Gears of War 2

Het is een vreselijk cliché om een game in een recensie te bestempelen als een achtbaanrit. Meestal gebruiken we dat cliché om aan te geven dat je te maken hebt met een game die je van begin tot het einde doorspeelt en je een enorme adrenalinestoot geeft. Alhoewel het dus een vreselijk cliché is, is het wel de perfecte omschrijving voor Gears of War 2. Het eerste deel was uitstekend en datzelfde kunnen we voor de opvolger zeggen.

Gears of War 2 is een veilige sequel. Voordat ik begon met spelen had ik veel grote veldslagen verwacht, meer buitenlocaties (die zouden laten zien dat de engine ook mooie kleurtjes op het beeld kan toveren) en meer diepgang in het verhaal. Na de game te hebben voltooid zijn die drie verwachtingen allemaal gedeeltelijk uitgekomen. De game speelt zich voor zo’n tachtig procent in binnenlocaties af, waar je vooral te maken hebt met korte, hevige vuurgevechten.. Als een kip zonder kop op de vijand afstormen is een zeker enkeltje naar het laatste checkpoint. Dekking zoeken is dus weer een must, goed nieuws is het dus dat het coversysteem lekker werkt. Wanneer je naar een muur rent, dan duik je daar automatisch achter. Ook het springen vanuit de dekkig gaat makkelijker dan in het origineel en mag een goede verbetering worden genoemd. Irritant is nog altijd de manier waarop je over een muur heen springt. Hieraan moet je weer een tijd wennen voordat je het goed doorhebt.

Erg cool is ook het feit dat je meer mogelijkheden hebt om de vijand te omsingelen. Vooral in de coöperatieve modus is het een feest. Je spreekt af dat jij de vijand onder druk zet, terwijl jouw vriend naar de vijand toe sluipt. Is hij dicht genoeg genaderd, dan zet hij de kettingzaag in de vijand. Het levert niet alleen een bloederig spektakel op, het maakt ook in één keer korte metten met de vijand. Een groot verschil met het eerste deel is dat de vijanden na hard geraakt te zijn naar hun medesoldaten kruipen. Zij lappen de gewonde strijder op, waarna hij jouw het leven weer zuur kan maken. Het is een voorbeeld van de verbeterde intelligentie. Hetzelfde kan gezegd worden voor Dom. Hij maakt nog altijd wat domme foutjes, maar het is een stuk beter dan in het origineel. Vijanden zijn niet alleen beter bewapend, ze zoeken ook veel beter dekking. Dat maakt de gevechten niet alleen langer, het zorgt er ook voor dat je minder vaak raak schiet. Daardoor kom je eerder zonder kogels te zitten en moet je eerder naar alternatieve wapens grijpen.

Qua wapens zijn er veel moordmachines uit het eerste deel overgestapt, maar deze worden heerlijk aangevuld met dingen als de minigun en de vlammenwerper. Toch blijft het sluipschuttersgeweer mijn favoriet. Het maken van een headshot is een spektal. Het hoofd knalt er op bloedige wijze vanaf, waarna het lichaam anderhalve seconde nodig heeft om in elkaar te zakken. Gears of War 2 is een echte 18+-game.

Dat zien we mede terug in het verhaal. Details geef ik niet weg, maar er zitten redelijk wat volwassen elementen in die laten zien dat het leven van een soldaat over alles behalve rozen gaan. Jammer is alleen wel dat het liefdesverhaal tussen Dom en zijn vrouw niet hetgeen brengt wat van te voren was beloofd. Er zitten een paar mooie momentjes in, maar een hechtere band met Dom bouw je er niet mee op. Mijn held is en blijft Cole, die er echt fantastische oneliners uitgooit, waarbij er niet wordt bezuinigd wordt op de scheldwoorden.

Kijken we dan naar de setting waarin de game zich afspeelt, dan voelt het allemaal zeer vertrouwd aan. Het begin is spectaculair met prachtige buitenomgevingen, maar na anderhalf uur duik je toch echt weer onder de aarde en is er geen mogelijkheid meer tot grote veldslagen. Wel is het erg tof dat er meer nadruk is gelegd op het coöperatieve element van de game. Er zijn veel momenten waarop je een voertuig beklimt en waarbij de ene speler rijdt en de andere de vijanden onder vuur neemt. Tevens zijn er veel momenten waarop er moet worden gekozen tussen twee paden. De paden hebben altijd met elkaar te maken. Of het nou zo is dat de ene schakelaars om moet zetten zodat de andere aan een vuurzee ontkomt of dat er één speler een berg beklimt om van daaruit met zijn sluipschuttersgeweer zijn medespeler te helpen. Het steekt allemaal goed in elkaar en het is echt een feest om te spelen. Bovendien is het spel een paar uur langer dan het origineel. Tien uur zul je wel nodig hebben.

Wel merkte ik tijdens mijn speelsessie enkele vervelende bugs. Tijdens een eindbaasgevecht bleef mijn medestrijder tot twee keer toe ergens in de lucht vasthaken, waarna hij genadeloos werd afgeslacht. Dat betekende dat er twee keer een checkpoint geladen moest worden, waarbij we uiteindelijk de tussenscène voor de derde keer verplicht moesten bekijken. Dat irriteerde wel. Daarna bleef ik ergens anders haken en moest mijn medespeler doorlopen totdat hij een nieuw checkpoint bereikte. Dit soort dingen zijn echt irritant en mogen als minpunt genoemd worden.

Maar als je daar eenmaal voorbij bent en het spel uiteindelijk weet uit te spelen, dan overheerst de voldoening. Het verhaal sluit een derde deel niet uit, maar is sluitend genoeg en bovendien heb je een heerlijke speelervaring achter de rug. Alsof je net uit de achtbaan bent gestapt zelfs. Klaar met de game ben je dan nog niet. De multiplayermodus is zeer sterk vooruit gegaan ten op zichte van het eerste deel. De balans in de vijf-tegen-vijf-potjes lijkt te zijn verbeterd. Met een shotgun op de vijand afstormen is geen goede tactiek meer en ook moet er meer dekking worden gezocht. Misschien dat in de aankomende dagen of weken er een nieuwe ‘exploit’ wordt gevonden, maar zoals ik het nu beleef is het haast perfect. Tevens zorgen de nieuwe gamemodi, zoals de Capture The Flag-variant waarin je een burger moet ontvoeren naar een locatie en Wingman, waarin je met een vriend het opneemt tegen vier andere teams, voor de nodige variatie.

Daarbij komt nog de Horde-variant, die gewoon heel erg tof is. Nadeel van Horde is dat je echt met bekenden moet gaan spelen. Zonder een werkende tactiek, gecombineerd met de nodige verbale communicatie, is de kans klein dat je echt ver komt. Met maten heb je dat probleem niet en ontstaat er bovendien een fantastisch gevoel van saamhorigheid. De perfecte gamemodi om in een weekend vijf televisies in een kamer te zetten en daar vijf Xbox 360’s onder te plaatsen en vervolgens niet meer buiten te komen!

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Jelle van Es

Gears of War 2 is een heerlijke opvolger op een fantastische game. Maak je klaar voor een echte achtbaanrit, waarbij je heel veel toffe dingen meemaakt. Ben je daar klaar mee, dan zul je heel wat stukjes online opnieuw gaan spelen samen met een vriend. Ook kent de game een boeiende competitieve multiplayermodus, waarin je lekker op ander gamers kunt schieten. Vind je dat niks, dan heb je met Horde een perfecte andere modus, die je een hele tijd kunt spelen. Dankzij het gebrek aan vernieuwing en de vervelende bugs die ik tegen kwam, scoort hij een kwart puntje lager dan het origineel. Laat je daar echter niet door uit het veld slaan. Gears of War 2 is een gruwelijk vette aanvulling op jouw collectie!

9+

• Vuurgevechten
• Bloederigheid
• Iets langer verhaal
• Fantastische Co-op
• Horde
• Multiplayer
• Wapens

• Vervelende bugs
• Te weinig buitenlocaties