Tropico 3

Het dictatorschap gaat niet over rozen. Slapeloze nachten houd je over aan samenzwerende rebellen in de jungle, de religieuzen zeuren al weken om een kathedraal en voor de kust ligt een Amerikaans vliegdekschip klaar om jouw paradijs binnen te vallen. Het is maar moeilijk als El Presidente Juan van Esso, de leider van Tropico.

Tropico 3 is een game van de oude stempel. Als leider van een bananenrepubliek in de jaren ’50 begin je met wat zakcentjes op de bank, een haven aan de kust, wat boerderijtjes landinwaarts en misschien zeventig inwoners. Vanaf daar mag je zelf uitzoeken wat je moet doen. Zorg ervoor dat er genoeg werkgelegenheid is, bouw mooie huizen voor de eilandbewoners, plaats autogarages zodat er genoeg vervoersmiddelen op het eiland zijn, knoop wegen aan elkaar voor het efficiënt vervoeren van goederen naar de haven en bovenal: houd iedereen gelukkig!

Zo vinden nationalisten het maar niks als je werkkrachten uit het buitenland toelaat, terwijl de kapitalisten een door gebrek aan mankracht slecht draaiend bedrijf niet kunnen verkroppen. Let daarnaast op dat je ook de communisten niet tegen het zere been schopt door slechte huisvoorziening, maar houd ook een potje achter de hand voor de religieuzen die graag kerken gebouwd zien worden. En dan heb je nog de intellectuelen die met al die spirituele zaken niets op hebben en juist weer scholen en universiteiten eisen. Tropico 3 houdt je constant bezig met al deze groeperingen, waardoor je eigenlijk altijd op je tenen moet lopen om alles draaiende te houden.

Meer dan eens heb ik het onderspit moeten delven tijdens mijn tropische avonturen. De ene keer wist ik de economie niet draaiende te houden door mijn te strenge immigratiebeleid (er kwamen niet genoeg laaggeschoolde arbeiders binnen), terwijl ik een andere keer via mijn diplomatieke kantoor teveel sympathiseerde met de USSR, waardoor de Amerikanen mijn land binnenvielen en ik terug naar het hoofdmenu werd gedirigeerd: probeer het nog maar eens! Tropico 3 is een pittige game die je genadeloos bestraft als je een domme fout begaat. Overigens betekent dit geen moment dat het oneerlijk aanvoelt, uit elke verloren slag leer je een waardevolle les om opnieuw de strijd aan te gaan! Daarbij, heb je de zaakjes wel op orde, dan stroomt het geld binnen en ben je niet bezig een bananenrepubliek draaiende te houden, maar bezig een imperium op te bouwen waar toeristen graag hun geld spenderen.

Hoewel Tropico 3 een serieuze aangelegenheid is, is het ook een game met een humoristische inslag. Zo heb je een radio-omroeper die met ‘belangrijk nieuws van de dag’ komt. Je hoort hem grappen en grollen maken over de moord op president Kennedy, Fidel Castro komt aan bod, maar ook moordaanslagen op jou worden breed uitgelicht. Via de omroeper vernam ik dat mijn legerpet was neergeschoten en dat er glas in mijn soep zat. Het is allemaal leuk bedoeld, maar jammer is dat de beste man vaak in herhaling valt en het merendeel van de grappen uitwerking mist. Grappiger zijn de maatregelen die je kunt nemen om je overzeese rekening te spekken. Stel bouwvergunningen in, troggel geld af van gepensioneerden of laat de voedselproductie over aan een internationale hulporganisatie, scheelt jou weer tijd, moeite en vooral: geld.

Tropico 3 kent talloze facetten waarmee je rekening moet houden en daarin zit hem dan ook een groot probleem. Voordat je begrijpt wat je acties allemaal voor gevolgen hebben, ben je al gauw een paar uur verder. De tutorial reikt niet veel verder dan het uitleggen hoe je een weggetje mooi door het landschap kan laten golven. Vervolgens dien je diverse verhaalmissies te spelen om enigszins een idee te krijgen van waar je als grote leider allemaal rekening mee moet houden. Spelers die na het voltooien van deze snelcursus denken klaar te zijn voor het echte werk en een vrij potje opstarten, zullen rap thuiskomen van een koude kermis.

Nog voordat je überhaupt aan het bouwen geslagen bent, moet je in het menu met voorwaarden voor je potje drie keer kijken wat elke optie nu precies betekent. Zo kun je zeggen of jouw paradijs in de achtertuin van de Verenigde Staten ligt, hoeveel natuurlijke bronnen er op het eiland zijn en moet je besluiten hoe stabiel de politieke situatie is. Klinkt allemaal redelijk vanzelfsprekend, ware het niet dat opties worden gepresenteerd met dubbele ontkenningen of ruimte bieden voor (onnodige) interpretatie. Ik was een uur bezig met een los potje voordat ik snapte dat ik blijkbaar een voorwaarde zo had ingesteld dat ik geen immigranten, en daarmee werkkracht, kon krijgen. Het gevolg: weer een uurtje verspild met een op voorhand kansloze missie.

Daar stopt de ondoorgrondelijkheid van de game niet, want ook het opzoeken van verschillende statistieken kost wat moeite. Er zijn drie verschillende plekken waar weer andere statistieken te zien zijn. De ene keer wordt dit door middel van een mooie grafieklijn en wat cijfertjes gedaan (van 1 tot 100), terwijl de andere keer er staafdiagrammen staan en een derde keer wordt er met kleurtjes gewerkt. De makers van Tropico 3 hebben duidelijk een cursus Excel voor gevorderden gevolgd. De game is dan er ook eentje voor de echte doorzetters, voor mensen die langzaam uit hun hoofd leren waar onhandig geplaatste opties zijn. Voor mensen die potje na potje willen ontrafelen hoe alle politieke facties met elkaar verband houden, hoe opstanden voorkomen kunnen worden en hoe een bananenrepubliek een welvaartsoord wordt. Voor mensen die net zo groot als Juan van Esso willen worden!