Wanted: Weapons of Fate

Recensie | -

Een huurmoordenaar draait zijn hand niet om voor een moord meer of minder. Voor hen is het tenslotte ook maar werk en het omleggen van mensen hoort bij de dagelijkse routine. Logisch dan ook dat je in videogames zo vaak te werk gaat als huurmoordenaar. Ook in de filmindustrie hebben ze begrepen dat verhalen rond die assassins prima geschikt zijn voor grootschalige vuurgevechten en een groot aantal spectaculaire moorden.

Wanted was de afgelopen zomer in de bioscopen te zien en was een product dat voor een deel op bovenstaande gedachte was gebaseerd. Het andere deel was afkomstig van een gelijknamige graphic novel waaruit een heel klein aantal ideeën zijn gebruikt. Het resultaat was een nogal over-the-top actiefilm met veel stijl en een beetje inhoud.

Iedereen die zichzelf goed heeft vermaakt in de bioscoop met Wanted zal zich ongetwijfeld gaan vermaken met het gelijknamige spel. Het verhaal wordt namelijk opgepakt enkele uren na de afloop van de film. De held Wesley probeert nog het één en ander te achterhalen over zijn ouders totdat plotseling een stel Fransen zijn huis binnendringen. Wat blijkt, deze Fransozen zijn volgelingen van de Franse afdeling van de Fraternity, een groepering van assassins die hun werk bijzonder serieus nemen. De leider van de buitenlandse afdeling wordt The Immortal genoemd en heeft het gemunt op Wesley. Zijn vader heeft de Fransman namelijk een behoorlijk naar litteken gegeven waardoor The Immortal zijn oog is kwijt geraakt. Terwijl Wesley probeert te achterhalen wat zijn ouders allemaal hebben uitgespookt als assassins wordt hij verder dus ook nog lastig gevallen door een stel Fransozen die hem willen afmaken.

Gelukkig speel je in het spel zoals zo vaak een koele kikker die wel weet hoe hij met een geweer moet omgaan. Een andere overeenkomst met een hoop soortgelijke games is dat de actie via het third-person perspectief wordt weergeven en ook Wanted: Weapons of Fate kent een cover-systeem dat het mogelijk maakt om vijandelijke kogelregens te ontwijken. Het zijn elementen die vooral populair zijn gemaakt door games als Gears of War en die nu meer en meer opduiken.

Wanted weet echter een aantal elementen te gebruiken uit de film die ervoor zorgen dat het spel nog enigszins een eigen smoel heeft. Door vijanden af te maken verdien je adrenaline, die het mogelijk maakt om de assassins een reeks praktisch onmogelijke acties uit te laten voeren. Met genoeg adrenaline kunnen kogels, net als in de film, gedraaid worden zodat ze ook vijanden kunnen raken die zich verdekt opstellen. Het is hierbij de truc om voor je schiet een lijntje zo af te stellen dat deze de vijand op de meest gunstige plek, het hoofd, raakt. Het werkt lekker simpel en wanneer je het goed doet krijg je als beloning een gaaf shot waarin de camera de kogel achterna zoeft terwijl deze een vijandig hoofd doorboort.

Andere toepassingen van adrenaline zijn minstens zo spectaculair. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk om tussen het heen en weer springen van de ene naar de andere cover in slow-mo tussenliggende vijanden af te schieten terwijl je ook kogels afketst met jouw vuurwapens. Dekking zoeken is sowieso een belangrijk onderdeel van Wanted. De levels zijn namelijk zo opgebouwd dat je er makkelijk doorheen kan rollen zonder dat je jouw koppie ook maar één keer hoeft uit te steken. Op die manier wordt het ook makkelijker om vijanden te flanken, want wanneer je vanuit dekking blind kogels afvuurt zoeken tegenstanders gauw dekking. Dit zorgt ervoor dat je extra snel kan bewegen waardoor je ze in de rug kunt afschieten.

Minder geslaagd zijn de Quick Time Events die iets te vaak voor lijken te komen. Zo zijn er bepaalde vijanden die de irritante gewoonte hebben om schreeuwend aan komen rennen om je vervolgens neer proberen te steken. Wat volgt is een QTE die je in precies dezelfde vorm nog tig andere keren moet uitvoeren.

In het spel speel je afwisselend als Wesley en als zijn vader in flashbacks. In theorie zou dit voor de nodige variatie moeten zorgen maar in werkelijkheid spelen de twee exact hetzelfde en beschikken ze ook nog eens over dezelfde wapens. Dit minpunt valt echter in het niet bij het feit dat Wanted: Weapons of Fate binnen een uur of vijf is uit te spelen. Dat is natuurlijk heel erg kort en het wordt alleen maar erger door het feit dat er geen multiplayer is en verder dus alleen nog wat suffe unlockables en moeilijkere speelstanden overblijven.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

De korte speelduur is stiekem de redding van Wanted: Weapons of Fate. Was de game langer geweest dan was de eentonigheid ongetwijfeld toegeslagen. Wanted is daarom ook alleen aan te raden voor de fanatiekste Wanted-fans. De rest kan deze middelmatige shooter misschien beter eens een kans geven wanneer hij in de budgetbakken te vinden is.

6
  • Coversysteem
  • Adrenaline
  • Uitbreiding op film
  • uur is wel erg kort
  • Eentonige Quick Time Events
  • Geen enkele replay-waarde

Plaats een reactie


X
Lees meer over Wanted: Weapons of Fate: