Harvest Moon: Island of Happiness

Recensie | -

Harvest Moon bestaat inmiddels al tien jaar en om dat te vieren komt Natsume met Harvest Moon: Island of Happiness. Na tien jaar is het concept nog altijd hetzelfde: Je zet een boerderij op en je gaat groente oogsten en vee onderhouden. Tussen het vele werken door kun je socializen met de bewoners en meedoen aan seizoensgebonden feesten. Wat veranderd is de opzet van de omgeving waar het zich allemaal afspeelt, met daar doorheen geweven een flinterdun verhaaltje dat er niet veel toe doet.

Deze keer speel je met Mark die met de boot op reis gaat. Tijdens de reis breekt er een zware storm uit, waardoor het schip kapseist en je op een onbekend eiland aanspoelt. Gelukkig ben je niet alleen, want ook Taro met kennis van het boerenleven is toevallig aangestrand. Het eiland waar je bent aangespoeld blijkt al eerder bewoners gehad te hebben, want de boerderijen en de huisjes staan er nog. Sommige van die huisjes hebben nog wel een opknapbeurt nodig. Je maakt nog even kennis met andere mensen die aangestrand zijn en je besluit samen met hun een nieuw bestaan op te bouwen.

Het eiland lijkt een waar paradijs te zijn. Je beschikt meteen al over een eigen boerderij compleet met een telefoon, een jaarkalender en een stuk land om te verbouwen. Hiernaast lopen er mensen rond waar je mee kunt babbelen en sommige daarvan hebben de potentie om jouw partner te worden en daarmee kan een gezin mee gesticht worden. De vrolijke kleuren knallen van het beeldscherm af en de smoezelige bewoners zorgen voor gemoedelijke sfeer. Je vergeet bijna dat er ook nog keihard gewerkt moet worden.

Het boerenleven wordt in Harvest Moon op een luchtige manier gebracht. Je begint met een zakje koolzaden, waarmee Taro je de beginselen van het oogsten leert. Het enige waar je rekening mee moet houden, is dat je de xaadjes iedere dag een beetje water geeft. Als de tijd om te oogsten daar is, dan haal je de kolen van het land af zodat ze verscheept kunnen worden en bij jou het geld binnenstroomt. Door geld te verdienen kun je andere groentesoorten verbouwen, welke weer meer geld opleveren en jouw inkomsten laat stijgen. Als je maar hard genoeg werkt, stijgt de welvaart van het eiland en dat trekt weer nieuwe mensen aan met ieder zijn eigen vaardigheid. Wat dacht je van een grote timmerman die voor jou een kas kan bouwen, zodat je ook in de winter kunt oogsten of een jager die de dierenwinkels voorziet van dieren, zodat jij je lege kippenhok kunt voorzien van kippen of de stal vult met paarden en koeien.

Het lijkt allemaal zo mooi, maar na een tijdje spelen blijkt het spel helemaal geen plezierig paradijs te zijn, maar een ware hel om te spelen. De eerste dagen of zelfs weken zit je niets anders te doen dan een beetje de oogst in de gaten te houden en de gesprekken met medewerkers te voeren, die vaak niet verder gaan dan het kwebbelen over het mooie weer en over hoe hard je wel niet werkt. Op den duur gaat het op je zenuwen werken en besluit je maar weer te gaan werken of slapen.

Dan nog de besturing zelf, want ook dat is niet om over naar huis te schrijven. De besturing met de stylus lijkt op het eerste gezicht heel logisch. Net zoals in Zelda loop of ren je door met de stylus een bepaalde richting in te drukken en door personages of voorwerpen aan te tikken vindt er een interactie plaats. Tot nu toe allemaal heel logisch. Echter tijdens het uitvoeren van taken merk je dat de besturing totaal niet logisch is. Voor het oogsten gebruik je verschillende gereedschappen die in een uitrustingsvak gestopt kunnen worden, je hebt maximaal vier uitrustingsvakken tot je beschikking. Als je bijvoorbeeld de plantjes van water wilt voorzien, moet je eerst naar het juiste plantje lopen en vervolgens op het uitrustingsvakje drukken met het gietertje om water te geven. Het wil door de wat houterige besturing nog al eens voorkomen dat je net naast mikt en dus eerst weer de gieter moet wegstoppen en je personage weer een stukje moet verplaatsen, om vervolgens weer het gietertje te selecteren en hopen dat je deze keer wel goed mikt. Je kunt ook de toetsen gebruiken om voorwerpen te selecteren, maar dat werkt niet lekker als je de stylus in de hand hebt. Het wordt al helemaal vervelend als je meerdere taken moet vervullen zoals, hout kappen, oogsten, dieren voeden of rijst verbouwen. Je hebt dan echt niet genoeg aan vier uitrustingvakjes.

Alles wat je doet wordt bijgehouden in uitgebreide statistieken: Je weet wat de mensen leuk vinden en hoe mensen over jou denken, hoeveel groentes je hebt geoogst en verscheept en hoeveel geld je al binnen hebt geharkt. Je hebt echter niet zoveel aan deze statistieken, als je overzicht wilt hebben van de financiën. Als je bijvoorbeeld wilt weten hoeveel de wortelen je opleveren, is dat nergens terug te vinden. Als boer is het toch wel handig om te weten hoeveel geld er binnenstroomt, lukraak maar wat planten en hopen dat je genoeg verdient werkt ook niet echt.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Een game, vooral een DS-game, moet lekker luchtig zijn om er even bij te pakken en moet binnen korte tijd veel te doen zijn. Met Harvest Moon: Island of Happiness is dat absoluut niet het geval. Het spel is wel luchtig maar vreselijk traag en je kunt uren spelen zonder ook maar iets behaald te hebben. Ook de gebrekkige besturing zorgt ervoor dat ik niet happy word van dit spel.

5
  • Vrolijk sfeertje
  • Veel te doen
  • Boeren op een luchtige manier
  • Gebrekkige besturing
  • Zeer trage gameplay
  • Onoverzichtelijke menu’s
  • Weinig boeiende conversaties

Plaats een reactie


X
Lees meer over Harvest Moon: Island of Happiness: