Patapon 2

Iets meer dan een jaar geleden verraste Patapon vriend en vijand door ritmische gameplay aan strategie-elementen te koppelen en dit te combineren met vrolijke beelden en aanstekelijke muziek. Ik gaf de game een welverdiende 9- en noemde het een ideaal concept voor op de PlayStation Portable. Nu is er alweer een vervolg, toepasselijk getiteld Patapon 2, dat het erg karige game-aanbod op de PSP van de laatste tijd hopelijk van een kwaliteitsinjectie kan voorzien.

Toen Patapon 2 aangekondigd werd en de eerste beelden verschenen groeide bij mij tegelijk de angst dat dit tweede deel wel erg veel op zijn voorganger ging lijken. Nu is dat op zich niet zo vreemd, want het eerste deel was nagenoeg perfect, maar de vraag rees of een opvolger wel zo noodzakelijk was. Mijn angst blijkt tot op zekere hoogte te zijn gerechtvaardigd, aangezien Patapon 2 soms inderdaad bijna als een letterlijke kopie aanvoelt. De ontwikkelaar, ook verantwoordelijk voor de schattige LocoRoco-games, heeft echter een paar nieuwe onderdelen aan de game toegevoegd die het geheel gelukkig nog fris doen aanvoelen.

De basis is in ieder geval hetzelfde gebleven. Net als in het eerste deel voer je een leger Patapon aan door in een vierkwartsmaat de juiste knoppencombinaties te vormen. Daarbij staat elke actieknop voor een andere drum (dus vierkantje voor de Pata-drum, rondje voor Pon, etc.) en elke combinatie voor een andere opdracht. Zo bewegen de Patapon vooruit wanneer je Pata-Pata-Pata-Pon drumt en vallen zij aan bij de combinatie Pon-Pon-Pata-Pon. Omdat de Patapon tijdens hun zoektocht naar het mysterieuze Earthend zijn gestrand op een onbekend eiland, is het eerst zaak alle vier de drums weer bij elkaar te zoeken. Heb je deze eenmaal in bezit dan begint de game pas echt.

Ook in dit tweede deel houd je je vervolgens bezig met het drummen van bepaalde ritmes om zo een regenwonder te activeren, het verslaan van enorme eindbazen en tussendoor ook het jagen op dieren, om zo je troepen uit te kunnen breiden. Bij dit laatste onderdeel komt de eerste toevoeging om de hoek kijken. Patapon 2 bevat namelijk per unit een ‘grid’ á la Final Fantasy X, waarmee je elke Tatepon, Kibapon en Yumipon kunt upgraden en dus kunt vormen naar jouw wensen. Elke plek die de unit opschuift op de grid, kost bepaalde ‘ingrediënten’ die zijn te verkrijgen door op de jachtvelden bepaalde beesten af te maken. Het maakt van Patapon 2 een ritmische strategiegame met RPG-elementen…ofzoiets.

De eerste Patapon leek qua stijl en uiterlijk nog het meeste op LocoRoco, maar onderscheidde zich door de diepgang die het bood. De game was dan ook een uitmuntend voorbeeld van een game die een eenvoudig instapniveau wist te koppelen aan een meer complexe achterliggende gameplay. Bij het tweede deel is die eenvoud helaas overboord gegooid en lijken de makers ervan overtuigd te zijn dat alles kopers van Patapon 2 het eerste deel ook kapot hebben gespeeld. Zonder al te veel introductie wordt het ene na het andere van je verwacht en daarnaast moest ik er zelf ook achterkomen dát units überhaupt te upgraden zijn.

De tweede grote toevoeging is het multiplayeronderdeel, iets waar de bedoeling mij ook pas later duidelijk van werd. Patapon 2 maakt het voor vier spelers tegelijk mogelijk om ieder een zogenaamde ‘Hero’ onder zijn of haar hoede te laten nemen en in een team van vier personen dus speciale missies uit te voeren. Deze missies kun je ook weer alleen spelen, maar hebben niets met het hoofdverhaal te maken. Het is leuk dat men initiatief toont om een modus als deze toe te voegen, maar bijzonder veel extra plezier levert het helaas niet op. Een volwaardige multiplayermodus waarin spelers het met hun opgebouwde legers één-tegen-één op konden nemen zou ik daarentegen werkelijk geweldig vinden en het zou de houdbaarheid van de game enorm kunnen verlengen.

De Hero-units zijn overigens niet alleen bruikbaar in de co-op, maar leiden ook jouw eigen leger van eenogigen tijdens de singleplayermissies. Dit is een leuke toevoeging, omdat je zelf kunt kiezen wat voor rol deze units op zich nemen. Zo kunnen ze als beschermengel de verdediging versterken op het moment dat jij daar opdracht toe geeft of kunnen ze anderzijds juist veel doelgerichter en sterker aanvallen met pijl en boog. Deze Hero-units zijn wat mij betreft de leukste en vooral meest logische toevoeging, iets waar ik graag meer van had gezien in deze, overigens uiterst vermakelijke, opvolger.