Harry Potter en de Halfbloed Prins

Recensie | -

Harry Potter gaat deze zomer op het witte doek zijn zesde schooljaar in op Zweinstein, de Hogeschool voor hekserij en hocus pocus. Het wordt een schooljaar waarin hij meer te weten komt over de achtergrond van zijn aartsvijand, Voldemort. Tegelijkertijd is er ook weer het één en ander aan de hand met zijn medestudenten. Er staat hem dus weer heel wat te wachten en in de officiële game van de film kan je dat allemaal zelf meemaken door controle te nemen over Harry Potter himself.

Iedereen die al eens eerder in de huid van de bebrilde Potter is gekropen, weet wat we kunnen verwachten van een nieuwe game. Voor de zesde keer op rij moet het enorme Zweinstein verkend worden, zijn er lessen te volgen en zijn er zo nu en dan speciale momenten waarop er verder wordt gegaan in het verhaal. De game verandert daar weinig aan en dat is eigenlijk maar goed ook, want zo langzamerhand weet iedere fan wel precies wat hij of zij wil zien en wat dat betreft stelt deze game niet teleur.

Het grootste probleem bij dit spel is echter, en dit zullen lezers van het gelijknamige boek kunnen beamen, dat er in het zesde deel eigenlijk niet zo heel erg veel actie zit. De nadruk ligt wat meer op het achtergrondverhaal en de steeds ingewikkelder wordende relaties tussen alle personages. Hoe vertaal je zoiets nou goed naar een game? Met dat probleem moet de ontwikkelaar ook gezeten hebben en de uiteindelijke uitwerking voelt dan ook een beetje vreemd aan. Zelden heb ik een filmgame gespeeld waarin het verhaal uit het boek, en daarmee dus ook de film, zo klungelig gepresenteerd wordt. Als je niet bekend bent met alle gebeurtenissen, dan zul je geen idee hebben van wat er nou allemaal aan de hand is, want het verhaal komt eigenlijk alleen voorbij in superkorte tussenfilmpjes.

De film en de game

De verfilming van Harry Potter en de Halfbloed Prins wordt tot nu toe behoorlijk goed ontvangen. Volgens critici weet de film precies de juiste balans te vinden tussen drama en actie en komen alle personages erg goed uit de verf. Konden we maar hetzelfde zeggen over de game, want daarin zijn de acteerprestaties zo nu en dan behoorlijk zwak. Het is niet zo heel gek dat de echte acteurs de stemmen niet inspreken, maar zoek dan op zijn minst iemand die een beetje hetzelfde klinkt. Harry Potter en zijn naaste vrienden kunnen er mee door en de geest Haast Onthoofde Henk komt nog net weg met zijn John Cleese-imitatie, maar bijvoorbeeld Sneep klinkt met zijn plotseling veel zwaardere stem echt nergens naar.

Gelukkig hoeft een game niet helemaal op het verhaal te leunen Wat de game namelijk wel goed doet, is het vertalen van een doodgewone schooldag op Zweinstein naar een videogame. Zo moet je in het spel belangrijke Zwerkbal-wedstrijden spelen en daarnaast ook nog lessen bijwonen. Al moet gezegd worden dat er eigenlijk maar één echte les te volgen is en dat is toverdrankjes brouwen. Het maken van toverdrankjes is gelukkig leuk in het spel verwerkt, zo moeten er binnen een beperkte tijd ingrediënten op de juiste manier worden toegevoegd terwijl er in de ketel ook geroerd en gestookt moet blijven worden. Minder geslaagd zijn de Zwerkbal-potjes die gespeeld moeten worden. Hierin komt het er in feite op neer dat er min of meer on-rails door gekleurde sterren heen gevlogen moet worden. Het is nauwelijks spannend te noemen en het doet om eerlijk te zijn ook niet echt denken aan Zwerkbal, op het feit na dat er op een bezem wordt gevlogen. Helemaal vervelend is het gegeven dat er voor iedere niet bepaald spannende wedstrijd eerst nog een warming-up gedaan moet worden die exact hetzelfde is als de match die je later voorgeschoteld krijgt.

De puberale tovenaars houden zich ook flink bezig met duelleren en een beetje training komt Harry Potter goed van pas, want het lijkt wel alsof iedere andere leerling het op hem heeft gemunt. Duelleren gaat aan de hand van een flick-it besturing die een beetje doet denken aan die van Skate. Door met de rechter stick bepaalde draaiingen te maken, schieten er spreuken op de tegenstander af. Het aantal beschikbare spreuken is vanaf het begin echter best klein. Nieuwe vaardigheden vrijspelen is mogelijk, maar niet echt nodig, want met twee spreuken kom je al een heel eind. Zo kwam ik zelf al snel achter een behoorlijk achterbakse techniek waarbij ik de vijand met een spreuk ondersteboven in de lucht deed zweven om vervolgens van dichtbij de allersterkste spreuk af te vuren. Het is jammer dat hier zo weinig moeite in is gestoken, want iedere Potter-fan wil natuurlijk een echt tovenaarsgevecht spelen.

Het spel voelt op wel meer plekken wat karig. Het enorme schoolgebouw ligt na een paar uurtjes spelen al helemaal voor je open en het enige dat er op dat moment nog te doen valt, is het verzamelen van Crest waar je nieuwe opties mee vrijspeelt en bovendien Achievements (Trophies) mee verdient. Een beetje rondwandelen over het schoolterrein is eigenlijk heel erg saai, waardoor je steeds weer genoodzaakt wordt om terug te vallen op het verhaal dat, zoals eerder gezegd, niet bepaald netjes in het spel verwerkt is. Het lijkt me sterk dat de gemiddelde lezer van de boeken te dom is voor een puzzeltje of raadsel hier en daar om het geheel wat op te fleuren.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Harry Potter en de Halfbloed Prins is tot op zekere hoogte redelijk vermaak, maar weet nergens iets bijzonder te doen met het universum waaraan het verbonden is. Het is absoluut niet verschrikkelijk en de echte fans zullen er vast en zeker van smullen, maar laten we hopen dat het volgende deel wat meer magie om het lijf heeft.

6
  • Toverdranken maken
  • Veel te verzamelen
  • Toveren!
  • Zwakke verwerking verhaal
  • Suf Zwerkbal
  • Op bepaalde punten weinig inhoud

Plaats een reactie


X
Lees meer over Harry Potter en de Halfbloed Prins: