Far Cry 2

Het is nacht. Terwijl ik last heb van hoge koorts dankzij de malaria besluit ik toch mijn hut te verlaten. Ik ben immers met vijftien diamanten betaald om in een nabijgelegen dorp het hoofd van de politie om te leggen. Mijn opdrachtgevers willen namelijk een statement maken. Ik sluip door het hoge gras van de savanne naar een berg. Vanuit hier heb ik een prachtig uitzicht over de basis. Door de verrekijker speur ik naar mogelijke vijanden. Na ze gevonden te hebben, pak ik mijn sluipschuttersgeweer erbij en knal ik een kogel door een bewaker zijn hoofd. Deze stond ver buiten de basis en omdat ik een demper op mijn geweer heb, merkt niemand zijn dood op. De volgende vijand gaat ook geruisloos dood. Pas bij het derde dodelijke schot word ik opgemerkt, maar dan is het eigenlijk al te laat. Mijn rocketlauncher ligt al op mijn schouder en met een gemikt schot op een gastank wordt het halve dorp opgeblazen en brandt alles wat er nog staat af. In het beeld verschijnen de woorden ‘Mission Accomplished’.

Welkom in de wereld van Far Cry 2, een wereld zoals je die nog nooit gezien hebt. Vijftig vierkante kilometer liggen er op je wachten en dat toneel staat garant voor vele, maar dan ook echt vele uren speelplezier. In de game ben jij een huurling die als doel heeft de zogenaamde Jackal om te leggen. Dit is een wapenhandelaar die de burgeroorlog in een fictief Afrikaans land aanwakkert. Voordat je echter de kans krijgt om bij hem in de buurt te komen moet je informatie inwinnen. In het hoofdverhaal betekent dat je de ene keer een missie voor de United Front for Liberation and Labor (UFLL) en de andere keer word je voor het wagentje van de Alliance for Popular Resistance (APR) gespannen. Een probleem is dat niet, want ik heb me enorm vermaakt met de missies in Far Cry 2.

Qua variatie en originaliteit zijn het geen hoogvliegers, maar leuk zijn ze wel. Het afschieten van vijanden is in Far Cry 2 namelijk fantastisch. Er zijn echt zoveel verschillende manieren waarop je een missie kunt benaderen. Persoonlijk houd ik ervan om mijn missie in de nacht te plannen, een hoge berg op te zoeken en met mijn sluipschuttersgeweer een paar vijanden af te schieten. Vervolgens sluip ik stiekem naar de basis met mijn MP5 en schiet ik stilletjes een aantal andere bewakers dood. Uiteindelijk red ik zonder al te veel kleerscheuren de gijzelaar en is mijn missie voltooid.

Vind je dat niks? Dan raad ik de Rambo-aanpak aan. In plaats van een sluipschuttersgeweer pak je een bazooka en de MP5 ruil je in voor een grof machinegeweer. Met het zonnetje op je bol ren je de basis binnen, gooi je vijf granaten naar de vijanden toe en schiet je op alles wat op een ontplofbaar tonnetje lijkt. Wat volgt is complete chaos zoals ik die nog maar zelden heb meegemaakt. Kleine hutjes vliegen de lucht in, vijanden worden weggeslingerd en droog gras vliegt in de hens. Het laat de kracht van de engine achter Far Cry 2 zien en ik word daar heel gelukkig van.

Ubisoft heeft voor Far Cry 2 de lat heel hoog gelegd en dat verdient respect. Keerzijde van de medaille is dat de game lichtelijk last heeft van pop-up en soms een paar seconden nodig heeft om een nieuw gebied in te laden. Kleine technische foutjes die perfectionisten kunnen irriteren, maar de liefhebber laat zich er niet door uit het veld slaan. Die maakt zich eerder druk om de slechte kunstmatige intelligentie uit de game. Ze wachten braaf naast een granaat totdat deze ontploft en zoeken nauwelijks dekking als jij ze onder vuur neemt. Ook het niet reageren op jou aanwezigheid, zelfs als je een meter of twee voor ze staat, komt te vaak voor.

Een ander irritant minpunt is te vinden in de vele gewapende checkpoints in de game. Op bijna elk kruispunt is een kleine basis te vinden gevuld met agressieve vijanden. Als zij jou zien stellen ze geen vragen, maar openen ze het vuur. Het past goed bij het burgeroorlogidee, maar het haalt wel het tempo er uit als je tussen jouw begin- en eindpunt door vijf van die checkpoints heen moet scheuren. Helemaal irritant is dat de gedode vijanden op jouw terugreis er weer doodleuk staan. Ik had liever gezien dat als je een checkpoint had voltooid, je er in de toekomst geen last meer van had, maar dat zit er helaas niet in.

Het is een kleine smet op een voor de rest enorm avontuur. Naast de hoofdmissies in de game zijn er overal zijmissies te vinden, bestaande uit het opblazen van transporten en het liquideren van hoge functionarissen. Als beloningen ontvang je diamanten en speel je nieuwe wapens vrij, die met de verdiende diamanten gekocht worden. Schatzoekers kunnen hun hart ook ophalen en op zoek gaan naar meer dan tweehonderd koffers die in de game te vinden zijn en gevuld zijn met diamanten. De kans dat je de game binnen twintig uur naast je neer legt is zeer klein.

Vooral omdat de game naast een indrukwekkend avontuur in je eentje ook nog een uitgebreide multiplayermodus biedt. Hierin maak je gebruik van arena’s die Ubisoft heeft gemaakt en waarin je met jouw gekozen wapens lekker los kunt gaan. Daarnaast heeft elke versie van Far Cry 2 zijn eigen editor waarmee het mogelijk is om zelf arena’s te creëren. Is dat niks voor jou, dan ga je gewoon los in de arena’s die door de andere gebruikers zijn gemaakt. De game in de kast leggen omdat je alle arena’s uit je hoofd kent is er absoluut niet bij