Guitar Hero On Tour: Decades

Recensie | -

Afgelopen zomer was er maar één game op de DS die mijn aandacht kreeg: Guitar Hero On Tour. De muziekgame bleek namelijk bijna net zo tof te zijn als de eerdere Guitar Hero’s op de consoles en de bijgeleverde Guitar Grip werkte prima. Toch had de eerste DS-versie één groot minpunt: de geluidskwaliteit van Guitar Hero On Tour was veels te brak om zonder oordopjes echt volledig uit je dak te kunnen gaan.

De opvolger Guitar Hero On Tour: Decades kampt helaas met hetzelfde probleem en kan daardoor nauwelijks een verbetering genoemd worden. Nieuwe rocknummers als ‘The Pretender’ van de Foo Fighters of ‘Smooth Criminal’ van Alien Ant Farm klinken daardoor minder goed en denderend als dat je zou mogen verwachten anno 2008. Het gebrekkige kwaliteit is extra jammer, omdat de tracklist dit keer nog toffer is dan de vorige editie. Guitar Hero On Tour: Decades bestrijkt vijf decennia (Modern, 2000’s, 90’s, 80’s en 70’s) en geeft je de kans om uit die tijdsperiodes een flink aantal hits te spelen. Zo kom je lekkere klassiekers tegen van de Red Hot Chili Peppers (2000’s), Lenny Kravitz (90’s), Linkin Park (2000’s), Lynyrd Skynyrd (70’s) en The Darkness (2000’s).

Qua opzet is er bij Guitar Hero On Tour: Decades niet veel veranderd. De Nintendo DS moet nog steeds als een ‘boek’ vastgehouden worden, waarbij je de speciale Guitar Grip (meegeleverd bij het bundelpakket) aan de onderkant van de spelcomputer bevestigt. Het touchscreen dient als het vlak waarop je de snaren zogenaamd moet raken, waarbij je reageert op de noten die aan de bovenkant van je DS naar beneden komen vallen. Daarbij is het ook nog eens de bedoeling dat je de juiste akkoorden speelt, door de juist gekleurde knop(pen) op de Guitar Grip ingedrukt te houden en te combineren met het aanslaan van de snaren. In tegenstelling tot de eerdere Guitar Hero On Tour, kun je in Decades kiezen of je ‘lead guitar’ wilt spelen of met een bas- of ritmische gitaar. Deze laatste optie is een stuk minder leuk om te spelen, omdat basakkoorden meestal minder uitdagend zijn. Verder zijn de moeilijkheidsgraden nog steeds hetzelfde, oplopend van Makkelijk tot aan Expert.

Misschien wel de belangrijkste reden om Guitar Hero On Tour: Decades sowieso te halen is dat je met deze opvolger eindelijk eens lekker de multiplayer op de DS kunt gaan spelen. Je kunt namelijk met één exemplaar van Guitar Hero On Tour en ééntje van Guitar Hero On Tour: Decades allebei de tracklists tegen elkaar spelen. Zo kan iemand die alleen het eerste deel heeft ook genieten van Decades, terwijl iemand die alleen Decades heeft ook horen welke nummers het origineel heeft.

Tenslotte wil ik nog even terugkomen op de Guitar Grip, het plastic hulpstukje van Guitar Hero On Tour. Deze is namelijk nog net zo onwennig als de vorige en hierdoor zullen gamers die er in eerste instantie al niet mee om konden gaan, nog steeds geen Guitar Hero kunnen (en willen) spelen op hun Nintendo DS. Rocken doe je immers omdat je het leuk vindt en niet omdat je kramp en pijn aan je handen wilt krijgen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Guitar Hero On Tour: Decades blinkt vooral uit door de hele sterke line-up van artiesten en de mogelijkheid om met deze versie nummers uit te wisselen met een andere Guitar Hero-fan. Toch geef ik de nieuwe Guitar Hero On Tour een lager cijfer dan het origineel, omdat de problemen met de Guitar Grip niet opgelost zijn en het geluid nog even slecht is zonder oordopjes. Twee gemiste kansen!

7-
  • Hele dikke soundtrack
  • Multiplayer
  • Geluid is nog steeds brak
  • Guitar Grip zit niet iedereen als gegoten

Plaats een reactie


X
Lees meer over Guitar Hero: On Tour Decades: