Sonic Unleashed

Nu al meer dan drie maanden geleden kwam ik terecht op de Games Convention in Leipzig, waar ik eindelijk één van de spellen waar ik naar uitkeek kon gaan spelen. Sonic Unleashed was namelijk speelbaar op de Sega-stand en die kans liet ik uiteraard niet liggen. Nu is het begin december, het spel ligt inmiddels in de winkel, dus hoog tijd om eens even te bekijken hoe de volledige versie van het spel eruit ziet.

Zoals het een echt Sonic-spel betaamt zit het spel vol met flitsende tussenfilmpjes en ook de intro is behoorlijk heftig. In die intro wordt zo’n beetje het verhaal uit te doeken gedaan, wat overigens niet heel bijzonder is. Sonic rent in de intro over één van de schepen van de slechte Dr Eggman. Op één of andere manier krijgt hij Sonic toch te pakken en Eggman weet hem te veranderen in soort weerwolf, oftewel een Werehog. Sonic heeft in eerste instantie niets door en later komt hij erachter dat hij overdag een gewone egel is en ’s nachts verandert in een Werehog.

Deze Werehog is in vrijwel alle opzichten anders dan Sonic. De Werehog is een wezen met grote klauwen en tanden, en een andere vacht. Hij loopt een stuk trager, maar is daarentegen wel een stuk sterker. Je neemt het in de Werehog-levels dan ook op tegen veel vijanden, soms hordes tegelijk. Dit is erg tof om te zien, zeker ook omdat je er veel bonuspunten mee kunt verdienen waarmee je bepaalde eigenschappen van de beide Sonics kunt verhogen. Jammer is alleen wel dat deze gevechten na verloop van tijd enigszins routine beginnen te worden, aangezien er niet bijzonder veel variatie in zit. Als er teveel vijanden in één keer of vlak na elkaar in beeld komen komt er gewoon teveel button bashen bij kijken. Ook kan er, in die gevallen, af en toe vertraging optreden, en dat is erg jammer. Met de Werehog zijn sommige grotere vijanden af te maken door middel van een soort Quick Time Event, waardoor je bonuspunten verdient. Het gekke is dat deze, bij dezelfde soort vijanden, soms sneller gaan dan anders, waardoor je vaak weinig kans hebt om het goed te doen. Dit komt vooral voor als er meerdere grote vijanden bij elkaar zijn.

Eén van de grote pluspunten van het spel zijn de gewone Sonic-levels. De levels zien er goed en snel uit, en het is leuk om te zien dat er ook daadwerkelijk verschillen zitten in de levels als je eenmaal in andere steden terecht komt. De Hedgehog, of “Sun levels” doen wat je ervan kunt verwachten. Je raast werkelijk als een dolle door de levels heen alsof je nooit iets anders hebt gedaan. Overigens zijn de racelevels met Sonic (per wereld krijg je er één) soms zo snel dat je niet doorhebt dat je had moeten springen of een andere bepaalde knop in had moeten drukken, daardoor ga je soms onnodig veel dood. Na het spelen van de GC-demo had ik het idee dat de camera in dit spel goed met Sonic meewerkte, maar ik vrees dat ik mijn mening moet herzien, al is het gedeeltelijk. Er is een hoop verbeterd, maar nog steeds wil de camera niet altijd wat de speler wilt. Op bepaalde punten kun je de camera bijvoorbeeld niet veranderen, terwijl dat een stuk handiger zou zijn. Bij de Werehog-levels heb je momenten dat je op smalle paden moet lopen, en zou het dan niet handig zijn als je de camera boven je figuur in kon stellen? Ja, zeker, maar dan zou je constant de camera in die richting in moeten drukken, wat uiteraard niet handig is als je ook nog eens je balans moet houden. Toegegeven, je hebt er niet altijd last van, maar het is erg vervelend dat er nog steeds iets aan te merken is op dat gebied.

Eén van de mindere kanten van het vorige spel was de Stad, Soleanna, waar je in rond moest lopen om met mensen te praten. Dit zit in een bepaalde vorm nog steeds in het spel, ware het niet dat er nu meerdere “wereldsteden” zijn waar je op zoek mag naar mensen om te helpen, medailles en ingangen naar de levels. Je kunt met bijna iedereen praten die je ziet, maar vaak hebben ze totaal niets bijzonders te zeggen. Die mensen lijken daardoor overbodig, wat grotendeels ook zo is. Maar sommige van deze mensen geven je missies of andere klusjes. Zo zul je bijvoorbeeld een cadeau van de ene naar de andere stad moeten brengen of een gedeelte van een level binnen een bepaalde tijd moeten halen. Het kan leuk zijn om andermans “problemen” op deze manier op te lossen, maar je krijgt er niet bijzonder veel voor terug, behalve dat je Dark Gaia (de verschijning die voor alle problemen zorgt in de game) kan verdrijven uit die mensen.

In de vorige alinea kwam het al ter sprake, de medailles. Er zijn twee verschillende soorten, Sun en Moon. Deze medailles kun je eigenlijk overal vinden, naar sommige moet je wat meer zoeken dan naar anderen. Als je er eenmaal genoeg hebt gevonden, in een van de categorieën, kun je met één van de twee Sonics nieuwe levels bereiken. Logischerwijs horen de Sun medailles bij Sonic the Hedgehog en de andere bij de Werehog. Het is iets nieuws, dat moet de ontwikkelaar nagegeven worden. Het is alleen jammer dat het soms zo ontzettend onduidelijk waar je nu precies een nieuw level kunt spelen. Het is bij mij regelmatig voorgekomen dat ik alle werelden door moest lopen om tot de ontdekking te komen dat ik in de laatste een nieuw level had, of dat ik er nog één nodig had. Dan zul je alle andere werelden nog een keer door moeten zoeken tot je de goede hebt gevonden. Een klein overzicht van welke je al hebt, en welke levels tot je beschikking zijn, had een hoop zoekwerk gescheeld.

Eén ding wat bij beide Sonics goed gelukt is, zijn de boss fights. Deze zijn bijna allemaal erg leuk om te doen en ze zijn vaak lastiger dan je denkt. Sommige zul je snel doorhebben en andere doe je een paar keer opnieuw. Hoe dan ook, bijna altijd zul je veel lol hebben. De grote vogel, oftewel Phoenix, die je met de Werehog moet verslaan ziet er bijvoorbeeld spectaculair uit.