Burnout Paradise: The Ultimate Box

Recensie | -

Als we naar een gewone dag kijken van iemand die op redelijke afstand van zijn werk woont, dan valt vooral op dat diegene in de file staat wanneer hij er met de auto naartoe gaat. Verschillende berichten melden dat de agressie in het verkeer is toegenomen. Met andere woorden: de helft van de mensen die met de auto naar het werk komt is chagrijnig bij aankomst. Als dit proces elke ochtend gebeurt, spreken we van een langdurige stress. Nou, voordat die mensen nog meer symptomen van een burnout krijgen, heeft Electronic Arts en Criterion Games medicijn op de markt gebracht: Burnout Paradise: The Ultimate Box.

Geen file’s, geen stoplichten die op rood staan, geen agressie, maar wel veel crashes, brandend rubber en plezier. Burnout Paradise: The Ultimate Box is niet alleen visueel aantrekkelijk, ook levert de speelervaring een gevoel van voldoening op. Niet voor niets hebben jullie de voorganger, Burnout Paradise, als beste racegame van 2008 gekozen en kreeg dat spel een 8,5 van Lauran. Helaas voor diegene die het spel en de downloadbare content al hebben, zijn er niet veel verschillen tussen deze versie en zijn voorganger. Er zijn alleen een nieuwe partymode, motors en verschillende uitdagingen bij gekomen. Maar dat neemt niet weg dat er heel veel lol met deze Burnout valt te beleven.

Het is namelijk ‘bijna’ onmogelijk om je te vervelen met dit spel. Er is altijd wel wat te doen. Wanneer je voor de auto kiest, kun je natuurlijk weer je rijbewijs halen, races proberen te winnen, stunts uitvoeren, snelste tijden verbeteren, noem maar op. Al het mooie dat op de console voorbij kwam, is ook hier weer aanwezig. Mocht dat alsnog gaan vervelen, zit je binnen een seconde op de motor en race je zo weer verder. Er zijn namelijk verschillende uitdagingen voor de motor om te voltooien. Zo zijn er negentien races overdag en negentien races ’s nachts. Daarnaast zijn er ook verschillende uitdagingen om te behalen. Hierbij kun je denken aan een wheelie maken of een stoppie. Dit allemaal is onder verschillende omstandigheden te doen. Zo rij je de ene keer in prachtig weer en de andere keer in het pikkedonker met de stromende regen.

Ik rij het liefst ’s avonds op mijn glimmende motor. Simpel omdat de uitdaging dan net wat groter is. Vooral in het begin is het even wennen om rekening te houden met de richtingaanwijzers, maar na een kwartiertje doorbeuken begint dat wel te wennen. Dit komt vooral doordat foutjes in het begin niet meteen worden afgestraft. Dat was mooi, want in het begin miste ik afslagen en reed tegen alles aan. De reden: de mini-map. Deze map is niet echt makkelijk te lezen. Daarom is het misschien ook handig om eerst een paar rondjes door de stad te rijden om even te kijken hoe de map precies werkt.

Als je overigens geen zin hebt dat te ontdekken, dan kun je ook gewoon aan een race beginnen, aangezien de tegenstand wel erg matig is in het begin. Sterker nog: Ik was verbaasd over het feit dat het lang duurde voordat ik een echte uitdaging vond. Pas rond het laatste rijbewijs begint het echt lastig te worden. Bij de motoren is dit heel ander verhaal. In een tijd van ongeveer drie á vier uur heb je alle aangegeven races wel gehaald en is het niveau toch iets te laag. Gelukkig zijn er naast races ook allerlei challenges die wel uitdagend zijn.

Naast dat motoren nieuw zijn, is er ook nog een partymode aan het spel toegevoegd. Waarom? Om heel eerlijk te zijn, weet ik het ook niet. De partymode is een heel apart onderdeel van de game. Wanneer je namelijk deze modus kiest, kom je in een menu dat meer kleuren kent dan de regenboog. Naast dat de kleuren je om je oren vliegen, is het mogelijk om met acht verschillende mensen deze party te doen. Hierbij is de keus uit drie verschillende modi: stunt, speed en skill. Bij stunt spreekt het voor zich dat het gaat om springen over schansen en de langste jump maken. Ook in speed zullen de beschrijvingen niet echt wenkbrauwen doen rijzen. Skill is misschien nog wel het leukst. Hierbij is onder andere de bedoeling dat iemand zo lang mogelijk blijft spookrijden. Op papier klinken de verschillende onderdelen allemaal best leuk, maar in praktijk blijkt het toch een beetje tegen te vallen. Zo zul je niet honderd ‘echte’ verschillende missies onder ogen krijgen. Na twee of drie keer spelen heb je alle mogelijke varianten en banen wel gezien.

Voor de rest is er niet echt schrikbarend veel veranderd. Natuurlijk hebben ze wel een hele schoonmaakploeg ingehuurd om de game op te poetsen. Daarnaast zijn de speciale sprongen die je kunt maken aangegeven met blauwe lichten. Maar wat Burnout zo vet maakte op de console, is in deze game niet ineens verdwenen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Al met al is Burnout Paradise: The Ultimate Box een hele toffe game voor mensen die het spel nog niet hebben op de console. Net zoals ik in het begin al schreef: ‘er is altijd wel wat te doen’. Er zijn tal van auto’s om vrij te spelen, races om te doen, je kunt stunten, noem het maar op. Ook de besturing zal voor velen een genot zijn, aangezien hier geen gruwelijke rijskills voor nodig zijn om het een beetje te kunnen. Van de twee nieuwe onderdelen komt vooral het rijden met de motor het beste uit de verf. Zo is het Electronic Arts en Criterion Games toch gelukt om een goede medicijn te maken voor de gestresste filerijder waar zelfs een schreeuwlelijk als ik rustig van word.

8
  • Veel races
  • Motors
  • Ziet er mooi uit
  • Op bijna elke straathoek is wat te doen
  • Veel auto’s om vrij te spelen
  • Partymode is belabberd
  • In het begin wat te makkelijk

Plaats een reactie


X
Lees meer over Burnout Paradise: The Ultimate Box: