Rhythm Paradise

Waarschijnlijk heb je de reclame al eens gezien: een vrolijk glimlachende Beyoncé ligt op een bank mee te tikken en te zingen met Nintendo’s nieuwste Touch Generation-titel voor de Nintendo DS. Touch Generation? Ja, die toegankelijke games waar het hele gezin - althans, volgens de reclame - plezier aan kan beleven. Verkoopsuccessen waren het tot nu toe in ieder geval wel en gezien de huidige campagne hoopt Nintendo met Rhythm Paradise op een nieuwe hit.

Rhythm Paradise is een volstrekt unieke game, bestaande uit tientallen minispellen die allemaal gebaseerd zijn op ritme. Als speler moet je - de DS 90 graden gedraaid - op de maat meetikken, tappen en soms slepen met de meest bizarre minispelletjes, die je eerst van tevoren door middel van een interactieve tutorial worden geleerd. Je hebt het in no time onder de knie - en jij niet alleen, ook je ouders, je zusje, je oma, je cavia, noem maar op. Het spelconcept van Rhythm Paradise is verbluffend simpel en werkt verbazingwekkend goed.

En de minispellen waarin je je kunsten moet vertonen, zijn voor een groot deel hilarisch. Zo moet je de derde zanger van een jazz-zangclubje op tijd zijn strot laten opentrekken, bestuur je een aap in het aanmoedigingsclubje van een tienerzangeres die op de maat mee moet klappen, en ben je een kikker in een groepje achtergronddansers. Veel van deze minispellen hebben ook nog eens een lekker fout liedje op de achtergrond, wat het alleen maar hilarischer maakt.

Maar helaas zijn er ook genoeg minigames die niet interessant zijn en is het zo jammer dat Rhythm Paradise vaak nét iets te moeilijk is. Dan heb ik het niet over het halen van een perfecte score, maar over het onder de knie krijgen van een onderdeel. Schrik niet als ik zeg dat je minigames vaak tien, vijftien keer over zult moeten doen. Met name de remixes, waarin een aantal verschillende minigames door elkaar gespeeld moeten worden, zijn erg lastig. Het zorgt dan wel voor een langere levensduur, maar maakt het spel er niet toegankelijker op, terwijl Rhythm Paradise juist een leuke game voor de hele familie is.

Des te frustrerender is het dan ook nog eens dat er geen snelle ‘restart’-knop is voor als je een minigame opnieuw wil proberen. Nee, eerst kom je in het hoofdmenu, dan dien je de tutorial nog eens weg te drukken, vervolgens volgt er nog een animatie of monoloog van een of ander persoon en dan pas kun je weer aan de slag.

Even terug naar Beyoncé. Na flink wat uurtjes gespeeld te hebben met Rhythm Paradise kan ik me goed voorstellen dat ze er zo glimlachend bij ligt op haar bank. Maar ik kan me níét voorstellen dat Beyoncé niet af en toe ontsteekt in woede omdat een vervelende minigame voor de zoveelste keer niet lukt. Of misschien is Beyoncé wel een dame uitgerust met een goddelijk ritmegevoel en stalen zenuwen. Ik weet het niet, ik weet alleen dat dat bij de meeste gamers (en familie van gamers) niet het geval is en wat dat betreft is het jammer dat Rhythm Paradise gewoon net iets te pittig is.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van Crew

Het is alweer even geleden dat ik zo vrolijk werd van een game, maar het is minstens zo lang geleden dat ik me ook zo gigantisch kon ergeren aan een DS-spel. Rhythm Paradise is een ware wolf in schaapskleren; onder het vrolijke uiterlijk en het Touch Generation-logo gaat een verslavende en hilarische game schuil die geschikt is voor de hele familie, ware het niet dat de moeilijkheidsgraad eigenlijk nét iets te hoog ligt. Maar voor iedereen met een beetje doorzettingsvermogen is Rhythm Paradise, zeker gezien het prijskaartje van nog geen dertig euro, een absolute aanrader!

8-

• Bij vlagen hilarisch
• Aanstekelijke gameplay

• Soms frustrerend moeilijk
• Geen snelle ‘retry’-optie.