Trauma Center: New Blood

“Dr. Joey, u moet me zeggen, hoe gaat het met hem nu? Dr. Joey ik kan alleen maar bidden voor hem en u. Elke keer denk ik weer, hij ligt daar zo alleen. Dr. Joey help me, sleep hem door het ergste heen. Zeg me alleen de waarheid maar, is hij nu niet meer in gevaar. Dokter...... ik ben zo bang!” “Misschien had je hem niet zoveel moeten laten drinken Bonnie. Dan had hij hier nu niet gelegen met een zwaar aangetaste lever met meerdere bloedingen en tumorvorming. Maar vrees niet alcoholistische zangeres van me, ik ben dr. Joey, één van de topchirurgen uit het Trauma Center!”

De Trauma Center-serie maakte furore op de Nintendo DS als originele puzzelgame. Het originele van de game zat hem natuurlijk in het feit dat de puzzeltjes allemaal betrekking hebben op chirurgische ingrepen. Binnen een kort tijdsbestek moest jij als dokter de patiënt opensnijden, zijn kwaal verhelpen en hem vervolgens met een vlotte handbeweging hechten. Steeds weer was het van belang je niet enkel te focussen op de kwaal zelf, maar breed te blijven kijken. Is zijn hartslag bijvoorbeeld nog wel stabiel en duiken er niet opeens andere kwalen op? Dit alles werkte bijzonder fijn op de handheld met het touch screen. Met de komst van de Wii kreeg ook deze spelcomputer een deel uit de operatieserie, welke bijzonder vermakelijk bleek te zijn. Een jaar na dato is er alweer een tweede Wii-deel uit, compleet met nieuwe verhaallijn.

Ditmaal kruip je niet in de huid van één, maar van twee topchirurgen. Markus Vaughn en Valerie Blaylock zijn beide werkzaam als medisch specialist in een Alaskaans ziekenhuis, maar een reeks miraculeuze gebeurtenissen zorgt ervoor dat hun normale carrière plots niet meer zo gewoontjes is. Markus en Valerie ontpoppen zich na een aantal plotwendingen namelijk tot ongeëvenaarde doktoren, die de patiënten veilig en wel door elke operatie loodsen. Dit doen ze in de eerste plaats door het gebruikelijke snij- en hechtwerk. Net als in het voorgaande Wii-deel, Second Opinion, voltooi je deze handelingen door gebruik te maken van de bewegingsgevoelige controller. Wil je een incisie maken, dan moet je met de scalpel een zo'n recht mogelijke snijbeweging over het lichaam maken. Wil je na een operatie alles dichtnaaien, dan komt het naaisetje er aan te pas en moet je zigzaggend over de wond bewegen. Het uitvoeren van de medische handelingen gaat vrij accuraat, is leuk om te doen en zal gedurende de game steeds meer doorzettingsvermogen vragen.

Naast materiaal voor het standaard snij- en hechtwerk beschikt een goede chirurg uiteraard ook over andere medische apparatuur. Van een pincet tot een echoscoop (een voorwerp dat door middel van geluidsgolven delen van het lichaam in beeld brengt), Markus en Valerie hebben het allemaal tot hun beschikking. Maar mocht de nood aan de man zijn, verzwakken de vitale functies van de patiënt plotsklaps of is er bijna geen tijd meer, dan hebben beide artsen nog een geheim wapen: de healing touch. Voor Markus houdt deze bijzondere eigenschap in dat hij de tijd kan stilzetten en dus net even iets langer over een operatie kan doen. Bij Valerie zorgt de healing touch ervoor dat de vitale functies van de patiënt stabiel blijven, waardoor een mislukte snede niet direct fataal is. Beide doktoren kunnen hun speciale eigenschap slechts één keer per operatie gebruiken. Misschien wel goed, want ik vind de healing touch net iets te spiritueel.

Niet dat Trauma Center: New Blood realistische weergaven van echte operaties geeft, want soms krijg je de meest bizarre gevallen voor je kiezen. Glasscherven in je hart? Nooit van gehoord, al heeft het stiekem wel zijn charme. Dit geldt ook wel een beetje voor de tussenscènes, waarin het verplegend personeel overlegt over de patiënten en ook persoonlijke verhalen aan bod komen. Dit alles gebeurt door middel van stilstaande afbeelding. Een beetje statisch, dat is absoluut waar, maar ergens heel kenmerkend voor de serie. Jammer genoeg blijken de dialogen vaak volkomen nutteloos en zou je ze het liefst willen skippen, ondanks de ijzersterke voice acting die de teksten ondersteunen.

Nieuw in Trauma Center: New Blood is de coöperatieve speelstand, waarin je met zijn tweetjes flink kunt snijden en naaien. Dit kan soms (lees: heel erg vaak) uitmonden in een gigantische chaos, maar door goed samenspel is het goed mogelijk een operatie succesvol af te ronden. Hierdoor is de toevoeging van deze speelstand zeker een fijne toevoeging. Helaas is er naast de coöperatieve speelstand bar weinig veranderd. Grafisch ziet de game er nog wat simpel uit en is hij net wat mooier dan de DS-versie van Trauma Center. Ook zijn de operaties, naast de toevoeging van de healing touch, niet echt uitgebreid met nieuwe materialen en compleet nieuwe ziekteverschijnselen of medische mankementen. Toch is ook dit deel uit de Trauma Center-serie weer een alleraardigste game, waarmee zelfs de doorgewinterde chirurg een flinke tijd mee zoet is.