Gastrecensie House of the Dead: OVERKILL
Recensie | -Dit is de gastrecensie van Sadist, die de winnaar was van de Memberrecensie van de maand december. Hij nam de nieuwste House of the Dead-game onder de loep. Veel leesplezier met de recensie!
Sega heeft een enorme geschiedenis. Naast dat het een bedrijf was dat vroeger de gedoodverfde tegenstander was van Nintendo, hebben ze ook een enorm aandeel gehad in de arcadehallen. Met titels zoals bijvoorbeeld Outrun en Time Cop boekten ze veel succes. Allemaal games die alleen maar een paar cent nodig hadden om je te vermaken. Een bepaalde serie van Sega bezit deze funfactor ook, namelijk the House of the Dead. Je pakte dat plastic pistool en/of shotgun en je ging op zombies knallen. Niets meer, niets minder. Voor het verhaal hoefde je nooit een tHotD-game op te pikken. Lightgun-games behoorden nooit tot de top van virtuele verhalen, maar tHotD deed daar een schepje bovenop. Belachelijk slechte voiceacting en een slecht scenario zorgden voor meer gelach dan angst voor de zombies die je tegenkwam. Maar wat gebeurt er met de reeks als je het aan een Engelse ontwikkelaar geeft?
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/13108/127789.jpg
Headstrong Games (voorheen Kuju, verantwoordelijk voor de twee Batallion Wars-titels) pakten maar al te graag hun kans om een eigen draai te geven aan de serie. Terwijl Headstrong tijdens een brainstormsessie diep in gedachten was verzonken, moet één van de teamleden naar de Robert Rodriguez film ‘Planet Terror’ hebben gekeken. Tijdens het kijken van deze film heeft er een moment van helderheid plaats gevonden bij één van die medewerkers. Die Grindhouse stijl, zou dit niet een perfecte stijl zijn om toe te passen op the House of the Dead? Om jullie het antwoord te geven, ja. Het was niet alleen duidelijk vanwege de eerste trailer die verscheen met de tekst “They have come for brains, you give them... bullets!”. De hele sfeer die de game laat zien klopte gewoon. Het is plat, er klopt geen snars van, het is fout en het is ook nog eens vulgair. Dat moet toch al genoeg zijn om je te laten sprinten naar de dichtsbijzijnde gameboer?Om verder in te gaan op de stijl, Headstrong Games heeft gewoon een uiterst knappe prestatie neergezet. Wanneer je de game voor het eerst oppakt kun je gewoon merken dat de jongens bij deze studio met het grootste plezier aan Overkill hebben gewerkt. Hoe de game opstart is al hilarisch te noemen: door met de definitie van overkill te beginnen en de game in te luiden met een foute gogo-danseres begeleid door slechte muziek. Wat ook direct opvalt is dat er door de hele game heen een soort van filter over het beeld zit, waardoor het net lijkt of je naar een oude technicolor film zit te kijken. Het begin is er al, maar hoe zit het met het vervolg? Toegegeven, The House of the Dead Overkill is wel een game waarbij je van het genre moet houden. De serie behoort natuurlijk tot het lightgun-genre en dat is een type game waar je meestal binnen een half uur het einde hebt bereikt. Nu is dat bij Overkill niet het geval, na drie uur spelen is de game klaar. Dat klinkt als een groot minpunt, maar het totale pakket zit zo goed in elkaar, dat die zogenaamde korte speelduur weleens vergeten kan worden.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/13108/127790.jpg
Het pakket wordt dus vooral gedragen door de Grindhouse-stijl, die dus zo goed werkt. Tijdens het spelen zit je met een grote grijns voor het beeldscherm te staren. Nu weet ik dat ik gezegd heb dat in tHotD het verhaal er niet toedoet, maar in Overkill is het anders. Het is zo bizar en over the top dat je niet kunt stoppen met het bekijken van de cutscenes. Het verhaal draait om Special Agent G en Detective Isaac ‘Motherf*cker’ Washington. Op een onvoorstelbaar oubollige manier worden de twee helden voorgesteld aan het publiek en vanaf dat punt wordt het alleen maffer en vreemder. Agent G is het type die met verschillende ‘duh’ opmerkingen komt bijvoorbeeld. Washington daarintegen laat in iedere zin tenminste één keer het woord f*ck vallen. Er wordt zoveel gevloekt in Overkill, het wordt gewoon een parodie op een gegeven moment. Dat is niet het enige natuurlijk, zo is er een foute stripper genaamd Varla Guns in de game verwerkt. Of wat dacht je van de badguy Papa Ceasar? Waarom heeft hij in godsnaam een Mexicaans-achtig accentje en wat zijn de motieven van die gozer? Kan het je wat schelen? Nee, niet echt. Het enige wat je zal boeien zijn de foute en hilarische dialogen. Met als hoogtepunt het laatste gedeelte, waarin zieke gebeurtenissen elkaar snel opvolgen.http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/13108/122957.jpg
Genoeg over de stijl, hoe zit het met de game zelf? Nou, het is eigenlijk wat je verwacht van een titel zoals tHotD. Snelle knalactie en heel veel bloed. In een lightgun/onrail shooter game is het de bedoeling dat je alle vijanden neerknalt en zoveel mogelijk punten bij elkaar sprokkelt om een goede score te halen. En natuurlijk overleven. Met de Wiimote kun je soepel je cursor bewegen en kun je al dat gespuis neerknallen. De game ziet er trouwens prima uit en weet dus ook echt dat Grindhouse-sfeertje op te roepen. Wat dan wel opvalt, is dat de framerate hier en daar nog weleens wil stotteren. Dat gebeurt soms wanneer je bepaalde wapens afvuurt of wanneer nieuwe vijanden worden geladen. Het is wel jammer dat deze fout in de game is blijven hangen, want hier wordt een game in een genre als dit wel op afgerekend. Het ziet er niet gepolijst uit, maar gelukkig zal het je niet al te veel hinderen. Ondanks het feit dat de game vertrouwt op reactievermogen. Overkill doet dus ook zijn taak: snelle en directe schietactie waarin de mutanten (geen zombies, want dat slaat nergens op volgens G) het loodje moeten leggen.
http://media.insidegamer.nl/screenshots/public/13108/127792.jpg
Wat trouwens heel leuk is aan Overkill, is het combo systeem. Wanneer je vijf kills maakt, zul je een nieuw niveau bereiken en een puntenbonus ontvangen. Mis je een doel totaal, dan raak je de combo kwijt. Dit systeem zorgt alleen al voor de verslavende factor om een goede score te behalen en je wil dan ook beter worden in het afknallen van je vijanden. Ook de stem die je hoort na succesvolle kills is zeer bevredigend. Laten we eerlijk zijn: wanneer er kreten zoals extreme violence, hardcore violence, ultra violence, psychotic en goregasm door de boxen schallen, kunnen we niks anders dan genieten daarvan. Overkill is ook het type spel dat steeds leuker wordt wanneer je veel oefent met combo’s. Niet alleen om hoge scores te halen, maar het is ook mogelijk om een soort van achievements te voltooien. Beiden zorgen voor geld waarmee je wapens kunt kopen en upgraden. Je kunt kiezen uit pistolen, shotguns of automatische wapens. Het effect op de mutanten is zeer goed moet ik zeggen.Daarnaast zijn er ook nog verscheidene extra’s vrij te spelen die de game ook weer een stuk leuker maken. Na zeven levels ben je nog niet klaar in de storymode, maar dan wordt er de Directors Cut vrijgespeeld. Het is de storymode, maar nu met meer content en mutanten om neer te knallen. Daar ben je weer een aantal uur mee bezig om te voltooien. De reguliere storymode kun je ook aanpassen door meer mutanten toe te voegen aan het level. Ook kun je artwork ontgrendelen van characters, filmposters en cutscenes. Het beste wat je ongrendelt is de sterke soundtrack van de game. Net zoals de game zelf zijn deze nummers over the top en vrij hilarisch te noemen. Zo is er bijvoorbeeld een nummer dat gaat over een man die zijn zoon verteld dat hij niet zijn vader is, maar dat hij het “gewoon” met zijn moeder doet. Om vervolgens doodleuk te zingen over zoenen met een mutant. Juist. Voor de fans zit er zelfs een nummer in dat “Suffer like G did” heet, dat enige nostalgische gevoelens zal oproepen. Voor een lightgun/on-rail game is the House of the Dead Overkill indrukwekkend. En te grappig voor woorden.
Conclusie en beoordeling
2009 begint goed voor Wii-eigenaren met the House of the Dead Overkill. Het is niet alleen een toffe lightgun game/onrail shooter geworden, maar het hele pakket erom heen is uitstekend. Headstrong Games verdient dan ook een schouderklopje voor hoe ze de franchise weer een nieuwe draai hebben gegeven door het een grindhouse look en feel te geven. Alles past precies in elkaar en dat is te merken. Deze game is zo fout dat het grappig is en dat is ook nog eens de bedoeling. Het moet gezegd worden dat je van dit genre moet houden en dat de framerate nog weleens wil stotteren, maar dat zijn twee obstakels die de ervaring niet echt in de weg zullen staan. Dit soort games speel je puur om hogere scores te behalen. The House of the Dead Overkill is f*cking awesome. Meer Grindhouse of the Dead alsjeblieft.
8+
- Grafisch stijlvol
- Wiimote prima benut
- Grindhouse look and feel
- Over the top humor
- Soundtrack
- Snel uitgespeeld
- Framerate stottert weleens
Registreer nu!