Command & Conquer: Red Alert 3

Na de twee Command & Conquer 3-games komt nu ook de derde Red Alert op de spelcomputer uit. Opvallend is dat het een stuk sneller gebeurt. Twee weken na de PC-versie ligt de Xbox 360-versie al in de winkel en desondanks dit feit zie je dat het geen haastklus is geworden.

De Xbox 360-versie heeft duidelijk vanaf het begin af aan in de planning gestaan. De controls werken goed, maar hebben wel een enorme leercurve. Met het toetsenbord kun je heel snel en gemakkelijk allemaal verschillende soorten opdrachten aan jouw soldaten meegeven, maar op de Xbox 360 heb je het met acht knoppen wel een beetje gehad. Het gevolg daarvan is dat je voor veel acties knoppen moet combineren en in sommige gevallen dan ook nog langer moet indrukken. Hiervoor heb je gewoon een paar uur nodig om er een goed gevoel bij te krijgen, maar als je dat eenmaal door hebt, mis je het toetsenbord en muis iets minder erg dan bij andere strategiegames.

Grappig is ook dat de makers naar Halo Wars hebben gekeken. Net als in die game heb je een selectiecirkel. Alles wat met die cirkel in aanraking komt, wordt geselecteerd. Andere selectiemogelijkheden bestaan uit alles selecteren of per unit. Daarna kun je binnen een groep weer kleinere groepen eenheden er bij pakken en die een team nummer te geven. Het werkt allemaal voor spelcomputerstandaarden zeer goed.

Daarna biedt de game ongeveer dezelfde soort gameplay als op de PC. Elke eenheid kent zijn eigen voor- en nadeel en in de aanval moet daar echt mee rekeningen worden gehouden. Daartegenover staat dat de gameplay zeer toegankelijk is. Het bouwen van een basis en het opzetten van een leger is lekker laagdrempelig. Ook voor het succesvol uitvoeren van een missie is geen hogere wiskunde. De doelen zijn bekende C&C-doelen.; Denk daarbij aan het opbouwen van een basis en het vernietigen van de vijand of het onschadelijk maken van een energiecentrale met een enkele commando.

Qua content zijn er drie verschillende facties met drie unieke verhaallijnen. Elke factie heeft zijn eigen verhaal en zijn alle drie leuk genoeg om mee aan de slag te gaan. Net als op de PC is er het minpunt dat elke missie samen met een computergestuurde medespeler moet worden gespeeld als je de campaign niet online speelt. Speel je het echter wel online, dan voegt deze keuze juist veel pret toe.

Tot slot heb je nog de skirmish-potjes en daarin komt wel naar voren dat het spelen met een muis en toetsenbord een beetje wordt gemist. Want alhoewel de game in campaign goed met de controller is te doen, mis je in de skirimish-modus een stuk van de snelheid. Via verschillende actieschijven scroll je door basisopties heen en dat duurt langer dan wanneer je met een muis ergens op klikt. De vijand heeft dat probleem echter niet en had tijdens mijn ervaringen veel sneller een basis opgezet en in het begin dus een voorsprong. Het alternatief hierop is het omlaag bijstellen van de moeilijkheidsgraad, maar dan heb je op het einde van het spel geen enkele uitdaging meer en dat is jammer.