Resistance 2

Anderhalf jaar is de PlayStation 3 nu op de markt. In die tijd zijn er een hoop games verschenen die het predikaat topgame verdienen en hebben ook een aantal ontwikkelaars zich op een positieve manier bewezen. De beste PlayStation 3-ontwikkelaar is zonder twijfel Insomniac Games. Na het succesvolle vervolg op Ratchet & Clank bracht het met Resistance ook een nieuwe serie, waarvan het tweede deel nu is verschenen.

Het toffe aan Resistance 2 is dat het een volledig pakket is, waardoor er voor iedereen wel wat in zit. Voor de competitieve online-fanaten is er de multiplayermodus voor zestig man. Hou je meer van samenwerken, dan is er een aparte online co-op modus en voor iedereen die liever in zijn eentje speelt is er de singleplayer campaign.

In die laatste kruipt de speler wederom in de huid van Nathan Hale, die de strijd tegen de Chimera voortzet. Europa wordt daarbij na het eerste level verlaten om te gaan strijden in de Verenigde Staten. Iedereen die van de eerste Resistance hield, zal ook van het vervolg houden. De toffe dingen uit dat eerste deel, de wapens en de boeiende gevechten, zijn in Resistance 2 namelijk weer even goed. Het bestaande wapenarsenaal is in de vorm van de Magnum, de Marksman en de Bellock verder uitgebreid. Ze als een gek leeg schieten is echter niet verstandig, want veel kogels zul je in de game niet vinden, vooral niet van de iets sterkere wapens. Daarom ben je naast het vechten tegen de vijanden telkens op zoek naar nieuwe wapens om die vijanden te lijf te gaan. Dit levert breinprikkelende momenten op, want hoe schakel je nou drie vijanden uit met maar tien kogels in jouw magazijn?

Een ander sterk punt van Resistance 2 is de intelligentie van de vijand. Nu is het niet zo dat zij op inventieve wijze dekking zoeken en als team de aanval kiezen, maar het is vooral de agressie die mij positief weet te stemmen. In de game heb je nooit het gevoel dat er veilige plekken zijn, want de Chimera komen werkelijk van alle kanten. Na twee rake kogels ben je al zo goed als dood en moet je (de erg schaarse) dekking zoeken om te herstellen. Eenmaal in dekking ben je nog steeds niet veilig voor de snelle en agressieve engerds en is de kans alsnog reëel dat je wordt afgeknald. Dat dit soms frustrerend kan zijn neem ik op de koop toe, want het levert veel spanning en vooral ook voldoening op wanneer je bepaalde stukken heelhuids hebt overleefd.

Vermakelijk is de singleplayer zeker, maar er zijn wel drie zeer vervelende minpunten die ik moet noemen. Ten eerste zijn er te veel levels die er niet boeiend uit zien en niet tonen dat Resistance 2 een derde generatie PlayStation 3-spel is. Grauwe gangen, herhalingen en weinig details zijn daarbij helaas kernwoorden. Explosies en rookeffecten mogen er wel zijn, maar in vergelijking met andere toppers in het shootergenre blijft de game visueel achter.

Daarnaast is het verhaal echt een dertien-in-een-dozijn-aangelegenheid. Geen enkel moment worden Hale en zijn kameraden als goed uitgewerkte personages neergezet, waar je een emotionele band mee krijgt. Het zijn standaard typetjes die voorzien zijn van een dramatische voice-over. Personages klinken soms alsof hun stem over de radio binnenkomt. Dit schept op een vervelende wijze een afstand tussen de personages. Tot slot is het erg jammer dat het singleplayerverhaal niet in co-op te spelen is. Jammer, omdat juist dit de standaard lijkt te worden bij hedendaagse shooters. De co-op in Resistance volgt een apart verhaal, maar daarover straks meer.

Toch is Resistance 2 een game die je met plezier uitspeelt. De actie is moddervet, er zijn fantastische shootouts en de tussenbazen zijn werkelijk episch. De singleplayer is dus best goed, maar onderstaand cijfer had zeker niet zo hoog uitgevallen zonder alle overige speelbare modi. Zo is de multiplayermodus met zestig man echt geweldig. Daarbij vecht je in kleine teams met elk hun eigen opdracht, tegen teams van de vijand die juist een tegenovergestelde opdracht hebben. Dit levert een constante stroom van actie op, samen met genoeg diepgang om de multiplayer lang leuk te houden. Er kan gekozen worden uit een groot arsenaal aan wapens, waarbij elk wapen voor een andere soort tactiek zorgt. Daarnaast zijn er speciale krachten die pas geactiveerd kunnen worden als je genoeg experience punten hebt verzameld. Denk daarbij aan de mogelijkheid om vijanden door de muur te zien of het tijdelijk onzichtbaar worden.

Deze modus alleen is genoeg om je de kerstperiode door te helpen, maar voor de afwisseling en vernieuwing ben ik ook erg blij met de eerder genoemde coöperatieve online modus, die met acht man tegelijkertijd te spelen is. Hierbij kies je uit één van de drie beschikbare classes en moet je al samenwerkend door verschillende missies heen vechten. De drie classes zijn op elkaar opgestemd. Er is de medic die medespelers kan genezen, de engineer die andere spelers van kogels voorziet en de soldaat die verantwoordelijk is voor het uitdelen van de grootste schade. Vooral bij de eindbazen van de missies smelten de classes op een perfecte manier samen, wat een reeks fantastische gevechten oplevert. Veel spelen levert meer ervaringspunten op, waarmee personages kunnen worden verbeterd.

Alle online prestaties leveren een beloning op, waardoor je gestimuleerd wordt door te gaan. De replaywaarde van Resistance 2 is daarom enorm en dat zorgt er voor dat Resistance 2 de zoveelste game van dit najaar wordt met een hoge score. De game is audiovisueel gezien niet zo indrukwekkend als we hadden gehoopt, maar doordat er zoveel te doen valt en alles op een hoog tempo soepel loopt, is dat eigenlijk maar een klein smetje op een zeer goede game.