Dissidia: Final Fantasy

Recensie | -

Het zijn geldwolven daar bij Square Enix. Waar men het vroeger al genoeg vond als een game van hen naar verwachting verkocht, proberen zij nu veel van hun franchises tot in het oneindige uit te melken. Soms leidt dat tot een enorm wanproduct, maar soms pakt het ook goed uit.

Dissidia: Final Fantasy behoort gelukkig tot de tweede groep. Met verschillende Final Fantasy-personages betreed je arena’s om vervolgens te bepalen wie de allersterkste vechter is. Qua personages zijn er de good guys, zoals Cloud, Tidus en Squall, maar ook schurken zoals Keffra, Jecht en natuurlijk Sepiroth. Dat betekent dat het voor de Final Fantasy-fan een feest van herkenning is.

De ruzie tussen de goede en de slechte vechters is omhuld met een verhaal, waarin de goden Cosmos (goed) en Chaos (slecht) tegen elkaar vechten. Cosmos delft het onderspit, maar verdeelt vlak voordat ze verdwijnt haar krachten in verschillende kristallen. Elke goede vechter krijgt er één in handen en zal met het kristal in bezit op zoek gaan naar antwoorden. Het verhaal van elke vechter is anders, maar haalt nooit het niveau van een echte Final Fantasy-game. Soms wordt het zelfs tenenkrommend slecht. Een goed voorbeeld is dat Cloud zich op een gegeven moment hardop begint af te vragen waarom hij aan het vechten is. ‘OMDAT JE HET TOFSTE GAMEPERSONAGE OOIT BENT, IDIOOT!!!’ (*kuch* Sephiroth *kuch* - red.)

Gelukkig is de gameplay wel van een degelijk niveau en dat vind ik opvallend. Mijn eerste speelervaring op de Tokyo Game Show 2008 was echt heel erg slecht, omdat ik daar niet de kans kreeg om me in het vechtsysteem te verdiepen en dat is nou net zo interessant. Iedere vechtersbaas heeft zijn eigen kenmerkende aanvallen om de vijand mee te vermorzelen en genoeg mogelijkheden om zichzelf te verdedigen. De tactiek gaat nog eens extra diep dankzij een combinatie van Bravery en HP. Hoe hoger jouw Bravery is, hoe hoger jouw verdediging, terwijl de HP voor de levenskracht staat. Om gevechten te winnen heb je dus met meerdere facetten te maken.

Hier komt nog bij dat je ook nog de beschikking krijgt over verschillende Summons, die het gevecht kunnen kantelen. De welbekende Limit-breaks maken ook hun opwachting. Wanneer je een bepaald voorwerp in een level pakt of genoeg aanvallen uitvoert, dan komt deze speciale aanval tot je beschikking, waarmee je in één keer een vijand naar het hiernamaals kan sturen. En alsof dat nog niet genoeg is, beschikt Dissidia over een RPG-systeem, waardoor je personage in levels omhoog gaat en nieuwe vaardigheden leert en je betere wapens kunt kopen.

Het verbeteren van jouw personage is hard nodig. Op een soort schaakbord tref je namelijk regelmatig figuren die wel in zijn voor een matpartijtje. De gewone vijanden zijn meestal binnen tien tot twintig seconden te verslaan, maar met de bazen van het spel heb je echt veel meer moeite. Soms krijg je te maken met vijanden die vijftien levels hoger zijn dan jouw personage en het winnen van zo’n gevecht is dan echt een hel. Er zit echter vaak zo’n enorme bonus in het verschiet, dat je met liefde vijftien keer dood gaat voordat het lukt en je een gat in de lucht springt als die helse eindbaas dan bij de zestiende keer eindelijk wel het loodje legt.

Overigens is het elk van die vijftien mislukte pogingen nog steeds genieten dankzij de mooie beelden die Dissidia je voorschotelt. De graphics zijn te vergelijken met Crisis Core: Final Fantasy VII en de laadtijden zijn van een acceptabel niveau. Het enige waarop de game afgerekend moet worden is het camerawerk. In het heetst van de strijd zit de camera soms achter objecten, waardoor je verkeerde beslissingen maakt of niet op tijd wegspringt. Hierdoor heb je soms het gevoel dat de dood van jouw personage niet jouw schuld, maar de schuld van de camera was. Dit is samen met het fletse verhaal een vervelend minpunt op een voor de rest puike game.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Dissidia: Final Fantasy is een interessante vechtgame geworden. De game kent ongelofelijk veel personages, met wie je een uitgebreid, maar niet zo boeiend verhaal kunt spelen. Het vechten is in combinatie met het levelsysteem zeer interessant, maar een zwakke camera en een dito verhaal gooien roet in het eten. Uiteindelijk weegt de lol die je er mee beleeft uiteraard zwaarder, waardoor deze Final Fantasy een waardig cijfer krijgt.

8-
  • RPG-systeem
  • Valt veel te doen
  • Vechtsysteem zit redelijk in elkaar
  • Flets verhaal
  • Camera werkt niet altijd even goed mee

Plaats een reactie


X
Lees meer over Dissidia: Final Fantasy: