Dead Space

Aliens als E.T. en Alf heb ik eigenlijk altijd al een stel mietjes gevonden. Een echt buitenaards wezen wordt geen vrienden met mensen, maar scheurt ze aan stukken en neemt hun zwaar verminkte lichaam over om nog meer rampspoed aan te richten. De makers van Dead Space zijn het (gelukkig!) helemaal eens met het beeld dat ik van aliens heb. De hoeveelheid bloed, pus en andere lichaamssappen die wel niet van het beeld afspatten bij deze science-fiction survival-horrorgame, is gewoonweg ziek te noemen.

Centraal in de game staat dus het afslachten van zwaar misvormde en gemuteerde aliens. Laat ik er verder niet omheen draaien, dit is in één woord gewoonweg gru-we-lijk! Ik heb sinds Postal en Soldier of Fortune geen spel meer gespeeld dat zo heerlijk smerig was. Alles wat maar uitsteekt bij deze afzichtelijke beesten moet en zál er af worden gerukt, gebrand of geschoten. Je breekt ze af totdat er slechts een zielig stapeltje lichaamsdelen in een grote bloedplas overblijft terwijl je geniet van hun gorgelende doodsreutels. De strijd tegen het buitenaardse gespuis lever je op een groot ruimteschip dat bijna compleet is overgenomen door de afzichtelijke wezens. Deze zogenaamde Necromorphs nemen het lichaam van gestorven mensen over en vragen erom eens flink aan te worden gepakt.

Nu moet je niet gaan denken dat deze gemuteerde monsters ordinair slachtvee zijn. Integendeel, het komt niet zelden voor dat hoofdpersoon Isaac Clarke zelf in vijf stukken op de grond eindigt. Daarom is het de kunst zo snel mogelijk de buitenaardse wezens te beroven van hun ledematen. Op deze manier maak je namelijk het snelst je vijanden af. Ze hebben niet een bepaald aantal schoten nodig, maar zakken vanzelf in elkaar nadat je er genoeg stukken vanaf hebt geschoten. Gelukkig heb je een aantal brute wapens om de akelige aliens letterlijk een kopje kleiner te maken. Je begint met een simpel Plasmacutter-pistooltje dat zich perfect leent voor het accurate schietwerk. Later krijg je de echt dikke wapens zoals een vlammenwerper en een Line Cutter. Bij dat laatste wapentuig spreekt de naam eigenlijk voor zich, prachtig om te zien hoe die misbaksels opeens op de grond donderen nadat beide knieën met een schot doormidden gaan. Maar dan heb je ze zeker nog niet verslagen, handig is dan gewoon even om met je zware laarzen om je heen te stampen totdat er niets meer beweegt.

Het stampen mag dan heel erg handig zijn, het meppen werkt wel een stuk minder lekker. Isaac Clarke kan namelijk maar één kant op slaan en dat is recht naar voren. Gericht een hoek uitdelen zit er dus helaas niet in. Het is dan ook echt paniek als je kogels op zijn en je in een hoekje wordt gedreven. Bij games als Resident Evil kon je dan even rustig ademhalen als je naar je inventory ging. Bij Dead Space is dat niet het geval, de map en het item-menu worden ingame via een soort hologram weergegeven (health kan je gelukkig wel gewoon met een druk op de knop innemen). Daarnaast is je hoeveelheid munitie gewoon op achterkant van het wapen af te lezen en je levensbalk zit achterop je pak ingebouwd. Hierdoor blijf je voortdurend in de lugubere wereld van Dead Space zonder onderbroken te worden door een pauzemenu.

Voor de bovenstaande paniekgevallen heb je gelukkig nog een troef achter de hand. Je hebt behalve wapens namelijk ook speciale krachten om ze te verschalken. Je kunt bijvoorbeeld een bepaald object of beest tijdelijk vertragen en ze zo lekker precies van dichtbij afknallen. Daarnaast kun je ook voorwerpen van een afstand oppakken en wegsmijten. Ideaal om de monsters met een gasfles of afgerukte klauw te bestoken. Deze krachten gebruik je verder ook om een aantal puzzels op te lossen in het grote ruimteschip.

Dit schip bootst overigens zeer goed een ruimtesfeertje na en af en toe zul je ook echt gedeeltes hebben zonder zwaartekracht. Het levert een hoop interessante gevechten op als je tegen het plafond aan met een gemuteerd beest aan strijden bent. Op sommige stukken heb je ook geen lucht en staat het zweet af en toe in je bilnaad door de afgrijselijke stikgeluiden die Isaac produceert. Afgezien van deze en andere emotionele geluiden, praat hij overigens zo goed als niet in de game. Hoewel het verhaal in in dit soort games vaak op hetzelfde neerkomt, is het wel jammer dat Isaac niet praat, maar uiteindelijk is het verhaal alsnog zeker boeiend om te volgen. Je moet er achter zien te komen wat er nu precies aan de hand is op het schip. Het verhaal mag dan oké zijn, het afslachten van de buitenaardse wezens blijft toch veel vetter.