Rock Band 2

Recensie | -

Op kantoor hebben we een duidelijke tweedeling. De ene groep vindt het heerlijk om in het gamehok zoveel mogelijk lawaai te maken en de andere groep irriteert zich daar mateloos aan. De ‘haters’ hebben het deze week niet makkelijk. Er komen maar liefst drie muziek games uit: Lips, Guitar Hero: World Tour en Rock Band 2. In deze recensie gaat het uiteraard om de laatste.

Rock Band is in de Verenigde Staten een jaar na het eerste deel uitgekomen en is een game waar men daar heel erg naar uit keek. In Europa ligt het anders. Aan het eind van deze zomer konden we pas aan de slag met de eerste Rock Band en zitten er tussen de twee delen slechts een maand of vier. Toch is er in die tijd best veel veranderd, vooral ten goede van de game.

Aangezien de game het beste tot zijn recht komt wanneer je de game met zijn vieren speelt is het goed om te weten dat er veel meer nummers zijn te vinden die zowel op gitaar, drums als zang leuk zijn om te spelen. Zodoende heb je veel minder het gevoel dat bij een nummer één speler de spreekwoordelijk de lul is. Daarnaast wordt van te voren in de Quick Play-modus aangegeven hoe moeilijk een nummer op een bepaald aspect is. Zo is Living on a Prayer op de drums goed te doen, maar moet de basgitaar echt zijn best doen om te overleven. Daarnaast is het goed om te weten dat Expert op de gitaar een stukje pittiger is geworden dan zijn voorganger. De eerste Rock Band was, zeker in vergelijking met Guitar Hero 3, voor de gevorderde spelers aan de makkelijke kant.

De belangrijkste vernieuwing is echter dat de single- en multiplayer van de World Tour nu niet meer gescheiden zijn. Als je vrienden niet in de buurt zijn is het mogelijk om in je eentje al zingend, drummend of gitaarspelend vorderingen te maken om vervolgens als er bezoek is door te gaan met waar je gebleven was. Een stuk relaxter dan de gescheiden optie, waar je het gevoel had alles dubbel te doen. Daarnaast is het goed om te weten dat je niet per se na een tijd spelen op een hoger niveau moet gaan rocken om zo fans en geld te blijven verdienen. Als je geen ervaren speler bent en het rustig aan wilt doen, dan kun je gewoon alles op Easy spelen en blijf je vorderingen maken.

De opzet van de World Tour is redelijk hetzelfde gebleven. Als beginnende band kun je enkel in kleine tentjes optreden en is de keuze uit nummers ook beperkt. Naarmate je nummers goed speelt (beoordeeld in één tot en met vijf sterren), kom je verder, verdien je meer geld en scoor je meer fans. Ook is het mogelijk om dan werknemers aan te nemen, die voor bonussen zorgen. Wat echter nog wel irritant is, is dat je vooral in het begin veel van dezelfde nummers moet spelen. Soms omdat je die in jouw eigen setlist kiest, maar vaak omdat die in een zogenaamde Mystery Setlist is verstopt of als beschikbaar nummer aanwezig is. Ik had liever gezien dat je gewoon steeds een nieuw nummer voorgeschoteld zou krijgen. Later heb je hier minder last van en kom je veel nummers tegen die de moeite zijn om meer dan eens te spelen.

In vergelijking met het origineel is de setlist dus verbeterd, maar er zitten nog altijd een paar rotte appels tussen, die gewoon niet tof zijn. Vaak zijn dit nummers van bandjes waar je nog nooit van hebt gehoord of nummers van grote artiesten die gewoon te lang duren. Zeven minuten lang een nummer drummen waar je telkens aan het rammen bent is één keer leuk, maar de tweede keer sla je het nummer liever over. De tracklist geeft een goed gevoel, maar let dus wel op dat niet alles koek en ei is.

Tot slot valt er op het gebied van modi ook nog een hoop moois te ontdekken. Voor de fanatiekelingen zijn er verschillende Challenges waar genoeg uitdaging valt te halen. Daarnaast is er online de Battle of the Band. Elke dag verschijnt er een nieuwe uitdaging, waar iedereen aan mee kan doen. Uitdagingen bestaan uit het halen van een zolang mogelijke streak in een bepaald nummer of bepaalde stukken foutloos spelen. Op deze manier blijf je een hele tijd zoet.

Toch is de game zoals verwacht ingehaald door de tand des tijd. Want alhoewel er goede verbetering zijn doorgevoerd ten opzichte van het origineel vermaak ik mij op dit moment toch meer met Guitar Hero. Het drumstel daarvan zorgt voor meer variatie (dankzij één extra pad waarop je kunt rammen), de gitaren werken lekkerder, de zang is beter en ook de tracklist daarvan bevat minder vage nummers. Heb je echter de eerste Rock Band-set, dan is dit tweede deel een must-have. Je hoeft dan geen nieuwe instrumenten te halen en brengt voor de aankoopprijs van zo’n zestig euro meer dan tachtig nummers in huis die weer voor heel wat toffe game avonden garant staan.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Rock Band 2 is een goede opvolger. Er zitten leukere nummers in, die beter geschikt zijn om in een band te spelen. De World Tour is niet meer in twee delen verdeeld, waardoor je in je eentje lekker verder kunt gaan. Ook zijn er meer modi en is het fijn dat je niet gedwongen wordt op een moeilijkerer niveau te gaan spelen. Een perfecte aanschaf voor iedereen die het eerste deel in huis heeft, maar als je nog geen ‘band’-game hebt, is het misschien beter om je centen aan Guitar Hero: World Tour te besteden, die op de meeste vlakken interessanter is.

8
  • World Tour
  • Betere Tracklist
  • Challenges
  • Meer nummers die leuk zijn voor een band
  • Toch bevat tracklist nog een aantal zeiknummers
  • Ingehaald door tand des tijd

Plaats een reactie