Red Faction: Guerrilla

Recensie | -

Geen enkel ander zoogdier op deze aardkloot is van nature zo destructief aangelegd als de mens. Of het nou om het zandkasteel van je broertje gaat, de viooltjes van de buurman of je eigen lever; we vinden het nu eenmaal leuk om dingen te slopen. Het zal wel in onze aard zitten. En daarom is Red Faction: Guerrilla ook zo verdomd leuk om te spelen.

Jullie hebben allemaal de screenshots en de trailers inmiddels wel gezien. Met de speciaal voor de game ontwikkelde Geo Mod-engine worden gebouwen in Red Faction: Guerrilla bruut met de grond gelijk gemaakt op nooit eerder vertoonde wijze. Sommige structuren zijn opgebouwd uit duizenden afzonderlijke onderdelen, variërend van fundamenten en blikken platen tot ijzeren pijpen en betonblokken. Het ineen storten van zo’n kolossaal gebouw ziet er in de trailers al vet uit, maar is pas echt indrukwekkend als je het voor het eerst met eigen ogen aanschouwt. De vraag is echter of dit vernietigen wel lang genoeg leuk blijft.

Ik wil benadrukken dat Red Faction niet puur om het slopen draait. Het is vooral de vrijheid die de open vlaktes van Mars je bieden wat deze game zo tof maakt. Mensen die het liefst zo snel mogelijk het hoofdverhaal door willen spelen, hebben aan Guerrilla een prima game, maar het spel is pas echt interessant voor de creatieveling die het leuk vindt om in een sandbox-game lekker aan te klooien. Mars staat namelijk bomvol nederzettingen waar van alles te beleven is.

De rode planeet is verdeeld in zes sectoren met elk hun eigen vibe. Verspreid over de gigantische map staan verschillende missies en submissies aangegeven. Door het succesvol uitvoeren van deze missies verlaag je de controle van de corrupte Earth Defense Force en verhoog je de moraal van de onderdrukte bevolking. Wanneer deze moraal hoger wordt, gaan meer en meer mijnwerkers zich in de loop van de tijd bij je aansluiten tijdens de gevechten met de EDF. Door het uitvoeren van kleinere missies - zoals het stelen van voertuigen en het bevrijden van gegijzelden – worden er weer grote missies ontgrendeld die het verhaal verder uit de doeken doen.

Dat verhaal is overigens niet al te boeiend. De moord op je broer in het begin van het spel heeft maar weinig impact, en ook andere personages missen uitstraling, waardoor je niet aan ze gehecht raakt. Bovendien voelt Mars niet echt aan als een ‘levende’ planeet. De bevolking is wel voortdurend bezig met haar dagelijkse werkzaamheden, maar deze bestaan vooral uit lopen, rijden en mechanische voorwerpen repareren. Tijdens de hoofdmissies worden er zo af en toe wel wat interessante plotelementen opgeworpen, maar toch ging ik het liefst zo snel mogelijk terug naar de actie.

Dat komt mede door het flinke arsenaal aan geweldige wapens. Waar je in het begin nog vast zit aan de simpele pistolen en assault rifles, pakt de game naarmate je vordert uit met een paar geweldige en creatieve concepten. Wat te denken van granaten die een zwart gat veroorzaken en alle materie in de buurt naar binnen zuigen? Of de briljante nano-rifle, die materie laat imploderen. Eén wapen dat je altijd bij je draagt is de slaghamer. Geen muur is veilig voor dit gevaarte en zelfs wanneer al je kogels op zijn, is het dus nog mogelijk om met de hamer een snelle ontsnapping uit een gevaarlijke situatie te realiseren. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de Walkers: reusachtige lopende tanks waarmee je met het grootste gemak dwars door constructies heen wandelt.

De verschillende wapens geven de mogelijkheid om er flink op los te experimenteren, maar dan moet je wel een beetje creatief zijn. Zo kwam ik op het idee om mijn voertuig vol te plakken met explosieven. Hiermee reed ik vervolgens in volle vaart op een basis af om vlak voor de impact uit de truck te springen. Voordat de soldaten konden reageren, liet ik de truck ontploffen en zag ik een wachttoren naar beneden kletteren. Ook kwam ik terecht bij een enorme brug die ik moest zien te vernietigen. Na een kwartier tevergeefs proberen schoot ik uit frustratie maar een paar gaten in het wegdek. Dat deed de brug nog niet instorten, maar de voertuigen die vervolgens over de brug reden en massaal door het gat flikkerden zorgden ervoor dat de steunpilaren alsnog instortten, waardoor de hele constructie de diepte in viel.

Overigens zegt dat wel weer wat over de A.I. van de bevolking. Ook al zaten er dikke gaten in een brug, ze reden gewoon door. Ook vinden sommige Mars-bewoners blijkbaar dat er geen vuiltje aan de lucht is als er een ‘kleine burgeroorlog’ plaatsvindt op straat; ze rijden er gewoon omheen om soms zelfs dwars doorheen. Een ander minpuntje komt om de hoek kijken als je achtervolgd wordt door meerdere voertuigen van de EDF. Ik heb het een aantal keer meegemaakt dat ze gewoon over me heen bleven rijden zonder dat ik nog de kans had om op te staan. Ze parkeerden hun auto’s simpelweg bovenop me waardoor ik slechts nog kon kijken hoe mijn levensbalk langzaam verdween.

Gelukkig maakt het spel dat weer goed met een vette multiplayermodus. Ten eerste is er de Wrecking Crew Mode, die offline te spelen is. Hierbij krijg je de keuze uit een aantal verschillende wapens en speciale rugzakken (een jetpack of een pack waarmee je schokgolven veroorzaakt bijvoorbeeld). Vervolgens word je in een klein gebied gedropt, waar je zoveel mogelijk schade moet veroorzaken binnen een bepaalde tijdslimiet. Door kettingreacties te veroorzaken scoor je bonuspunten, dus het is niet slechts een kwestie van blindelings raketten afvuren.

Daarnaast is er natuurlijk een uitgebreide online multiplayer-variant met verschillende speelbare modi. De Deathmatches krijgen in Red Faction: Guerrilla een extra dimensie door de complete chaos die ontstaat in het vernietigen van de omgeving. De tactiek valt hierdoor een beetje weg, maar vooral potjes Siege, waarbij twee teams beurtelings een doelwit aan moeten vallen en verdedigen, staan garant voor heerlijk explosief geweld.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Red Faction: Guerrilla is een sandbox-game in de traditionele zin van het woord. Niet alleen omdat het zich afspeelt op de zandvlaktes van Mars, maar vooral omdat je heerlijk je eigen gang kunt gaan in één van de grootste speeltuinen ooit. Hoewel Mars niet echt als een levende gemeenschap aanvoelt en de A.I. hier en daar wat te wensen overlaat, bieden de verschillende wapens, talloze missies, voertuigen en multiplayerpotjes een game waar je voorlopig nog wel even zoet mee bent.

8+
  • Geo-Mod engine
  • Originele wapens
  • Genoeg te beleven op Mars
  • Multiplayer geen ondergeschoven kindje
  • Mars ‘leeft’ niet
  • Geen band met de personages
  • A.I. vertoont soms wat vreemd gedrag

Plaats een reactie


X
Lees meer over Red Faction: Guerrilla: