Onimusha 3

Toen de PlayStation 2 in zijn kinderschoenen stond, viel er amper wat te genieten. Sterker nog, de toptitels waren op één hand te tellen. Gelukkig bracht Capcom al snel het spel Onimusha: Warlords op de markt. We maakten kennis met het middeleeuwse Japan en de samurai Samanosuke Akechi. Samen met hem nam je het op tegen de demon Nobunaga. Het spel was uitstekend, wat in de verkoopcijfers terug te lezen was. Daarna volgde een onoverkoombaar vervolg. Onimusha 2 was qua gameplay vooral meer van hetzelfde en had als enige vernieuwing een zogenaamd trade-systeem. Spullen die onderweg waren gevonden konden aan karakters gegeven worden, om zo hun vriendschap en steun te kopen. Het vervolg verkocht wederom goed, maar wist de verkoopcijfers van het eerste deel niet te overtreffen. Misschien dat dit deel drie wel gaat lukken?

In dit derde en naar verluidt ook laatste deel, neem je de rol van twee helden op je. Aan de ene kant is daar wederom Samanosuke Akechi en aan de andere kant is er de Fransman Jacques Blanc, die door de acteur Jean Reno (Leon, Mission Impossible en Godzilla) wordt gespeeld. Beide krijgers komen elkaar tegen als Nobunaga de wereld voor de derde keer naar zijn hand wil zetten. Samanosuke komt dan in de moderne Franse tijd (inclusief Notre Dame, Arc de Triomf en de Eiffeltoren) en Jacques komt in het oude Japan terecht.

Dat beide heren in een andere tijd terecht komen betekent overigens niet dat ze niks met elkaar te maken hebben. Dankzij het elfje Ako, dat over de mogelijkheid beschikt om tussen tijdzones te reizen, kan er tussen de karakters worden gewisseld en kunnen voorwerpen uitgewisseld worden. Dit tijdreizen geeft de serie een compleet nieuwe wending. Zo zijn er sommige plaatsen waar alleen Jacques kan komen. Als hij dan op de te bereiken plaats is, is er meestal iets van een voorwerp of een schakelaar te vinden, waardoor Samanosuke zo’n 400 jaar later, op dezelfde locatie, verder kan in zijn avontuur.

De beste verbetering in dit derde deel ligt niet op het visuele gebied. Alhoewel het allemaal beter oogt en de makers zijn afgestapt van de pre-rendered achtergronden, is de grootste verbetering te vinden in de besturing. Voor het eerste kan Onimusha met de analoge pookjes bestuurd worden, waardoor de karakters een stuk flexibeler zijn en je minder snel in de fout gaat. Tevens kun je als de analoge besturing niet bevalt gewoon overstappen op de digitale besturing, zoals we die kennen uit de vorige delen.

Verder is al het goede dat we uit de vorige delen kennen, gebleven. Het vechtsysteem is niet al te moeilijk en snel op te pakken. De variatie in vijanden en hun intelligentie is uitstekend en het verhaal weet de speler als snel te boeien. Het enige dat ik als minpuntje kan noemen is de lipsynchronisatie van de karakters, die soms nog steeds wat van oude ninjafilms weg heeft...