Puzzle Kingdoms

Eerlijkheid duurt het langst en daarom wil ik bij deze recensie meteen met de deur in huis vallen; ik houd niet van puzzelgames. Zelfs als de cijfers achterlijk hoog zijn, nog weet het genre mij niet te boeien. Maar wat nu als een koninkrijk zonder water zit en de enige die ze kan redden jij bent? Nou, dan ben je voor je het weet diep in een puzzelgame gezogen, waarvan je oorspronkelijk hebt gezworen ze nooit te spelen.

Aangezien Puzzle Quest, de voorganger van Puzzle Kingdoms Puzzle Kingdoms, een flink aantal keren over de toonbank is gevlogen, kon een vervolg niet uitblijven. Eigenlijk is er niet helemaal sprake van een vervolg, maar meer van een versie 1.2. Puzzle Kingdoms werkt vrijwel hetzelfde als Puzzle Quest, maar heeft een paar kleine aanpassingen ondergaan, om vervolgens een nieuwe naam te krijgen.

Je begint de game met het kiezen van een geslacht - wat geen effect heeft op de gameplay - om vervolgens aan het avontuur te beginnen. Als eerste ontmoet je een held, welke vervolgens jouw leger gaat aansturen. Deze held leert tijdens het avontuur betere spreuken en eigenschappen, om zo je leger sterker te maken of meer goud te krijgen. Dit goud gebruik je om nieuwe soldaten te rekruteren. Je hebt de keuze uit goedkope en slappe soldaten, of je kunt de duurdere en sterkere soldaten kiezen. Dit voegt weer een extra strategisch puntje aan de game toe, aangezien het kiezen van je soldaten behoorlijk veel effect heeft op de gevechten.

Het concept van de gevechten is anders dan in Puzzle Quest. Waar je in deze game nog stenen moest omwisselen van plek, moet je in Kingdoms de hele rij stenen een plek opschuiven. Aan de randen staan type stenen welke vervolgens het veld op geschoven worden, wat resulteert in een verdwijnende steen aan de andere kant van het veld. Iedere soldaat heeft zijn eigen type steen. Het is de bedoeling om minimaal drie van deze stenen bij elkaar te schuiven om de aanval van een soldaat op te laden. Stenen die niet gebruikt worden voor soldaten, gaan naar je held zodat deze een spreuk kan opladen. Het schuifsysteem is een stuk minder toegankelijk dan het systeem van Puzzle Quest, maar daar staat tegenover dat het veel diepgaander is en dat de winst van een gevecht veel meer voldoening geeft.

Na ieder gevecht kun je naar het volgende stadje toe lopen om daar een gevecht te starten, maar je kunt er ook voor kiezen om een omweg te nemen en een kerker in te stappen. Deze kerkers worden vaak bewaakt door enorm sterke monsters, maar de beloningen voor deze kerkers zijn zeker niet mis. Naast kerkers zijn er ook kroegen om te bezoeken. In deze kroegen zijn minigames te spelen. In deze minigames moet er binnen een bepaalde tijd een kleur bij elkaar worden geschoven, of moet er in een minimaal aantal stappen het bord worden leeg gespeeld. Het winnen van een minigame levert een upgrade of een item op. De game kent ook nog een multiplayer-mogelijkheid, maar deze is niet erg boeiend aangezien deze erg saai is aangekleed.

Dat saaie aankleden geldt overigens voor de gehele game. Grafisch is de game gewoon slecht te noemen. De ontploffende stenen zien er allemaal hetzelfde uit en ook het verhaal wordt totaal niet boeiend verteld. De aanvallen van de soldaten zijn al helemaal om te huilen, hierbij zie je alleen een zwaard en vervolgens is er bij de tegenstander een gedeelte van zijn levensbalkje leeg. De muziek weet de sfeer gelukkig weer flink omhoog te krikken. Tijdens de rustigere momenten zal de muziek zachtjes spelen, maar wanneer de aanvallen eenmaal worden ingezet zal er een groots orkest gaan spelen, wat zorgt voor meer spanning.