The Conduit

Persoonlijk ben ik wel een beetje van de complottheorieën, al is het alleen maar omdat de gedachte dat de maanlanding nep is, 9/11 door de Amerikanen zelf is uitgevoerd en het Christendom verzonnen is, iets is om gewoon lekker bij weg te dromen. The Conduit is een game gemaakt voor dit soort mensen, voor mij. Een First Person Shooter waarin de Amerikaanse regering buitenaardse wezens verborgen houdt voor de massa, om van te smullen toch?

The Conduit is een aardige game met een aardig verhaal. Je speelt Michael Ford, een Amerikaanse geheim agent die wordt gerekruteerd door een organisatie genaamd ‘The Trust’ om een belangrijk artefact te bemachtigen van een stel terroristen en een buitenaardse invasie te stoppen. Naarmate het avontuur vordert, kom je erachter dat een aantal zaakjes niet helemaal kloppen en dat de belangen van The Trust niet helemaal overeenkomen met wat ze je hebben verteld. Het verhaal is zeker interessant genoeg om je tot het einde door te laten spelen, ook al is de game maar vijf, zes uurtjes.

Dat is niet heel lang, maar je doorkruist in die periode heel Washington D.C., je komt in verborgen bunkers, het Pentagon, het Witte Huis, onderaardse laboratoria en meer. Wat niet echt klopt is hoe je van de ene locatie in de andere komt. In de missie in het Pentagon begin je bijvoorbeeld gewoon direct in het gebouw, in een geheime locatie. Hoe je daar komt vanaf je vorige locatie wordt helemaal niet verteld, terwijl het mijlenver van elkaar af ligt. Sowieso is de levelopbouw ontzettend lineair. Er is weinig vrijheid en je kunt wel raden waar de tegenstanders opduiken.

Gelukkig zit het met de actie en de besturing in ieder geval wel snor, want The Conduit speelt ontzettend lekker weg. In veel consoleshooters zijn tegenstanders bewust vaak horizontaal gepositioneerd vanwege de besturing, maar omdat je met The Conduit heerlijk soepel beweegt, moet je tegenstanders vaak vanuit een hoger punt neerschieten. Ook het gooien van granaten werkt prima, meestal komt het projectiel namelijk precies neer waar je op richt. In principe kent de game genoeg wapens, maar de meeste ervan ontdek je eigenlijk al in de eerste anderhalf uur van het spel. Je hebt drie verschillende wapentypes, die van de mensen, die van The Trust en die van de buitenaardse wezens. Allen verschillen ze van elkaar, want je hebt mitrailleurs, lasergeweren en raar Prey-achtig organisch geschut.

Als ‘extraatje’ is daar nog het All-Seeing Eye (ASE). Dit is een rare zwevende bal die je van The Trust krijgt en waarmee je verborgen boodschappen kunt ontdekken, computers kunt hacken of geheime ruimtes kunt openen na het oplossen van een klein puzzeltje. De ASE voelt eigenlijk ontzettend... raar aan om vast te houden. Dit bedoel ik in positieve zin, want het voelt echt aan als een vreemd, buitenaards ‘iets’, al is het meer iets dat te maken heeft met het verhaal.

De grootste conspiracy heeft echter niets met het verhaal te maken. De ontwikkelaar van de game, High Voltage Software, doet deze FPS af als een technisch hoogstaande game, het punt waar de game grotendeels zijn bekendheid aan te danken heeft. Er wordt gesproken over geavanceerde belichtingstechnieken, beeldeffecten, intelligente tegenstanders en meer, maar dit valt eigenlijk reuze mee. De belichting is maar flauwtjes en valt niet echt op. Ook de animaties zijn maar matig, want veel tegenstanders doen vaak precies hetzelfde en lopen soms gewoon tegen een ophoging op waardoor ze niet verder kunnen. Ze zoeken ook niet echt dekking of iets dergelijks en kennen maar weinig trucjes naast gewoon schieten en naar links en rechts bewegen. Soms vallen ze gewoon in een gat waar ze dan vervolgens niet uit kunnen. The Conduit is dus helemaal niet zo’n technisch vooruitstrevende game, ook niet voor de Wii, en bijvoorbeeld het in 2007 verschenen Red Steel van Ubisoft is een stuk indrukwekkender.

Online is The Conduit best een goede game. Er zijn veel spelmodi, een aardige verzameling levels die niet voor komen in de singleplayer en er is de mogelijkheid om je eigen personage samen te stellen. Daarnaast is er een levelsysteem waarmee je in rang kunt stijgen en punten kunt verdienen. Bovendien ondersteunt de game WiiSpeak, waardoor je kunt babbelen met mensen van je eigen team. Best netjes voor een third-party Wii-game.