F.E.A.R. 2: Project Origin

Recensie | -

Vraag een willekeurige horrorfilm-fanaat naar zijn of haar grootste angst en het antwoord zal ongetwijfeld "gestoorde, kleine meisjes" zijn. Nu is er natuurlijk niets mis met films als Carrie, The Ring, The Grudge of The Exorcist, maar het is natuurlijk wel heel verdacht dat er telkens een jonge actrice opgetrommeld wordt (en die na de filmopnames ongetwijfeld niet meer zo fijn slaapt 's nachts) om kijkers angst in te boezemen. Met horror-games zagen we de afgelopen jaren eigenlijk een soortgelijke trend ontstaan, al springt één game er nog steeds bovenuit: F.E.A.R. En van die game is, na talloze overzettingen en uitbreidingen, eindelijk een opvolger.

Waar horror in de vorige edities van F.E.A.R. nog altijd de hoofdmoot vormde, is de nadruk in F.E.A.R. 2: Project Origin duidelijk verlegd naar die van actie. Schrikken zul je in deze game zeker nog wel doen, maar zwetende handjes krijg je nog maar nauwelijks van het enge meisje Alma. Dat komt vooral doordat de horror-elementen duidelijker aangekondigd worden en minder 'recht in je smoel' zijn als de eerste F.E.A.R. Je omdraaien en je kapot schrikken gebeurt in Project Origin (gelukkig) dan ook minder vaak dan je gewend bent van de serie. Hierdoor voel je je als speler iets machtiger en neig je net iets meer om door levels heen te willen 'rushen'. Dit kun je op een aantal momenten zeker doen, maar vaak door de hoge intelligentie van de computer ook weer niet. De door de computer gestuurde vijanden zullen namelijk altijd van alles doen om jouw aanvallen te pareren. Ze zoeken dekking, springen door de omgevingen heen en reageren op jouw acties. Ga jij bijvoorbeeld in de dekking, dan kunnen ze een omweg vinden om je alsnog in de rug aan te vallen.

Er is echter nog steeds één element in F.E.A.R. waardoor je in het voordeel kunt zijn: het activeren van slow-motion. Met één druk op de knop vertraagt de tijd, zijn kogels opeens te ontwijken en heb je meer tijd om het vizier preciezer op vijanden te richten. F.E.A.R. was altijd al de koning op het gebied van slow-motion, maar F.E.A.R. 2 verbetert dit speelelement op zo'n manier dat het plezier alleen maar groter wordt. De manier waarop vijanden uit elkaar gereten worden doet af en toe denken aan de Saw-films, waarbij bloed en lichaamsorganen geheel natuurgetrouw in slow-motion door de ruimte heen zweven. Verder heeft F.E.A.R. 2 een aantal leuke dingen van andere games 'geleend', zoals een vlammenwerper die in de fik gezet kan worden door in zijn gastank een kogel te prikken of het gebruiken van voorwerpen als dekking. De slow-motion actie uit F.E.A.R. 2 is ongekend spectaculair en alleen al een goede reden om de game in huis te halen.

Toch is F.E.A.R. 2: Project Origin niet de meest vernieuwende opvolger die ik gespeeld heb. Sterker nog, de game oogt en speelt nauwelijks beter dan het origineel. Nu kun je stellen dat F.E.A.R. (uit 2005) destijds zijn tijd ver vooruit was, maar daarmee komt het niet helemaal mee weg natuurlijk. De graphics van F.E.A.R. 2 zijn bij vlagen namelijk best wel inspiratieloos en de game maakt iets teveel gebruik van dezelfde omgevingen om de spanning op te voeren. Verwacht dan ook wederom veel beklemmende kantoorgangen en dus geen wijde, open omgevingen waarin je keihard kunt gaan lopen knallen.

De multiplayer van F.E.A.R. 2 is ongetwijfeld de grootste misser van de game. Er is namelijk geen enkele modus die echt de moeite waard is, waardoor F.E.A.R. 2 zich op online-gebied nauwelijks weet te onderscheiden van de rest. Om de één of andere reden voelen de vuurgevechten en de actie nooit zo tof als in de singleplayer, wat grotendeels te verklaren is door het ontbreken van de slow-mo modus in de multiplayer. Wat overblijft is een standaard multiplayermodus met (variaties op) Deathmatch en Team Deatchmatch.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

F.E.A.R. 2: Project Origin is niet alleen een feest van herkenning voor de fans van het eerste deel, maar ook een leuke kennismaking voor mensen die ook nog maar nooit iets van F.E.A.R. gehoord of gezien hebben. De game is bovendien ook nog eens een stuk minder eng dan alle andere edities, waardoor ook shooter-fanaten met zweethandjes (zoals ik) nog meer plezier uit F.E.A.R. zullen halen. Het is jammer dat deze opvolger qua multiplayer echt weinig voorstelt, anders had F.E.A.R. 2 weleens de verrassing van dit voorjaar kunnen zijn. Misschien een gratis downloadable content, uitgever?

8
  • Slow-motion actie
  • Kunstmatige intelligentie nog steeds sterk
  • Niet heel vernieuwend
  • Multiplayer stelt geen reet voor

Plaats een reactie


X
Lees meer over F.E.A.R. 2: Project Origin: