Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur

Welkom in het land der obscuriteiten. In dit land wordt een vreemd idee als het beste idee beschouwd. Hier wordt een samensmelting van twee onverenigbare elementen bejubeld. Dit is de plek waar geldt: bont is goed, bonter is beter. Het kan niet anders dan dat Henry Hatsworth en het Puzzelavontuur zijn oorsprong vindt in dit denkbeeldige land. Anders valt niet te verklaren hoe deze bonte mix van puzzelen en platformen het levenslicht heeft kunnen zien.

Net als je denkt dat het niet vreemder wordt dan een puzzelmysterie met professor Layton, komt Henry Hatsworth voorbij. Een puzzelende professor die op zoek gaat naar een gouden appel is namelijk hartstikke normaal vergeleken met een professor annex avonturier annex puzzelaar die op zoek gaat naar een setje gouden kleren. Henry Hatsworth wordt geïntroduceerd als een manusje-van-alles, dat zijn pensioendagen het liefst slijt door op zoek te gaan naar glimmende kostbaarheden. Zijn zoektocht naar een gouden uitrusting is daarom ingegeven door goudkoorts en heeft niks te maken met de geheime krachten die de uitrusting bij de eigenaar ontketent. Toch, Henry?

Meteen in het eerste level weet Henry beslag te leggen op de gouden hoed, onderdeel van het legendarische gouden kostuum, die ervoor zorgt dat hij zich weer fit en vitaal voelt. Dat smaakt naar meer en – wat komt het toch goed uit – een wereld vol platformlevels wacht op Henry. Het verhaal wordt verteld via scherp geschreven dialogen, die regelmatig een glimlach op je gezicht laten verschijnen. De nobele heer Henry, zijn jonge assistent Cole en rivaal Weasleby zijn allen uitermate grappig en weten het verhaal flair mee te geven door regelmatig hun eigen uitspraken van kritische kanttekeningen te voorzien.

Het vermakelijke verhaal is echter slechts een leuke bijkomstigheid, want zonder sterk script zou Henry Hatsworths game nog steeds een speciaal avontuur zijn. Dit komt doordat het spel de weinig voor de hand liggende combinatie van puzzelen en platformactie met succes tot een goed geheel weet samen te smelten. Op het bovenste scherm beleeft Henry het platformavontuur van zijn leven, terwijl tegelijkertijd op het onderste scherm een alternatieve wereld wordt getoond, waar flink gepuzzeld moet worden. De constante interactie tussen de puzzeldimensie en avonturenwereld is één van de meest interessante spelconcepten tot op heden op de DS en werkt enorm verslavend.

Je moet namelijk constant wisselen tussen beide schermen om de gevaren van beide werelden te overleven. Gewapend met zwaard en bolhoed gaat Henry in de platformwereld op zoek naar andere onderdelen van het gouden tricot. Deze kledingstukken zorgen ervoor dat Henry in de loop van het avontuur een indrukwekkend aantal vaardigheden tot zijn beschikking krijgt. Hierdoor is het erg tof om muren te beklimmen, over afgronden te springen en een einde aan de illusies van vijanden te maken in de stijlvol vormgegeven platformwereld.

De kritische kanttekening die hierbij geplaatst moet worden, is dat het Henry niet bepaald makkelijk gemaakt wordt. De muren zijn bijvoorbeeld vaak voorzien van stekels, die soms zo onhandig geplaatst zijn dat je met (te) veel pijn en moeite de top van de muur bereikt. Hier blijkt de besturing net de finesse van bijvoorbeeld een Super Mario Bros. te missen om deze stukken zonder kleerscheuren door te komen. Dat is jammer, want je hebt de beperkte voorraad levens van Henry hard nodig om de hordes vijanden te overleven.

Ook de vijanden bieden namelijk soms net wat te veel tegenstand, zeker op de regelmatig voorkomende momenten dat het scherm verstijft en vijanden vanaf beide kanten verschijnen. Tijdens deze hinderlagen komt Henry’s levensenergie zwaar onder druk te staan. De gevaarlijke obstakels in de platformwereld doen in verhouding tot de beperkte voorraad levenshartjes namelijk veel schade aan het fragiele lijf van Henry. Helaas kunnen de vele power-ups die je gaandeweg kunt aanschaffen de balans niet altijd herstellen. Dat de werelden bijzonder groot zijn en je daardoor al snel een half uur bezig bent om een level te voltooien, maakt het er niet toegankelijker op, zeker voor een Nintendo DS-titel.

Ligt je frustratiegrens echter niet al te hoog, dan heeft Henry Hatsworth erg veel te bieden. Het spelconcept is namelijk uitstekend is uitgewerkt. Puzzelen is niet alleen een erg boeiende afwisseling op het platformen, maar brengt ook de nodige diepgang met zich mee. Het wegspelen van een naar boven schuivende stapel gekleurde blokken, wat je doet door combinaties van drie of meer gelijkgetinte blokken horizontaal of verticaal aan elkaar te schuiven, zorgt er namelijk voor dat allerlei handige krachten in Henry naar boven komen. Goed puzzelen leidt er bijvoorbeeld toe dat hij in de platformdimensie zijn laserpistool kan afvuren, of met bommen kan gooien. En voor de liefhebbers: Henry kan een volle krachtmeter gebruiken om voor korte tijd te transformeren in een onkwetsbare robot. Logisch? Nee. Leuk? Jazeker!