Overlord Dark Legend

Zucht… Wie zou nou niet in zijn schoenen willen staan? Elke dag in staat zijn om je onderdanen te commanderen, ze erop uit sturen naar de meest barre oorden, met een stalen gezicht vertellen dat jij belangrijker zaken aan je hoofd hebt… Huh? Jelle? Nee, ik heb het niet over jou. Ik heb het over de Overlord. Je weet wel, die gast van ‘alles over Overlord’. Die met dat stalen gezicht. En harnas. En die lelijke onderdanen. Minions. Naast Overlord II en Overlord Minions komt deze kwaadaardige slavendrijver ook nog eens terug in Overlord Dark Legend.

In dit eerste Overlord-deel voor de Wii staat de beruchte geharnaste opperheerser nog in zijn kinderschoenen. Zijn akelige broer en zus hebben geen trek in de feestelijkheden rondom de zestiende verjaardag van de jonge Overlord, waardoor de beste knul het moet doen met zijn trouwe dienaar en mentor, Gnarl. Deze knoestige onderdaan speelt gedurende het hele avontuur met een akelig stemmetje tips en informatie door naar de jonge despoot. Hierdoor wordt met de paplepel erin gegoten hoe je als echte, kwaadaardige Overlord dient te handelen.

Het belangrijkste is natuurlijk dat je anderen voor jou laat werken. De kleine, lelijke minions volgen jouw sinistere bevelen maar al te graag op en dankzij de Wii-mote gaat dit bijzonder soepel. Je wijst een punt op het scherm aan waar de onderkruipsels naartoe moeten gaan en ze stuiven er direct op af, als vliegen op stroop. Het maakt niet uit of het nou elfen, dwergen, giftige slakken of allerlei zaken uit de omgeving zelf betreft, de minions hakken alles tot pulp. Voor de milieuactivisten onder ons: in Overlord Dark Legend zul je geen zeehondjes doodknuppelen. Wel kun je de Halal-slager in je naar boven laten komen, want regelmatig wachten schapen om ritueel geslacht te worden door jou en je minions.

Wat begint met een paar minions, verandert al snel in een leuke horde volgelingen. Deze grappige en onvoorspelbare hulpjes komen in vier kleuren: bruin, rood, blauw en groen. De minions kunnen krachtiger gemaakt worden via upgrades en bovendien verzamelen de onderdeurtjes zelf ook regelmatig wapens van vijanden waarmee ze sterker worden. Zelf ben je als Overlord getooid met een glimmend harnas en een kolossaal wapen, die beiden in de smederij in kasteel Gromgard opgewaardeerd kunnen worden. Ook heb je magie tot je beschikking, waarmee je bijvoorbeeld een schild kunt oproepen, of vijanden in schapen kunt veranderen. Leuk is dat nieuwe uitrustingen ook echt leiden tot een makeover van de Overlord.

Naarmate het avontuur vordert en je steeds meer obstakels tegenkomt in de kleurrijke fantasy-wereld, moet je een gemixt gezelschap samenstellen om allerlei puzzels op te kunnen lossen. De rode minions zijn bijvoorbeeld vuurbestendig, terwijl de blauwe minions als enige niet verzuipen in een plasje water en de groene minions niet opkijken van een gifwolkje meer of minder. Dit concept geeft ruimte voor interessante situaties, waarbij je met de Wii-mote groepjes van verschillende kleuren minions maakt om puzzels op te lossen.

Helaas weten deze puzzels je hersenen niet echt te pijnigen, omdat ze niet veel meer inhouden dan “gebruik vier blauwe minions om een schakelaar in water om te zetten” en “zet een paar groene minions in om de gifwolken op te laten lossen”. Er is wel een hoop variatie in de situaties die je tegenkomt en het aansturen van de minions verloopt (op een uitzondering na) vloeiend, maar doordat je niet echt weldoordacht te werk hoeft te gaan, zijn puzzels vaak voorbij in een handomdraai.

Eigenlijk zorgen ook vijanden maar voor weinig oponthoud. Vijandige wezens bieden prima tegenstand, maar vereisen meestal niet echt een tactische aanpak. Zo is het vaak voldoende om gewoon de complete horde minions op een of twee vijanden afsturen en hoef je alleen in noodgevallen zelf een beetje bijspringen om de minions te ondersteunen. Het is ook mogelijk om een minion bijna te wurgen door de Wiimote te schudden. Hierdoor raakt deze buiten zinnen en stuift hij op de vijand af, met explosieve gevolgen. Maar doordat de minions krachtig genoeg zijn om de frontale aanval in te zetten, is tactiekloos beuken vaak gemakkelijker en sneller.

Hierdoor is de verhaallijn behoorlijk vlot te doorlopen, want in een uurtje of zeven kun je de aftiteling zien. Er zijn nog wel een hoop zijpaden te bewandelen, waardoor de speelduur wat wordt opgerekt. Met deze optionele missies kun je geld verdienen voor upgrades, bijvoorbeeld door een aantal rotte pompoenen kapot te slaan in de achtertuin van het kasteel. Vreemd is wel dat dit soort opdrachten eigenlijk het gevoel geeft dat je iets goeds doet, terwijl de Overlord juist het toppunt van kwaadaardigheid zou moeten zijn. Moet je niet verantwoordelijk zijn voor genocide, door complete dorpen in vuur en vlam te zetten, in plaats van sidequests voor de bewoners uit te voeren? Dit gevoel van goedaardigheid kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn geweest van de makers.

Maar toch, ondanks deze onvolkomenheden, is Overlord Dark Legend vooral erg vermakelijk. Dit komt doordat het bevelen uitdelen via de Wii-mote als een zeer natuurlijke handeling voelt, die bovendien goed werkt. Daarnaast zien de omgevingen er erg sfeervol uit, waardoor je graag met jouw gevolg door de dorpen en wildernissen banjert. Dat je minions zo nu en dan knotsgekke dingen doen, versterkt de drang om dan toch nog maar eventjes verder te avonturieren.