rooms die later te downloaden zullen zijn van het Playstation Network. Voor de mensen die vorig jaar in coma hebben gelegen (weer eens wat anders dan onder een steen liggen) eerst even een korte beschrijving van wat BioShock voor game is (of lees de uitgebreide recensie van de Xbox 360-versie).

BioShock wordt wel de spirituele opvolger van System Shock 2 genoemd, maar waar laatstgenoemde zich afspeelde in de toekomst, speelt BioShock zich af in 1960. Het spel begint wanneer je met een vliegtuig neerstort en als enige overlevende je toevlucht zoekt in een verlaten vuurtoren. Hier reis je bij toeval met een kleine onderzeeër af naar de onderwaterstad Rapture. Al meteen na je eerste stappen in de wereld van Rapture merk je dat er iets vreselijks is gebeurd en terwijl je een uitweg naar de bewoonde wereld probeert te vinden, kom je erachter welke gebeurtenissen voor de ondergang van de stad hebben gezorgd.

BioShock is een echte First Person Shooter. Eén van de interessante aspecten aan BioShock is echter het gebruik van Adam en Eve. In de wereld van Rapture is het namelijk mogelijk om zogenaamde plasmids te gebruiken; vloeibare goedjes die na injectie het DNA van de gebruiker herstructureren. Dit zorgt ervoor dat je speciale krachten kunt gebruiken, zoals het schieten van elektriciteit, het gebruik van telekinese of het loslaten van een zwerm bijen (die zich in je arm bevinden, gatsiebah). Magische aanvallen als deze zijn natuurlijk niets nieuws onder de zon, maar doordat het leveldesign van Rapture zo tof in elkaar zit worden de mogelijkheden bijna oneindig. Steek je een vijand in de fik met ‘Incinerate’, dan zal hij zich proberen te blussen in een plas water, waarop je als speler dat water onder stroom zet en de vijand alsnog genadeloos afmaakt. Omsingeld door een groep vijanden? Hack een turret en laat die het werk voor je doen.

Nieuw in deze versie is dus onder andere de Survival Mode, eigenlijk niets meer dan een extra pittige moeilijkheidsgraad. Uit ervaring kan ik gelukkig wel zeggen dat je ook echt wel even je best zult moeten doen om hem in deze modus uit te spelen. Medical Kits wilden op de lagere moeilijkheidsgraden nog wel eens voor het oprapen liggen, maar hier zijn ze bijzonder schaars. Ook aan de vijanden heb je een bijzonder pittige kluif. De andere vernieuwing is de toevoeging van de Challenge Rooms. Deze kamers zijn uitgebreide puzzelruimtes, waarin de speler op de juiste manier gebruik moet maken van de mogelijkheden die hij heeft. Zo zagen we op de Leipzig Games Convention een level waarin de speler een Little Sister moest redden uit een reuzenrad en daarvoor op zoek moest gaan naar verschillende manieren om elektriciteit gebruiken.