The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena

Recensie | -

Vin Diesel heeft het de laatste tijd maar druk met videogames. Vorige maand scheurde hij nog langs in het redelijke Wheelman en nu sluipt ie weer stilletjes voorbij in The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena. En dan heb ik het nog niet eens over de remake van de Xbox-klassieker Escape from Butcher Bay. Goed bezig die meneer Diesel, dacht ik zo.

Toegegeven, Vin Diesel is de ideale acteur om te digitaliseren. Met zijn gespierde lichaam en diepe donkere stem overtreft hij met gemak de meeste andere virtuele actiehelden. Maar een geweldig stoere actieheld leidt nog niet gelijk tot een geweldige game, zoals Wheelman al wel duidelijk maakte. Toch had ik goede hoop aangezien The Chronicles of Riddick op de Xbox destijds zeer goed ontvangen werd.

Toen ik bij het opstarten van het spel de keuze kreeg tussen Escape from Butcher Bay en Assault on Dark Athena, wilde ik dan ook meteen zien hoe ze het eerste deel nieuw leven in hadden geblazen. De futuristische setting is terug en wederom wordt Riddick opgesloten in de Butcher Bay-gevangenis. Dat betekent natuurlijk maar één ding: zo snel mogelijk ontsnappen! Helaas valt al meteen op dat de remake niet van het hoogste niveau is. De gezichtsanimaties en lip sync zijn ronduit slecht en achterhaald, en de laadtijd tussen twee gebieden is veel te lang en erg onhandig verwerkt. Het is namelijk zo dat die laadschermen plotseling midden in een gang of vlak voor een deur opduiken. Mocht je nu per ongeluk een stapje terug doen of je ondertussen hebben bedacht (bedenktijd genoeg, zullen we maar zeggen) dan verschijnt meteen opnieuw het laadscherm. Ik zou zeggen stop er lekker een deurtje tussen en laat de speler deze openen om naar een volgend gebied te gaan.

Ook de opbouw van de game en de oplossingen van de puzzelelementen vond ik wat gemaakt aanvoelen. In de game krijgt Riddick gaandeweg natuurlijk steeds betere wapens. Vanaf een geïmproviseerd mes werk je je op tot een lekker machinegeweer en brute shotgun, terwijl vijanden steeds sterker worden en vaker opduiken. Althans, totdat de spierbundel later in het verhaal weer gevangen wordt genomen en het wederom met enkel zijn blote knuisten moet op zien te lossen. En zo begint het gebeuren weer van voren af aan. Het is alsof de makers zelf ook wel doorhadden dat het avontuur wat aan de korte kant was en voor het gemak voor de herhaling hebben gekozen. En in die herhaling had ik dus mooi geen zin. Tot hier mijn frustraties over het remake-gedeelte. Laat ik het maar zien als een extraatje voor de liefhebber en het niet meenemen in mijn beschouwing van Assault on Dark Athena.

In het nieuwe verhaal wordt het ruimteschip waarop Riddick zich bevindt, opgeslokt door een nog veel groter ruimteschip, de Dark Athena. Alle reismaatjes van Riddick worden afgemaakt en alleen hij weet zich verscholen te houden in het donker. Hier begint het avontuur en wat direct opvalt zijn de overeenkomsten met Escape from Butcher Bay, zij het dat het hier veel beter is uitgewerkt. De eerder genoemde kritiekpunten zijn hier grotendeels afwezig, met als meest opvallende verschil de verbetering in spelontwerp. Als shooter is de game misschien niet geweldig – daarvoor mist het de wapenimpact en physics van bijvoorbeeld Killzone 2 – maar gelukkig ligt de nadruk op het sluipen.

Drones, een soort gemuteerde mensrobotten met een machinegeweer aan één arm, maken het Riddick flink lastig en dwingen spelers goed na te denken over hoe de situatie aan te pakken. Drones laten hun wapen namelijk niet los nadat ze neergeknald zijn, waardoor Riddick enkel de mogelijkheid heeft de hele Drone mee te nemen, wat uiteraard niet al te bevorderlijk is voor zijn mobiliteit. Dit alles in acht nemend, zul je behoorlijk strategisch te werk moeten gaan om je een weg te banen door de vijandelijke patrouilles en dat maakt het lekker uitdagend. Later in het avontuur krijgt Riddick overigens ook de mogelijkheid om Drones te besturen, plaats te nemen in een gevechtsrobot en zelf de controle te krijgen over een nog grotere Alpha Drone. Genoeg afwisseling vond ik zo.

Veel van de tijd ben je overigens bezig met het zoeken naar specifieke objecten of knoppen, die nodig zijn om verder te komen in het ruimteschip. Denk een beetje aan een willekeurige Zelda- of Metroid-game. Op andere momenten, wanneer je van platform naar platform springt, doet de game denken aan Tomb Raider, terwijl het verstoppertje spelen in het donker leuk is voor fans van Splinter Cell en Thief. Een andere game waar Riddick op een goede manier leentjebuur bij speelt, is Half Life 2. Op een gegeven moment krijg je namelijk de beschikking over een wapen dat plakkende explosieve ladingen schiet: de SCAR gun. Het laten afgaan van deze explosieven kan niet alleen vijanden uitschakelen, maar ook de omgeving flink veranderen. Je kunt kratten verplaatsen, deuren en stellages opblazen, maar ook bjivoorbeeld knoppen op afstand indrukken. Dit wapen geeft een hele nieuwe dimensie aan de manier waarop Riddick te werk moet gaan en is absoluut een goede toevoeging om het geheel fris te houden. Zo wordt Assault on Dark Athena alsmaar leuker en leuker naarmate het spel vordert.

Toch heeft ook de nieuwe content zijn mankementen. Ook hier lijkt het dat de makers de game te kort vonden en is de game weer opgedeeld in twee stukken. Op een gegeven moment is er een duidelijk einde, waarna het verhaal plots weer verder gaat. Zelfs met deze oprekking was ik overigens in een uurtje of zes door het avontuur heen. Gelukkig heb ik in die zes uur een hoop meegemaakt, terwijl de game ook genoeg sidequests en multiplayermogelijkheden bevat om je even zoet te houden.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena is een mooi filmisch science fiction-avontuur. Het combineert elementen uit verschillende genres op natuurlijke wijze. De game blinkt echter in geen van deze elementen uit en kent enkele flinke missers. Toch is het geheel meer dan de moeite waard en fans van de films, de originele Xbox-game en/of Vin Diesel worden op hun wenken bediend.

7
  • Drones
  • SCAR gun
  • Vin Diesel
  • Rare verhaalopbouw
  • Tegenvallend remake-gedeelte
  • Onrealistische impact wapens
  • Laadtijden

Plaats een reactie


X
Lees meer over The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena: