Spider-Man: Web of Shadows

Dit voorjaar kon iedereen (een fictief) New York verkennen in Grand Theft Auto IV. De Big Apple was ook de achtergrond van een donker mysterie in Alone in the Dark. In Spider-Man: Web of Shadows is het wederom New York wat de klok slaat, ware het niet dat je de stad ditmaal ziet vanuit een compleet ander perspectief. Het geboefte kan inpakken, want superheld Spider-Man slingert weer door de straten van de grote Amerikaanse stad.

Peter Benjamin Parker was een doodnormale jongeman totdat hij op een duistere dag werd gebeten door een radioactief spinnetje. Sindsdien bezit hij een aantal bijzondere krachten, waardoor hij onder meer muren op kan klimmen en aan webdraden slingert. In Spider-Man: Web of Shadows heeft Parker al een tijdje de rol van superheld aangenomen. Maar hoe hard Spider-Man in het verleden ook vocht tegen crimineel gespuis, de bendeoorlogen steken weer de kop op. Al slingerend en schietend met webdraden gaat hij de agressieve bendeleden te lijf en dat blijkt bijzonder vermakelijk uit te pakken. Het eerste half uurtje dat je de controle hebt over Spider-Man voelt nog een beetje onwennig, maar oefening baart kunst en dus gaat het webslingeren steeds beter en voor je het weet slinger je als een volleerd superheld door de straten van New York.

Het webslingeren is bijzonder leuk, zelfs heel erg stoer. De animaties van Spider-Man zijn namelijk behoorlijk divers en zien er ontzettend gaaf uit. Met verschillende knoppen slingert de superheld op den duur vloeiend tussen de hoge torenflats door en dat geeft een groot gevoel van voldoening. Niet alleen het webslingeren werkt prima, ook het vechtsysteem stemt tevreden. In het begin zul je vooral wat rammen op de vechtknop, maar op den duur leert Spider-Man steeds meer nieuwe aanvallen en acties, waardoor het ook hier met het vechtsysteem bijzonder snor zit. Tussen die nieuwe aanvallen zit een flinke hoeveelheid gave en originele acties en een aantal weten zeker een glimlach op je gezicht te toveren. Maar deze positieve diversiteit is echter niet gratis, want de speler moet nieuwe aanvallen namelijk kopen met ervaringspunten.

Deze ervaringspunten vallen te verdienen in de vele missies die Spider-Man: Web of Shadows rijk is. Bij deze missies komt echter wel een puntje van kritiek kijken. Waar de diversiteit bij het vechten en webslingeren hoogtij viert, is dit bij de missies namelijk totaal niet het geval. In feite komt alles op hetzelfde neer: stop criminele activiteiten of red een aantal inwoners van New York van een pijnlijke dood. Erg jammer dat de ontwikkelaar heeft gekozen voor deze missie-structuur, want Spider-Man: Web of Shadows heeft een vrij interessant verhaal, waarmee echt wel wat meer mogelijk was geweest. Eeuwige vijand Venom heeft namelijk een manier gevonden om zijn kwaadheid te klonen en zo de stad over te nemen. Spider-Man zelf is ook geïnfecteerd met de kwade genen van Venom, wat zorgt voor een leuke wending in het verhaal.

Door deze infectie kan Spider-Man namelijk een gedaanteverwisseling ondergaan. Met een druk op de knop verwisselt de superheld zijn roodblauwe pak in voor een zwarte evenknie, de zogenaamde blacksuit. Waar hij met zijn normale pak sneller en wendbaarder is, zorgt zijn zwarte outfit voor een enorme toename van kracht. Maar beide kanten van Spider-Man zorgen niet alleen voor een verschil in kracht, wendbaarheid en aanvallen, maar ze spelen ook een rol bij de ontwikkeling van het verhaal. Op een aantal momenten in de game zal Spider-Man namelijk voor een dilemma worden gesteld. Aan jou de keuze of je gaat voor de lichte (roodblauwe Spider-Man) of donkere (blacksuit Spider-man). De keuzes die je maakt hebben uiteindelijk invloed op de afloop van het verhaal, het lot van New York en het lot van de superheld.

Niet alleen Spider-Man kent in Spider-Man: Web of Shadows twee gezichten. Ook de audiovisuele kant van de game kent twee kanten. Enerzijds is er de netjes vormgegeven Spider-Man, wiens glimmende pak mooier straalt dan ooit. Anderzijds zijn er de weinig scherpe omgevingen en gebouwen, de hoekige karakters naast Spider-Man en de bij vlagen matige voice-overs. Zo zien personages als Black Cat er niet uit en klinkt Spider-Man zo nu en dan meer als een mietje dan een stoere superheld. Maar niet alleen de audiovisuele kant is soms twijfelachtig, ook het camerawerk is bij vlagen irritant en blijft achter verscheidene objecten hangen. Bijzonder jammer, maar deze puntjes doen weinig afbreuk aan de stoere en vermakelijke game die Spider-Man: Web of Shadows is.