Rogue Trooper: The Quartz Zone Massacre

Als er de laatste jaren iets big booming is, dan zijn het wel de comic book movies. Elk stripboek, goed of slecht, veel verkocht of niet, wordt naar het witte doek gebracht. De reden hiervoor is omdat een stripboek vaak al een storyboard op zichzelf is, alles staat er al in vastgelegd. Van de personages, het verhaal tot er met de atmosfeer en stijlkeuzes, het maakt het filmmakers een stuk makkelijker om een dergelijk verhaal uit te werken. In de gamesindustrie werken we natuurlijk al jarenlang met veel games gebaseerd op strips, terwijl dit pas begin 2000 groot werd in de filmindustrie.

Rogue Trooper is eveneens zo’n stripboek-naar-game productie. De game is gebaseerd op de gelijknamige, redelijk onbekende, Rogue Trooper stripboeken uit de jaren 80. En voor zover het lijkt, is de comic ideaal als basis voor een game, gezien het verhaal de fundamenten heeft voor een actiegame. Je speelt met de “Rogue Trooper”, een genetisch gemodificeerde soldaat wiens gehele squad is omgekomen bij het landen op de planeet New Earth. Dit is het toedoen van een corrupte generaal, en jij trekt er op uit om hem uit te schakelen. De zielen van je medesoldaten zijn opgeslagen in microchips, en door ze aan te sluiten op je uitrusting kun je contact met ze houden. Op die manier zullen ze je bevoorraden met informatie en nieuwe missiedoelen gedurende de game.

Rogue Trooper is best een stoere game, laat dat direct maar even duidelijk zijn. De wapens zijn bruut, er zit weer een coversysteem in zoals we dat kennen uit de laatste Ghost Recon-games, en de game voegt een leuke twist aan het geheel toe doordat je gebruik kunt maken van de zielen van je overleden teamleden. Als je de microchip namelijk in een turret zet, kun je er voor zorgen dat je teammaat je dekking geeft. Je kunt ze ook laten weergeven als een hologram, om zo tegenstanders te misleiden. Dit nodigt echt uit tot meer creatieve gameplay. Verder heb je natuurlijk nog mijnen, sticky grenades en de mogelijkheid om je geweer aan te passen met extra poespas voor bijvoorbeeld een betere accuratie of een groter magazijn.

De actie voelt in z’n geheel lekker aan, explosies laten je beeld trillen, de geweren ratelen lekker door en er zijn meerdere manieren om je tegenstanders te verslaan. Zo kom je later in het spel een robot tegen waar je een granaat tegen moet gooien om hem tijdelijk stil te leggen, vervolgens moet je snel naar hem toe rennen en hem ontmantelen met je blote handen. Ook zijn er vijanden met zuurstofcapsules om adem te halen, een welgemikt schot schakelt ze in één keer uit. Secuur schieten wordt dus beloond.

Rogue Trooper is natuurlijk geen nieuwe game, het spel verscheen aan het eind van de vorige generatie spelcomputers op de PlayStation 2 en Xbox. De enige noemenswaardige aanpassing voor de Wii-versie is de besturing, en die werkt eigenlijk precies zoals je het zou verwachten. Lopen met de analoge stick en richten met de afstandsbediening. Voor diegenen die vaker een shooter hebben gespeeld op de Wii moet het kinderspel zijn. Een granaat gooien doe je door een ‘gooiende’ beweging te maken met de nunchuck. Leuk, al is het niet altijd even accuraat, jammer genoeg. Wat dan wel weer bijzonder vermakelijk is, is de sniper. Je zoomt automatisch in op een vijand, maar het vizier staat er nooit ‘precies’ stil op, wat dus betekent dat je een héél klein beetje je geweer moet verschuiven. Het voelt erg bevredigend als je met een dergelijk precisieschot een tegenstander naar het hiernamaals helpt.

Minder bevredigend, is dat Rogue Trooper de tand des tijd niet heeft doorstaan. Voor diegenen die het origineel nog kunnen herinneren: de game was voor zijn tijd ook al niet moeders mooiste. De omgevingen en personages hebben niet ontzettend veel detail, maar waar ik me vooral aan erger zijn de onscherpe textures, waarvan het soms lijkt alsof ze uitgesmeerd zijn over het level. Zeker met de extra ontwikkeltijd die de maker van het spel heeft gekregen, is het jammer om te zien dat er niks is veranderd.