Anno: Create a New World

Het koninkrijk is in nood! Door mislukte oogsten en onvruchtbaar land kan er niet genoeg voedsel geproduceerd worden voor de onderdanen. De wijze koning stuurt daarom zijn zoons er op uit om inboorlingen te bezwangeren en hun vruchtbaarheid te verspreiden. Hoewel dit de ‘hardcore’ gamers misschien zou bevredigen is hier echter niets van waar: Anno - Create a New World is stukken kindvriendelijker.

Anno: Create a New World is feitelijk het kleine broertje van de PC-variant en heeft op het eerste gezicht een hoog ‘My First World-Sim’-gehalte. Kindvriendelijke graphics, gemakkelijke besturing en interface en ‘grappige’ gesproken dialogen geven al snel de impressie dat het voor de kleintjes en de simpele zielen onder ons is, maar in dit geval bedriegt de schijn nog vaker dan een pedofiele priester zijn vrouw. Sorry, ik zal de schuine grappen vanaf nu achterwege laten, beloofd. Wat ik probeer te zeggen is dat deze Anno veel dieper gaat dan je zou denken, en dat er ook veel plezier aan te beleven valt voor de doorgewinterde spelers onder ons.

Het eerste wat opvalt (naast de vrolijke sfeer) is het gemak waarmee je alles kunt bedienen. Zowat alles is binnen handbereik met slechts enkele drukken op de knoppen en je hoeft je nauwelijks door menu’s en overzichten een weg te banen. Vergelijk het met het ’pak en sleep’ gemak van een oudje als Black & White, maar dan gecombineerd met een paar tactisch geplaatste menu’s. Doordat je ook snelknoppen hebt voor de meest gangbare handelingen kun je lekker bezig blijven met het zo snel mogelijk bouwen en zo goed mogelijk onderhouden van je kolonies. Hier hebben de makers duidelijk begrepen wat de succesfactor is, want op een Wii wil je geen dertig submenu’s hebben voor het bewerken van de grond. Efficiëntie, snelheid en zorgeloosheid maken een game immers vermakelijker dan een complexe game met helse bediening.

Wanneer je voor het eerst echt aan de slag gaat met de Story Mode, denk je wellicht in eerste instantie nog dat het allemaal achterlijk makkelijk is. Heb je eenmaal de eerste levels doorlopen dan weet je wel beter. Achter het eenvoudige uiterlijk gaat een veel diepgaandere game schuil dan je zou denken. Zo kun je niet lukraak alles bouwen wat je wilt zonder aan de benodigdheden te denken, moet je letten op de vruchtbaarheid van de grond voor specifieke gewassen en zullen je kolonisten zich niet ontwikkelen als je geen rekening met hun wensen houdt. Een ijzermijn is immers nutteloos zonder metaalbewerker, een hennepkwekerij heeft weinig nut op woestijngrond en zonder melk en een kerk blijven de kolonisten maar simpele zielen. Toegeven, dat laatste klinkt misschien niet helemaal logisch maar de game weet het goed te brengen, laten we het daar op houden.

Dat is meteen een grote kracht van de game, namelijk de presentatie er van. Het spat misschien niet van je scherm af, maar de stijl is zeker charmant te noemen. De personages die je bijstaan tijdens de Story Mode geven je nuttige adviezen en alle teksten zijn voorzien van voice-overs. De cutscenes zijn wellicht wat statisch maar ze passen goed bij de rest. Voeg hier de relaxte, sfeervolle muziek aan toe en je krijgt een heerlijk ongedwongen gevoel tijdens het spelen. De diepgaande gameplay die hier tegenover staat maakt dat je geen frustratie ervaart tijdens het spelen maar ook niet in slaap valt na drie missies. Dat is best knap te noemen, want hoeveel games ken jij die je tegelijkertijd niet pushen om door te spelen maar je aan de andere kant ook niet los laten?

Het doorlopen van de missies doe je op een vrij logische wijze. Je begint met een nederzetting op een eiland en moet die zo snel mogelijk zien uit te breiden, vervolgens heb je de ene keer weer grondstoffen nodig, de andere keer voedsel en soms zelfs goudschatten om verder te komen. Je hebt namelijk iedere keer een stuk zee dat enkele eilanden bevat maar de navigatiekaart om daar te komen is slechts gedeeltelijk zichtbaar. De andere delen moet je vrijspelen door gezonken schatten op te sporen, de ontwikkeling van je kolonisten te stimuleren of handel te drijven met andere naties. Ondertussen zijn de belastingen de ruggengraat van je economie en die worden niet betaald als mensen ontevreden zijn. Waar je dus ook mee bezig bent, je zult altijd moeten letten op hoe goed je voor de mensen zorgt. Ben je uiteindelijk klaar met de Story Mode dan kun je nog verder met een modus waarin je zelf een korte game kunt opzetten.