PES 2010

Recensie | -

De perfecte aanname, een team dat boven zichzelf uitstijgt, een speler die jaar in jaar uit excelleert. Het zijn zeldzame momenten in het voetbal die allemaal terug te leiden zijn tot ‘totale controle’. Totale controle over de bal, over de tegenstander of over het eigen lichaam, op verschillende manieren wordt deze kwaliteit belichaamd. En wat rest er buiten deze momenten van genialiteit? Vermakelijke potten voetbal met fouten over en weer, veel doelpunten, blunders en spelers die af en toe een piekmoment beleven.

Dat is ook precies wat je krijgt voorgeschoteld met PES 2010: voetbal van een acceptabel niveau, maar het biedt zelden iets waarvan je zo enthousiast wordt dat er glazen in de huiskamer sneuvelen. Betekent dit ook per definitie dat PES 2010 afzakt naar een grijze middenmoot waar om geen enkele prijs wordt meegedaan? Natuurlijk niet, want hoewel deze game het niet moet hebben van zijn genialiteit, kent het weldegelijk zijn momenten waarop de game boven zichzelf uitstijgt.

De game bewijst zich vooral wanneer de aanval gezocht wordt. Plaats mooie looplijnen voor een vleugelspeler, laat je centrale middenvelders een compact blok vormen voor de verdediging, laat je spits uit de dekking lopen, het kan allemaal. Door met de Wii-afstandsbediening loop- en passlijnen te tekenen, zijn mooie opzetjes te verzinnen. Vooral als je handmatig een speler van achteruit slim hebt laten opkomen en tijdens een aanval deze extra man gebruikt om een slimme steekpass langs de teruggedrongen verdediging zendt, heb je momenten het gevoel dat jij totale controle hebt. Vluchtige momenten, dat zijn het wel. Vooral als de bal tijdens een briljante aanval onverhoeds verloren gaat, vervliegt de euforie.

Hoewel de term ‘balkunstenaar’ vaak met aanvallers of aanvallende middenvelders wordt geassocieerd, doet het de kunst van het goed verdedigen tekort. Een verdediger moet kunnen tackelen, inzicht hebben, snel kunnen handelen en mag geen fout maken. Het is een kunst die in PES 2010 altijd buiten bereik ligt. Verdedigers hebben niet zoveel aan mooie looplijnen, ze moeten in duels kletsen, maar de besturingsopties om dit te doen zijn maar beperkt. Alleen met één speler kun je achter de bal aan jagen, een tweede man kan erbij geroepen worden en de verdediging kan als blok naar voren stappen. Het zijn beperkte mogelijkheden voor een gevarieerd vak als verdedigen. Je rent als een bezetene achter de bal (en man) aan en hoopt eigenlijk op een slecht geplaatste passlijn. En hoop, dat heeft niets met totale controle te maken.

Wat je overhoudt is een voetbalspel dat vooral leuk is als je mag aanvallen en als een karwei aanvoelt zodra er achteruit gelopen moet worden. Ook een eventuele overstap naar de klassieke besturing – draai de Wii-afstandsbediening op zijn kant – biedt weinig uitkomst. Er zitten simpelweg te weinig knoppen op het geval, waardoor je net de finesse mist om op ouderwetse wijze beslissende acties in te zetten. Zo is het niet mogelijk om een mooi gedraaid, geplaatst schot te maken. Nee, door te schudden moet er op goal gevuurd worden. Een irritante manier van besturen, vooral omdat deze beweging met veel vertraging vertaald wordt naar het beeld. Een reden valt hiervoor wel te bedenken, want te pas en te onpas schieten doordat je net even wat op de bank heen en weer schuift, dat is natuurlijk ook geen doen. Feit is wel dat de klassieke besturing geen fatsoenlijk alternatief is voor de ‘tekenbesturing’.

Het lijkt er op dat ze bij Konami eigenlijk catenaccio spelen, want eigenlijk is de game sinds het verrassende debuut twee jaar terug nauwelijks veranderd. Destijds was menigeen positief verrast door de besturing, het jaar erop werd er lichtelijk gesleuteld, maar nauwelijks geïnnoveerd en dit jaar moeten de verschillen met een vergrootglas worden gezocht. Eigenlijk zijn de grootste veranderingen te vinden binnen de elftallen zelf. Want zowaar, doordat deze game zo ‘laat’ uitkomt, zijn alle teams in een PES-game wel eens een keer up-to-date. Bovendien zit er een online functie in PES 2010 waarmee nieuwe spelersselecties gedownload kunnen worden, erg prettig.

Sorry, heer van Gessel

Tijdens mijn avonturen in de Champions Road kwam ik in een toernooi met Barcelona, VVV Venlo tegen. Ik hoopte dat ik na afloop van de wedstrijd uit de verschillende omgedraaide kaarten precies Honda zou trekken, een mooie versterking. Tot mijn teleurstelling kwam van Gessel om de hoek kijken. Een verwensing ontsnapte aan mijn lippen. Bij dezen wil ik wel even excuses maken, want wat bleek: de daaropvolgende wedstrijd viel de heer van Gessel in en maakte hij de winnende treffer in de extra tijd. Wie heeft Honda nodig als je van Gessel hebt?

Het is een mooie functie die nog eens wordt bijgestaan door de mogelijkheid om het online op te nemen tegen anderen. Een zeer prettige toevoeging voor iedereen die graag met anderen lijntjes wil trekken. Mocht je daar geen zin in hebben, dan zijn er nog zat mogelijkheden om lekker te ballen in het grootste bekertoernooi ter wereld (je weet wel, die Cup die in 1995 door Ajax werd veroverd), in de Master League zijn er weer talentjes op te duikelen en de Champions Road is met zijn glorieuze ‘gotta catch ‘em all’-spelerskaarten weer terug: speel een wedstrijd, kies een kaart en kijk wie zich bij jouw team mag voegen. Genoeg mogelijkheden om verschillende voetbalpartijen af te werken.

Toch blijft die smaak van het consolideren hangen. Het voelt aan alsof ze bij Konami wel tevreden waren met het resultaat van vorig jaar, dat terwijl er zat van mogelijkheden zijn om de serie te verbeteren. Wat te denken van het belabberde uiterlijk? De vage figuren die op het veld lopen, lijken in de verste verte niet op de helden die je eerder in de spelerstunnel zag staan. En als zelfs het Champions League-logo voorafgaand aan een wedstrijd kartelrandjes vertoont, dan weet je wel zeker: er had meer in gezeten.

Conclusie en beoordeling

Twee jaar terug mocht PES 2008 zich tot kampioen kronen, PES 2009 was een subtopper en dit jaar zakt de game af naar de middenmoot. PES 2010 kent zijn momenten van brille als het gaat om het opzetten van aanvallen en de diverse spelopties, maar blundert vooral op het gebied van vernieuwing. Het verdedigen is nog steeds geen pretje en is op geen enkele manier aangepakt, de game ziet er uit als de tatoeage van John de Wolf en een potje PES op de ouderwetse manier zit er ook niet in doordat deze klassieke besturing niet deugt.

6
  • Aanval is de beste verdediging
  • Online functionaliteiten
  • Gevarieerde spelmodi
  • Verdediging is FC Knudde
  • Klassieke besturing is geen alternatief
  • Gebrek aan innovatie

Plaats een reactie


X
Lees meer over PES 2010:

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.