Silent Hill: Homecoming

Het is inmiddels alweer bijna tien jaar geleden dat de eerste Silent Hill verscheen op de eerste PlayStation. Al sinds die tijd ben ik een groot fan van de serie, met als hoogtepunt Silent Hill 2 en als dieptepunt Silent Hill 4: The Room. In het vierde deel werd namelijk een first-person view geïntroduceerd, wat naar mijn mening niet echt in de serie paste. Sindsdien is het vrij rustig geweest, en we hebben dus een aardige tijd moeten wachten op een nieuwe Silent Hill voor de huidige consoles. Gelukkig is er nu dan eindelijk Silent Hill: Homecoming.

Homecoming vertelt het verhaal van Alex Shepherd. Alex is een ex-soldaat die geplaagd wordt door nachtmerries, die zich lijken te concentreren op zijn kleinere broer Joshua. Hij weet zich een weg te banen naar Shepherd's Glen, zijn geboorteplaats. Eenmaal daar aangekomen komt hij tot de ontdekking dat er een heleboel is veranderd. De stad lijkt uitgestorven en verwilderd, en voordat hij het weet gebeuren er wel heel vreemde dingen en komt hij bizarre wezens tegen. Zijn moeder komt hij al snel tegen, maar zijn broertje is nergens te bekennen. Alex gaat daarom naar hem op zoek en zijn zoektocht brengt hem op een gegeven moment, hoe kan het ook anders, naar het spookstadje Silent Hill.

Het grootste verschil tussen Alex en de hoofdpersonen uit de andere games is het feit dat Alex een echte vechtersbaas is. Hij kan verschillende combo's uitvoeren met de verschillende melee-wapens in het spel, en hij is ook nog eens heel bedreven in het schieten met vuurwapens en het ontwijken van aanvallen. Dit maakt het voor de speler een stuk makkelijker om vijanden te lijf te gaan. Maar, dat is toch gunstig, zou je zeggen? Nou, dat is niet helemaal waar. Het is namelijk zo dat de “onkunde” van de vorige hoofdpersonen behoorlijk veel bijdroeg aan de sfeer. Ook in de vorige delen kreeg je op een gegeven moment wel ergens een wapen te pakken. De personages waar je mee speelde hadden echter nog nooit een wapen in hun handen gehad, en moesten zich verdedigen tegen allerlei bizarre en sterke vijanden. Een stuk lastiger en enger dan iemand die zonder problemen tegenstanders omver mept, zoals onze Alex.

Want de vijanden in Homecoming, enkele uitzonderingen daargelaten, zijn niet bijzonder sterk. De eerste keer dat je zo'n figuur tegenkomt moet je nog even nadenken hoe je hem het beste te grazen kunt nemen, maar de volgende keren kom je weinig problemen tegen. Buiten de Health Drinks en First Aid Kits zijn er nu ook serums die je kunt vinden. Hiermee is je energie niet alleen in één keer vol, maar wordt de energiebalk ook een stukje groter. Kortom, het wordt de speler niet heel erg lastig gemaakt. Je verwondert je eerder over hoe de makers zulke bizarre bazen hebben bedacht, dan dat je na moet denken over een strategie.

Een van de hoofdpunten van de Silent Hill-serie is altijd al het verhaal geweest. Ook in Homecoming is een redelijk verhaal bedacht, maar dit komt eigenlijk veel te traag op gang. Terwijl ik in Silent Hill 2 bijvoorbeeld echt aan het beeld gekluisterd zat, werd het verhaal in dit nieuwste deel pas enigszins interessant op ongeveer driekwart van het spel. Wat wel vanaf het begin goed te merken is, is het feit dat Double Helix er alles aan heeft gedaan om het spel qua beelden de welbekende enge sfeer mee te geven. De lichteffecten, of eigenlijk het gebrek daaraan, dragen hier enorm aan bij. Jammer alleen dat het soms zo donker is, dat je echt niet ziet waar je heen gaat. Zelfs je zaklantaarn lijkt in bepaalde situaties kapot, terwijl hij toch echt aan staat.

Als je eerder Silent Hill hebt gespeeld dan weet je dat er af en toe gewisseld wordt tussen de normale wereld en een soort hel, de Otherworld. Deze veranderingen gebeuren, net als in de film overigens, in real-time. De verf bladdert af, stukken hout vliegen weg en de bebloede muren komen alweer tevoorschijn. Goed gedaan, net als de vijanden waaraan echt te zien is dat je ze geraakt hebt. Een van de dingen die me ook opviel was de ouderwetse manier waarop voorwerpen worden gebruikt. Zo moet je twee voorwerpen combineren om een speciale steen te maken, zodat je met die steen een hek open kan krijgen. Dan flitst die steen van het ene op het andere moment ineens in het hek. Met alle technische mogelijkheden van zowel de PS3 als de Xbox 360 zou je toch zeggen dat het mogelijk moet zijn om Alex die voorwerpen fysiek te zien gebruiken?