Tom Clancy's H.A.W.X.

Recensie | -

Hoe zou een toekomst met privélegers er uitzien? Het is een vraag die al in een aantal games naar voren is gekomen, waarbij de Metal Gear Solid-serie het meest sprekende voorbeeld is. Ook in Tom Clancy’s H.A.W.X. staat deze vraag centraal. Hoeveel macht mogen dat soort corporaties opeisen?

In het geval van H.A.W.X. hebben we te maken met Artemis. De speler wordt na de eerste missie uit het Amerikaanse leger gezet in verband met bezuinigingen en vindt met zijn H.A.W.X.-team een nieuw onderdak bij dit privéleger. Het team wordt ingezet om olieraffinaderijen voor klanten te beschermen tegen rebelse aanvallen, het wordt door de Verenigde Naties ingehuurd om een Afrikaanse dictator op te pakken en het vliegt naar Afghanistan om terroristen uit hun grotten te bombarderen. Toch begint er steeds meer een onbehagelijk gevoel te ontstaan. Artemis doet alles voor de waarde van haar aandelen en voert oorlog met dollartekens in haar ogen. Dat dat niet lang goed kan gaan ligt voor de hand.

Het verhaal moet de game meer body geven, maar wist mij niet echt te raken. Het ligt allemaal te veel voor de hand en op geen enkel moment voelde ik me verbonden met de hoofdrolspeler. Geef mij maar een lekker fout Japans verhaal zoals in Ace Combat, waarbij de speler bijna altijd de rol speelt van de held van de natie en hij het verschil maakt tussen vrijheid en onderdrukking. In H.A.W.X. werk je zonder na te denken de ene na de andere missie af, als onderdeel van een kleurloos geheel. Jammer!

Positief ben ik over het aanbod van de missies. H.A.W.X. is geen game die je in een uurtje of vijf uitspeelt. Elke missie kost je op een gemiddelde moeilijkheidsgraad zo’n half uur en er zijn er bijna twintig beschikbaar. Helaas is er niet al te veel variatie in de game te vinden. Natuurlijk is het moeilijk om in een genre als deze veel meer te doen dan spelers andere dingen op laten blazen, maar in H.A.W.X. doe je echt niet anders dan doelen uit de lucht of op de grond af te maken. In het begin is dat nog wel vermakelijk, maar op een gegeven moment ben je het zat. Daar komt bij dat de verschillende ‘dogfights’ niet al te tof zijn. Onervaren tegenstanders schiet je te makkelijk uit de lucht en bij de wat sterkere moet je constant gebruik maken van Enhanced Reality System (E.R.S.). In de praktijk komt het er op neer dat je een bepaalde route door de lucht moet volgen, waarna je automatisch achter de vijand komt en hem uit de lucht knalt. Ook hier geldt dat dit een paar keer leuk is, maar vanaf missie zes echt gruwelijk saai wordt.

En dat is jammer, want op visueel gebied legt H.A.W.X. de lat van flightgames in één klap een stuk hoger. Zoals bekend maakt het spel gebruik van de GeoEye-satelliet, waarmee de omgevingen er van een afstand gedetailleerd en realistisch uit zien. Vliegen boven Rio de Janeiro of Washington DC is echt heel erg gaaf. Tof is ook de camera-view waarbij je jouw vliegtuig vanuit een derdepersoonsperspectief ziet. Het maken van manoeuvres ziet er echt fantastisch uit, maar het maakt het de gamer er niet makkelijker op. Vooral in het heetst van de strijd is het lastig om overzicht te houden.

Een sterk punt dat ik graag wil noemen is de mogelijkheid elke missie online met vrienden te spelen. Wanneer je samen met vrienden speelt, maak je je minder druk om de repetitieve gameplay. Daarnaast is het fijn dat je gewoon door kunt gaan met de missie als de anderen besluiten te stoppen. Ben je het beu om met elkaar te spelen? Dan kun je het natuurlijk tegen elkaar opnemen in de multiplayermodi voor welgeteld zestien man in totaal.

H.A.W.X. is echt een game waarbij ik op twee gedachtes hink. Aan de ene kant baal ik van de simpele gameplay en het matige verhaal, maar aan de andere kant ben ik de game door blijven spelen. Elke nieuwe missie en afgemaakte vijand leverde namelijk experience points op, waarmee hogere ranks, nieuwe vliegtuigen en wapens vrijgespeeld werden.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Ik hou van H.A.W.X. en ik baal van H.A.W.X. Voor elk goed punt lijkt de game ook een minpunt te hebben. Ik heb de game lang gespeeld, maar echt superenthousiast werd ik geen moment. Experience points verzamelen en dingen vrijspelen is cool, maar de gameplay blijft hetzelfde. De omgeving ziet er fantastisch uit, maar het verhaal er omheen is slap. De game is dus goed, maar valt tegelijkertijd tegen. Het is heel moeilijk om daar een cijfer aan te verbinden, want het ene moment geef ik meer waarde aan de pluspunten en het andere moment scheld ik op de minpunten. Ik geef de game uiteindelijk een zeven, maar wil meer dan ooit de oproep doen eerst de demo te spelen, zodat je goed kunt bepalen waar jouw hart ligt.

7
  • Visueel plaatje
  • Lange speelduur
  • Online co-op
  • Eentonig
  • Slap verhaal
  • E.R.S.

Plaats een reactie


X
Lees meer over Tom Clancy's HAWX: