Guitar Hero 5

Recensie | -

Ondergetekende is een huis-tuin-en-keuken-rockster van het eerste uur. Ik was erbij toen je nog nagewezen werd als je met een plastic gitaar over straat ging. Ik groeide op in de tijden dat helden als IamChris4Life en GuitarHeroPhenom onbekender waren dan sukkels als Paul McCartney of Micheal Jackson. Dat waren barre tijden kan ik je vertellen, maar nu, ongeveer vier jaar en een stuk of tien Guitar Hero-uitgaves verder is daar geen sprake van. Dus nu Guitar Hero 5 eindelijk in de Nederlandse schappen ligt is dat natuurlijk wereldnieuws.

Oké, misschien overdrijf ik nu een beetje, maar feit is dat Guitar Hero big business geworden is in de afgelopen jaren. Af en toe was het echter de vraag of dat wel terecht was. De vorige grote Guitar Hero, World Tour, barstte namelijk van de minpunten en oneffenheden. Tijd voor een opsomming: het starpower-systeem op zang sloeg nergens op, de starpower-activaties op drums reageerden niet altijd, de menustructuur was te ingewikkeld, de paarse slidernoten waren soms onmogelijk te raken, een online wedstrijd opstarten was veel te moeilijk, nummers 100% doen op zang was op het ene nummer onmogelijk, terwijl het op de andere bewerkstelligd kon worden door de microfoon bij een ventilator te houden, zelf een liedje maken was onnodig moeilijk, scores konden niet snel worden overzien, de animaties van de drummer raakten kant noch wal en zo kan ik nog wel even doorgaan. Kortom: er was genoeg om aan te sleutelen.

Welnu, in Guitar Hero 5 is op één uitzondering na alles op gelost. Alles! Neem bijvoorbeeld het zangsysteem, dat door vrijwel alle experts als inferieur aan het systeem in Rock Band werd beschouwd. De starpower kan nu op een normale manier worden gehaald (dus niet op willekeurige momenten zoals in World Tour) en de rare freestyle-secties voor extra punten schitteren weer door afwezigheid. Het zingen werkt eindelijk net zo goed, zoniet beter, dan bij de concurrentie, en dat is enorm fijn na die aanfluiting vorig jaar.

Dan de menu’s. Die zijn er een stuk beter op geworden: je collectie van nummers is nu bijvoorbeeld veel makkelijker te overzien. Neversoft heeft namelijk gekozen voor een structuur die erg op die uit Rock Band 2 lijkt, en dat valt alleen maar te bejubelen. Zo is er nu het genre, duur, moeilijkheidsgraad, en album van elk nummer zichtbaar, zonder dat de speler het overzicht kwijtraakt. Helaas is het nog steeds niet mogelijk snel alle sterren en scores van al je nummers te kunnen overzien, zoals in die goeie oude tijd van Guitar Hero III. Dat is dus die ene eerder genoemde uitzondering.

Want de lofzang houdt nog niet op. De onlinemodus is namelijk nog niet aan bod gekomen en dat is misschien wel GH5’s grootste troef geworden. Waar het eerder eeuwen geploeter door eindeloos veel menu’s kostte om eindelijk een potje pro face off te kunnen doen (waarna je erachter kwam dat je de verkeerde moeilijkheidsgraad had ingesteld en je wéér door al die menu’s mocht) krijg je het nu letterlijk in een handomdraai voor elkaar. Je gaat naar quickplay, kiest je personage, en met één druk op de knop gaat het spel op zoek naar tegenstanders. Ook prettig is het feit dat je nu online de carrièremodus kunt doen, en dat je ook met minder dan vier man in een online band kan. Guitar Hero spelen via internet is zowaar leuk geworden.

Op audiovisueel gebied heeft Neversoft ook niet stilgezeten. De game kan zich qua looks meten met de mooiere Xbox 360- en PlayStation 3-titels. Er is een wagonlading animaties aan het spel toegevoegd, en het kleurgebruik heeft ook een stap voorwaarts gezet. Nog steeds is elk nummer dat je speelt een kleurrijk feest, maar het geheel lijkt nu wat minder op een Muppetshow-aflevering. Daarnaast is er nog Kurt Cobain die er angstaanjagend realistisch uitziet in de game, dus op visueel gebied scoort Guitar Hero 5 een dikke voldoende.

Al deze verbeteringen zijn natuurlijk reuze fijn, maar ze komen nooit tot hun recht als er geen goeie tracklist in het spel zit. Welnu, deze is een stuk beter dan die van World Tour, maar nog altijd is het niet de beste setlist aller tijden. Wat echter wel opvalt is dat de nummers deze keer een stuk nauwkeuriger zijn gekozen. Geen nummers meer die er slechts voor de statistieken inzitten (lees: dit nummer van Anouk moet er in want dat vinden ze in Nederland zo leuk) maar alleen nummers die altijd wel iets hebben dat ze leuk maakt op ongeveer alle instrumenten. Het David Bowie-nummer is bijvoorbeeld de meest vermakelijke ooit in de muziekgame-geschiedenis. Bovendien varieert het nummermateriaal tussen de funk en de death metal, dus er is wat wils voor iedereen. Een beetje jammer is het wel dat er geen echt onmogelijk laatste nummer in de game is te vinden. Nu komt Jeff Beck’s Scatterbrain aardig in de buurt, maar die komt qua moeilijkheidsgraad lang niet in de buurt bij het beruchte Through The Fire And Flames, en dat is toch jammer voor de fanatiekelingen. Ik heb echter enorm van de lijst genoten.

Ik hoor je al denken: “och, als ik Trough The Fire And Flames wil doen exporteer ik mijn Guitar Hero: Greatest Hits-setlist wel naar GH5, toch?”. Helaas, hoe fijn (en bovendien niet meer dan logisch) dat ook zou zijn zit er wel een exportoptie in het spel, maar is deze verre van volledig. Slechts van 35 nummers van de World Tour-setlist, en 21 van die van Greatest Hits valt te bespelen in GH5, en dat is toch vrij karig. Helemaal als je je indenkt dat de concurrentie wél volledig exporteerbare setlists biedt. De downloadable content van World Tour werkt wel perfect in de game, en dat is maar goed ook: nu hoeven al die verbeteringen niet in een schaduw te staan van het gemis aan oude nummers.

Overigens is het niet alleen maar ongediertebestrijding dat GH5 zo goed maakt. De mannen van Neversoft hebben namelijk ook een aantal toevoegingen gedaan, en stuk voor stuk zijn het schoten in de roos. Neem bijvoorbeeld het drop in, drop out-systeem. Spelers kunnen op elk moment stoppen of beginnen met het spelen van een nummer, en ook kunnen altijd dingen als de moeilijkheidsgraad moeiteloos worden aangepast. Aan het eindeloze gelazer met Pietje en Bianca die er geen zin meer hebben of die het te makkelijk vinden is dus toch een einde gekomen. En dat is mooi, want nu hoef ik Pietje niet meer aan een boom op te hangen.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Neversoft heeft een buitengewoon puike prestatie met Guitar Hero 5 geleverd. Het kostte wat [i]trial and error[/i], maar het is ze eindelijk gelukt praktisch alle minpuntjes uit voorgaande delen uit de weg te ruimen, en de nieuwe toevoegingen werken stuk voor stuk. Tel daar een puike setlist bij op en je hebt één van de sterkste muziekgames ooit verschenen. Dan is het jammer dat de Guitar Hero: World Tour en Greatest Hits niet volledig importeerbaar zijn en dat er geen makkelijk overzicht is van je scores, maar daar valt heel goed mee te leven.

9
  • Gameplay werkt perfect
  • Duidelijke menu’s
  • Sterke, gevarieerde setlist
  • Fantastische graphics
  • Online werkt uitstekend
  • World Tour en Smash Hits zijn niet volledig exporteerbaar
  • Geen snel overzicht van scores en sterren.

Plaats een reactie


X
Lees meer over Guitar Hero 5: