Need for Speed: Undercover

Need For Speed stond vroegâh altijd garant voor dikke politieachtervolgingen en pittige races. Sinds de film ‘The Fast and the Furious’ en de komst van Need for Speed Underground is het echter veranderd in een serie vol wannabe stoere racers en schaarsgeklede chicks. Niets mis mee omdat het racen nog steeds erg vet bleef. Voor dit nieuwe deel wilden de makers weer een spel afleveren waarin je regelmatig smerissen af moet schudden met je snelle bolide. Het verhaal moest een belangrijkere rol gaan spelen, maar het rare is dat de dialogen nog even slecht zijn met dezelfde foute figuranten uit de Underground-reeks. Mislukte poging dus en dat geldt helaas niet alleen voor het verhaal.

De hele game voelt namelijk een beetje aan als half werk. Om te beginnen is de stad waar alles zich afspeelt te leeg. Je kunt vrij rondrijden, maar dat heeft geen enkele functie. Er zijn sporadisch wel andere getunede wagens te vinden, maar die kun je niet uitdagen of iets dergelijks. Er rijdt erg weinig verkeer rond en je kunt nergens een race vinden of een onderdelenwinkel. Kijk je echter op je kaart dan zie je dat er toch wel wat races en winkels zijn die je vanaf daar kunt aandoen. Wat heeft het dan voor nut dat je vrij rond kunt rijden, als je alleen via de kaart een evenement kunt selecteren? Wel een leuke toevoeging aan de omgeving is de mogelijkheid bijvoorbeeld een steiger om te rijden, waarna er een stapel buizen op de eventuele rijders achter je valt. Vooral bedoeld om de politiewagens te verschalken, maar eigenlijk ook een mislukte feature. Het is bijna altijd zo dat de wouten allang voorbij zijn op het moment dat de boel instort, maar het rare is juist dat deze wagens toch altijd kapot gaan. Dit terwijl de stapel buizen of andere zooi ze duidelijk heeft gemist. Daarnaast kun je zelf niet uitgeschakeld raken door deze lawine, sterker nog je kunt er daarna gewoon doorheen rijden.

Dat laatste stukje in de vorige zin valt ook over het ‘verhaal’ te zeggen. Je speelt een undercover agent die een criminele racebende moet oprollen. De leden van deze gang zijn helaas net zo snugger als ze eruitzien. Ze lijken allemaal te zijn weggelopen uit een gare Justin Timberlake-clip en het acteerwerk doet hetzelfde vermoeden. Ze krijgen pas een vermoeden dat ik een undercover-agent ben als ik een flinke groep criminelen de bak in heb gewerkt, terwijl ik nog vrij rondrijd. Ik heb namelijk hun respect verdiend door (zonder al te veel moeite) aardig wat politie-auto’s af te schudden of kapot te rammen. Allemaal erg ‘realistisch’ dus en daarom boeit het verhaal ook totaal niet. Daar komt bij dat de politie niet echt een uitdaging biedt. Gelukkig is het racen zelf nog wel een pluspunt te noemen. Zeker bij een Highway Challenge waar je als een maniak over de weg scheurt in bijvoorbeeld je gepimpte Nissan Skyline. Dit is namelijk (helaas) de enige racevorm waar er flink wat verkeer op de weg is en die een dikke dosis adrenaline geeft. Je schiet oorverdovend hard als een echte snelheidsduivel door het verkeer en de vette geluidseffecten (zoals het gezoef van ingehaalde auto’s) en opzwepende muziek maken het gevoel compleet. Bij de andere raceonderdelen is het jammer genoeg niet zo’n feest en voelt het racen niet zo spectaculair aan.

Een groot probleem wat zich vooral op de PlayStation 3 afspeelt is namelijk dat de framerate af en toe zo traag als dikke stront door een trechter is. Het spel gaat haperen als je met meer dan drie auto’s om je heen rijdt in de stad. Daarnaast zie je ook veel pop-ups. Als je dichterbij een gebouw komt verschijnen opeens de details erop. Het spel ziet er wel goed uit, maar dit probleem doet daar flink afbreuk aan. Zeker als je bedenkt dat er ondertussen titels als Midnight Club L.A. op de markt zijn. Wat Undercover nog wel goed brengt zijn de vele vette wagens die er beschikbaar zijn en het pimpen ervan. Je kunt kiezen uit een flinke verzameling Amerikaanse, Japanse en Europese wagens die flink te modificeren zijn. De snelheid van deze voertuigen is na een paar upgrades ook een sterk punt van de game. Jammer genoeg moet je wel in de first person-modus racen als je de snelheid optimaal wil ervaren. In third person is het verschil namelijk ronduit eng te noemen. Het is logisch dat er wel wat verschil moet zijn vanwege de hogere camera, maar nu lijk je bijna stil te staan in de third person.

Wat ik echter nog het ergst vind, is dat de game geen splitscreen-multiplayer bevat. Dacht je eindelijk van deze vloek af te zijn met de komst van de nieuwe MotorStorm, is het wéér niet mogelijk offline tegen een maat te racen. Ik vind dat net zoiets als dat de multiplayer van Mario Party alleen nog maar online speelbaar zou zijn. Dit genre leent zich gewoon perfect om op de bank tegen één of meerdere vrienden op te nemen. Voor de graphics hadden de makers het in ieder geval niet hoeven laten, dus ze kunnen dit punt ook niet goedpraten.