Batman: Arkham Asylum

Recensie | -

Het is misschien één van mijn eigenaardigheden, maar gevangenissen zijn voor mij altijd fascinerend geweest. De dagelijkse routine, de omgang met de bewakers, de eigen taal en de aparte regels die onder de gevangenen gelden, ik zou het waarschijnlijk nog geen dag volhouden zonder neergestoken te worden met een tot mes geslepen tandenborstel. Ik zou het waarschijnlijk nog veel korter volhouden in de mix van gevangenis/inrichting die Arkham Asylum heet. Dit is de thuisbasis van de crimineel gestoorden van Gotham City.

De ongekroonde koning van dit zooitje gekken is The Joker, die op een zekere avond door de gemaskerde wetshandhaver Batman wordt afgeleverd bij het gesticht. Je voelt het misschien al aankomen: de criminele clown weet te ontsnappen, laat alle gevangenen vrij en houdt de bewakers gegijzeld. Het is van begin af aan allemaal een groots opgezet plan om Batman de nacht van zijn leven te bezorgen te midden van de gekken die hij persoonlijk heeft ingerekend.

The Animated Series

Arkham Asylum kent veel overeenkomsten met de uit 1992 afkomstige tekenfilmserie rondom de avonturen van Batman. Deze serie wist zowel bij kinderen als bij fans de juiste snaar te raken door een behoorlijk volwassen stijl en een donkere ondertoon. Het was echter lang niet zo goed geweest zonder de juiste schrijvers en stemacteurs die de serie echt deden aanvoelen als niet zomaar een tekenfilm. Liefhebbers van de serie zullen daarom zeker genieten van wat er in de game terug te vinden is. Vrijwel alle stemmen keren bij de juiste personages terug en zelfs enkele schrijvers, waaronder Paul Dini die ook enkele afleveringen van Lost schreef, zijn van de partij.

Die wilde nacht krijg jij als speler dan ook voorgeschoteld in allerlei vormen. Batman is namelijk een personage dat van veel markten thuis is. Zijn imposante formaat doet het al vermoeden: één van die vaardigheden is zijn bekwaamheid in de vechtkunst. Best handig als je vast zit op een eiland met losgeslagen gekken natuurlijk. Wanneer Batman de gevangen te lijf gaat, ziet het er simpelweg bruut uit zonder dat er extreem geweld bij komt kijken. Er worden hoofden tegen knieën geslagen en armen worden letterlijk verdraaid, maar Batman houdt zich keurig aan zijn lijfregel waardoor hij dus niemand doodt. Toch is het een feest om te zien hoe makkelijk en vooral vloeiend combo’s en counters in elkaar overlopen. Het scala aan moves is niet gigantisch, maar groot genoeg om je daarmee uit te dagen om alle variaties aan combo’s te proberen terwijl je door ervaringspunten te verzamelen nog wat fijne extra vaardigheden leert.

Hoewel het Batman ontbreekt aan echte superkrachten, heeft hij een uitstekend stel hersenen en is hij een meesterlijke detective. Zijn stoere zwartgrijze outfit waarmee hij voornamelijk door de nacht fladdert zit bomvol met allerlei hightech gadgets, waaronder een speciaal vizier waarmee Batman in de zogenaamde Detective Mode aanwijzingen kan opspeuren, specifieke objecten in de omgevingen kan herkennen en de status van vijanden kan bekijken. Bovendien geeft het een erg cool effect, wat natuurlijk ook best belangrijk is.

Dit vizier komt vooral erg goed van pas wanneer Batman opgesloten zit in een ruimte vol gewapende gevangenen. Frontaal het gevecht ingaan is hier zelden de juiste optie, waardoor Batman moet kiezen voor een wat stillere tactiek waarbij jij als speler één voor één iedere gevangene moet grijpen en uitschakelen. De manieren waarop je dit kunt doen zijn talrijk en naarmate je meer schurken bij de lurven grijpt, worden de overgebleven misdadigers steeds banger waardoor ze makkelijker te grijpen zijn. Het is behoorlijk tof om criminelen ondersteboven te laten bungelen, maar het moet gezegd worden dat deze ruimtes stiekem een beetje simpel zijn opgezet. Overal zijn heel handig waterspuwers geplaatst waartussen Batman hoog in de lucht heen en weer kan hoppen, terwijl geen enkele slechterik zo slim is om even een blik naar boven te wenden. De kunstmatige intelligentie laat hier en daar dus een beetje te wensen over, maarja, het zijn natuurlijk wel boeven die de basisschool nog niet hebben afgemaakt.

Tussen de matpartijtjes en stealthstukken door begeeft Batman zich in de spookachtige hallen van Arkham, die eerder doen denken aan een griezelige verlaten fabriek dan aan een inrichting. Aangezien het complex zijn beste tijd wel gehad lijkt te hebben, moet hij zo nu en dan gebruik maken van allerlei technische snufjes om het eiland te doorkruisen. Onder andere zijn Batarang en Batclaw komen hierbij goed van pas, maar ook iets minder subtiele gadgets als een explosieve spraygel waarmee zwakkere muren opgeblazen kunnen worden. Het mooie hiervan is dat ze allemaal lekker aanvoelen en voor variatie zorgen. Dat de gadgets vaak ook nog eens meerdere functies hebben doordat ze bijvoorbeeld in gevechten te gebruiken zijn, maakt het helemaal mooi.

A Serious House on Serious Earth

Als je de game al duister vind kan je beter uit de buurt blijven van de graphic novel over de fictieve inrichting. Het boek kent tot op zekere hoogte een zelfde soort plot als de game, wanneer the Joker het eiland overneemt en Batman in de val lokt om hem vervolgens met al zijn vijanden te confronteren. Zijn doel in de graphic novel is echter om aan te tonen dat deze gemaskerde held minstens zo geestesziek is als de criminelen die hij bestrijdt. Het boek kent een erg mooie grafische stijl en staat bol van de symboliek en draait dan ook meer om de gesproken confrontaties die Batman met zijn vijanden heeft.

Leuk en aardig natuurlijk dat het speltechnisch allemaal goed in elkaar zit, maar we hebben het hier wel over Batman. Een superheld die zich tot de populairste helden mag rekenen, maar nog nooit in een echt goede game heeft geschitterd. Hoe zet je een held neer die door zijn ongrijpbaarheid juist zo verschrikkelijk gaaf is? Bij Rocksteady lijken ze het helemaal begrepen te hebben door er in zekere zin “Batman: The Animated Series The Game” (zie kader) van te maken. Kevin Conroy vertolkt zoals vanouds weer perfect de Batman en Mark Hamill weet de Joker weer als een ware meester neer te zetten. Een spel gesitueerd in de wereld van films zoals The Dark Knight en Batman Begins was op het eerste gezicht de logische keus geweest, maar het universum van de tekenfilm, die tevens veel dichterbij de stripboeken ligt, is voor een game als deze een veel betere keus.

Wat hieruit volgt is eigenlijk fanservice op zijn best. Batman, bijgestaan door Commisioner Gordon in het gevang zelf en Oracle via de radio, neemt het op tegen een half dozijn van zijn aartsvijanden, zoals Killer Croc, Poison Ivy en Bane, terwijl hij de precieze reden van Joker’s plan probeert te achterhalen. Ondertussen wordt je getrakteerd op de ene na de andere cutscene of dialoog waarin de personages goed tot leven komen. Vooral de Joker’s melige geklets via de intercom is keer op keer het luisteren waard. Het verhaal is vlot en meeslepend genoeg om je vooral door te laten spelen, want het ene probleem is nog niet opgelost of het volgende dient zich alweer aan. Arkham Asylum heeft een tempo waar de meeste games jaloers op mogen zijn en al is het verhaal na huidige maatstaven met ongeveer 12 uur nog behoorlijk lang, er is nergens een moment waar het allemaal even inzakt. Ben je na die tijd door het verhaal heen, dan zijn er nog de challenge rooms waarin je specifieke delen nog eens speelt maar dan voor een zo hoog mogelijke score.

Het spel ontstijgt het niveau van standaard licentie-game op de momenten waarop de remmen los gaan en er erg creatieve onderdelen opduiken. Bijna iedere ruimte op het eiland is voorzien van een verwijzing naar een slechterik of iconisch Batman-moment. Aan de hand van hints die the Riddler je via de radio toespeelt, moet je deze verwijzingen zien op te speuren. Er is zelfs een moment waarop de game in ware Metal Gear Solid-stijl compleet een loopje met je neemt. Het zijn dingen die je niet verwacht tegen te komen in een spel als dit.

Als je echter geen oog hebt voor alle gave dingen voor de fans is Arkham Asylum nog steeds je tijd waard. Het spel kent zijn kleine gebreken, zoals de wat eentonige levelstructuur of het feit dat Batman nog meer door ventilatieschachten kruipt dan Gordon Freeman, maar weet op andere punten te innoveren en geeft je het gevoel een geweldenaar in een vleermuispak te zijn. Deze game is gemaakt met liefde voor de franchise (getuige de achtergrondinformatie en audiotapes die voor ieder personage te vinden zijn) en weet het Batman-gevoel goed te vertalen naar een tof spelend geheel.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Batman: Arkham Asylum draait er niet omheen en bewijst zichzelf als een game die het gewicht van de legendarische vleermuisman kan dragen. Niet alleen is Arkham Asylum een uitstekende Batman-game, het spel staat los daarvan als een serieus huis op een serieuze aarde. Bat-tastic!

9-
  • Gave gevechten
  • Detective Mode
  • Voice-acting
  • Batman!
  • Soms wat eentonig leveldesign
  • Oppervlakkige stealth

Plaats een reactie


X
Lees meer over Batman: Arkham Asylum: