Blue Dragon Plus

Recensie | -

Weet je wat nou zo verrekte jammer is? Dat er zoveel dingen gekopieerd worden. Denk je eens iets bijzonders uitgevonden te hebben, blijkt iedereen het binnen een mum van tijd te kunnen. Neem nou Shu, de hoofdpersoon uit Blue Dragon. Hij was speciaal, hij was degene die als eerste een blauwe schaduw uit zijn – uhh, ja – schaduw kon toveren. Nu kunnen al zijn vrolijk kopiërende vrienden dat ook, in Blue Dragon Plus.

De DS-game Blue Dragon Plus speelt zich een jaar na de gebeurtenissen van de Xbox 360-game Blue Dragon af. De wereld is in tweeën gesplitst en er zijn enkele mysterieuze kubussen opgedoken. Uit één van de kubuswerelden is de schaduw van de gevaarlijke driekoppige draak Balaur waargenomen. Wanneer Shu en co. deze wereld onderzoeken, blijken hier allerlei vijandige robots te leven, die een bedreiging voor Shu en zijn vrienden vormen. Dit is natuurlijk een prachtige aanleiding voor Shu en zijn kornuiten om de wereld te redden.

Het verhaal wordt via een mix van tekstdialogen en stijlvolle tussenfilmpjes uit de doeken gedaan. Dankzij de tussenfilmpjes komt het verhaal, dat op zich niet veel toevoegt aan het Blue Dragon-universum, zeker tot leven. Wel is het jammer dat er vrij weinig van te volgen is voor mensen die Blue Dragon niet op de Xbox 360 beleefd hebben. De tussenfilmpjes zijn een prettige afwisseling op de vele realtime veldslagen die deze strategische role playing game rijk is.

De gevechten doen denken aan Final Fantasy XII: Revenant Wings, al verlopen ze helaas wat minder vloeiend dan in die game. Via het touchscreen zijn met behulp van de stylus maximaal zestien karakters aan te voeren in een strijd met allerlei robotgespuis. Hierbij wekt het spel de illusie dat alle karakters vrij over het slagveld kunnen bewegen. Niets is echter minder waar, want het strijdperk blijkt gewoon een gerasterd veld te zijn. Shu en zijn gevechtsmakkers bewegen hierdoor allesbehalve vrij rond.

Het is erg jammer dat het ontwikkelteam besloten heeft dat personages niet door elkaar kunnen lopen, maar dat ze met een (grote) boog om elkaar heen moeten lopen. Hierdoor ontstaan de meest idiote looplijnen, waar zelfs de minst getalenteerde F-pupil zich voor zou schamen. Dit is doodzonde, want dankzij de dramatische kunstmatige intelligentie van alle strijders begint het vechten in Blue Dragon Plus al snel irritatie op te wekken.

Gelukkig kun je de achterlijkheid van je vechtersbazen enigszins omzeilen door speciale aanvallen in te zetten, waarmee vijanden van een afstandje schade kan worden toegedaan. Zoals gezegd kunnen alle vrienden van Shu nu ook een blauwe schaduw tevoorschijn toveren, al is Shu nog steeds de enige die een blauwe draak uit zijn schaduw kan voortbrengen. Deze schaduwen maken allerlei speciale aanvallen mogelijk, die stijlvol in beeld gebracht worden.

De prima animaties van de aanvallen met ‘Shadows’ geven de gevechten wat flair, al zorgt de gebrekkige besturing er helaas voor dat elk gevecht wel een moment van frustratie kent. De actie wordt namelijk vrij onoverzichtelijk in beeld gebracht, met name doordat vijanden en/of omgevingen vaak zo groot zijn dat jouw karakters erachter verdwijnen. Je kunt de camera wel aanpassen, maar dan verdwijnt er wel weer een ander deel van je karakters. Dit gepriegel met de besturing werkt niet mee om de gevechten tot een aangename ervaring te maken. Het gevoel van controle verdwijnt volledig door de drukte op het scherm en de daaropvolgende onnauwkeurige besturing.

Door de verschillende onvolkomenheden van de stylusbesturing kom je niet echt toe aan strategische gameplay. In theorie zijn er allerlei strategieën mogelijk, in de praktijk blijkt dit vaak onuitvoerbaar. Zo zou je in theorie de fysiek sterke personages in de frontlinie kunnen posteren als menselijk schild, maar in de praktijk kiezen deze karakters vaak te onhandige looproutes om je zwakkere strijders bescherming te kunnen bieden. Met zoveel mogelijk personages zoveel mogelijk speciale aanvallen tegelijk inzetten, is daarom – helaas – de meest verstandige ‘tactiek’.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Blue Dragon Plus is stijlvol in presentatie, maar teleurstellend in speelervaring. De gameplay begint leuk, maar zakt tijdens het spelen langzaamaan steeds verder richting de middelmaat. Vooral de domme bewegingspatronen van je vechters zijn stuitend en halen het plezier uit de gevechten. Bovendien zorgt de onhandige besturing ervoor dat een tactische aanpak nauwelijks uit te voeren is. Blue Dragon Plus biedt daarom een weinig bijzondere ervaring en dat is verrekte jammer. Een zesje is daarmee op zijn plaats. Vooruit, vanwege de titel een zes [i]plus[/i].

6+
  • Stijlvolle tussenfilmpjes
  • Mooie animaties van schaduwen
  • Achterlijke bewegingspatronen
  • Onhandige besturing
  • Onoverzichtelijkheid in gevechten

Plaats een reactie