Rock Band Unplugged

Vroeger was alles beter. Toen ik de eerste Guitar Hero speelde was het een compleet nieuwe en geweldige ervaring. Nooit eerder was ik in korte tijd zo verslaafd geraakt aan één enkele game. Tegenwoordig komt de ene na de andere muzikanten-naäap-game uit en ben ik er een beetje klaar mee… Met het laatste beetje moed begon ik dan ook aan Rock Band Unplugged.

Net als in de gewone versie van Rock Band speel je nummers in Rock Band Unplugged door de juiste knoppen in te drukken op het moment dat het corresponderende blokje naar beneden rolt. Waar je in de handheld-versie van Guitar Hero echter alleen de gitaarpartij voor je rekening neemt, is het in Rock Band Unplugged de bedoeling om zowel de gitaar en basgitaar als de drums en vocals te spelen. Uiteraard kan dat niet allemaal tegelijk, en daarom wissel je van ‘baan’ met de schouderknoppen. Door per instrument korte stukjes foutloos te spelen zorg je ervoor dat het instrument een tijdje uit zichzelf zal verder spelen.

De uitdaging zit hem in Unplugged daarom niet alleen in de hoeveelheid noten die naar beneden komt, maar ook in het feit dat je foutloos moet spelen. Ben jij namelijk te lang bezig met bijvoorbeeld de drums, dan gaan ook de andere partijen achterlopen. Gaat het echt langdurig fout, dan stopt de betreffende partij er mee. Gebeurt dat drie keer, dan faalt de band. Gelukkig is het mogelijk om partijen met ‘overdrive’ weer te laten meespelen. Deze overdrive bouw je op door speciale witte noten te raken.

Naast het spelen van losse nummers is het, hoe kan het ook anders, ook mogelijk om een carrière op te bouwen met je zelfgemaakte band. Je kunt je eigen bandnaam bedenken, een naam geven aan de afzonderlijke bandleden en je hebt de beschikking over een beknopte selectie aan verschillende kleren en instrumenten. Hoe meer sterren je verzamelt (voor elk gespeeld nummer ontvang je deze), hoe meer nieuwe locaties je vrijspeelt om in op te treden. Een geinig aspect is de mogelijkheid om personeel in te huren zoals managers, mensen die voor je flyeren en stylisten. Zij hebben invloed op het aantal fans en het geld dat de band vergaart. Ook krijg je af en toe de optie om bijvoorbeeld een concert te geven voor het goede doel (veel nieuwe fans, geen geld) of juist op een feest voor rijkelui (veel geld, amper nieuwe fans). Een leuke bijzaak, maar echt belangrijke gevolgen heeft het niet.

Vanuit het hoofdmenu zijn overigens een aantal opties te selecteren die het de speler makkelijk maken, cheats zou je het eigenlijk kunnen noemen. Zo is meteen de gehele soundtrack vrij te spelen en kan er ook ingesteld worden dat je tijdens een liedje nooit af gaat. Wat dan wel weer ontbreekt is een multiplayermodus, en dat is toch wel opzienbarend bij een game die de titel Rock Band draagt. Nu zou de mogelijkheid om als band te spelen misschien een beetje saai worden met slechts het spelen van één instrument, maar een competitieve modus zou dan wel weer interessant zijn.

Uiteraard is ook de soundtrack van een muziekgame erg belangrijk, en daar heb ik gemengde gevoelens bij. Aan de ene kant staan er een flink aantal toffe nummers op, maar aan de andere kant heb ik minstens een derde hiervan al in eerdere edities van Rock Band of Guitar Hero langs zien komen. Bovendien leent de gameplay van Unplugged zich perfect voor meerdere genres. Harmonix is ooit bekend geworden met Amplitude, een muziekgame die qua concept erg op Rock Band Unplugged lijkt maar waarvan de soundtrack voornamelijk pop/dance-nummers bevatte. Ik had het tof gevonden als Harmonix eens van de rock-boot afsprong en zich nu eens richtte op wat andere genres. Jazz Hero please!